انجمن «کلیسای میخ‌های صلیب» در کوفنتری و پروژه‌های آن برای مهاجران: از نماد آشتی تا عملی‌سازی هم‌آغازی

مقدمه: پیشینه تاریخی به عنوان یک مأموریت

انجمن کلیسای میخ‌های صلیب (The Community of the Cross of Nails) در کوفنتری نمونه‌ای منحصر به فرد از این است که چگونه تجربه تاریخی خاصی از آسیب‌های تاریخی به یک مأموریت بین‌المللی انسانی و صلح تبدیل می‌شود. ریشه‌های آن به وقایع تراژیک شب ۱۴ تا ۱۵ نوامبر ۱۹۴۰ بازمی‌گردد، زمانی که در اثر حمله هوایی آلمان (عملیات "ماه‌نواز") مرکز قرون وسطایی شهر تقریباً نابود شد و کلیسای جامع سنت میخائیل به طور کامل سوخت. در صبح روز بعد، کشیش کلیسا، ریچارد هاروارد، دستور داد دو میخ سوخته را از تخته‌های سوخته‌شده تهیه کند و آنها را به شکل صلیب به هم ببندد و همچنین کلمات "پدر، بخشایش کن" را بر روی دیوار سوخته‌شده نمازخانه نوشت. این حرکت به عنوان نقطه شروع برای تئولوژی و عمل آشتی که پایه انجمن آینده بود، تبدیل شد که رسمی‌سازی آن در سال ۱۹۷۴ انجام شد.

۱. فلسفه و اصول: سه امر آشتی

فعالیت انجمن بر سه اصل کلیدی مبتنی است که پس از جنگ فرمول‌بندی شد:

درمان زخم‌های تاریخ. زخم‌های گذشته را به رسمیت بشناسیم و برای غلبه بر آنها کار کنیم، نه فراموشی.

با تفاوت زندگی و تنوع را جشن بگیریم. به طور فعال جامعه‌ای شامل و تکریم‌کننده تفاوت‌های فرهنگی، مذهبی و قومی را بسازیم.

صلح را قوی‌تر از انتقام بسازیم. از رویکردهای غیرنظامی برای حل اختلافات در همه سطوح از فردی تا بین‌المللی تشویق کنیم.

این اصول مستقیماً بر روی کار با مهاجران و پناهجویان پروژه‌های مختلف تأثیر می‌گذارد که انجمن آنها را نه به عنوان "مشکل"، بلکه به عنوان حاملان زخم‌های تاریخ و سازندگان جامعه جدید و متنوع‌تر می‌بیند.

۲. پروژه‌ها و روش‌های هم‌آغازی: رویکرد چندلایه‌ای

نقطه مرکزی فعالیت مرکز آشتی کلیسا (The Cathedral’s Reconciliation Ministry) است که هم پروژه‌های محلی و هم پروژه‌های بین‌المللی را هماهنگ می‌کند. کار با مهاجران به چند خطوط کلیدی انجام می‌شود:

پشتیبانی انسانی و حقوقی مستقیم. در همکاری با سازمان‌های "City of Sanctuary" و "Coventry Refugee and Migrant Centre" انجمن در ارائه کمک‌های پایه‌ای مشارکت دارد: بانک‌های غذایی، کمک در تنظیم مدارک، مشاوره حقوقی، دسترسی به خدمات بهداشتی. پروژه "نقشه‌روان بهداشت" (Health Navigators) به ویژه توجه دارد، جایی که مهاجران، پس از آموزش ویژه، به مهاجران تازه‌وارد کمک می‌کنند تا در سیستم پیچیده بهداشت بریتانیا راهنمایی شوند و موانع زبانی و فرهنگی را برطرف کنند.

هم‌آغازی اجتماعی-فرهنگی از طریق هنر و داستان‌گویی (storytelling). درک اینکه هم‌آغازی نه تنها نیازهای مادی، بلکه احساس تعلق نیز است، انجمن بر روی پروژه‌های فرهنگی تأکید دارد. نمونه‌ای از این پروژه‌ها "شب‌های داستان‌گویی" (Storytelling Evenings) است، جایی که مهاجران، ساکنان محلی، دانشجویان و افراد مسن داستان‌های شخصی خود را به اشتراک می‌گذارند. این کار به عنوان یک روش درمانی و ابزار شناخت متقابل عمل می‌کند. پروژه دیگر "هنر و صنایع دستی انجمن" است، جایی که همکاری در تولیدات مشترک به عنوان زبان غیرورودی ارتباط و ایجاد محصول فرهنگی مشترک تبدیل می‌شود.

ابتکارات آموزشی و بین‌مذهبی. در چارچوب مرکز بین‌المللی آشتی و صلح (Center for International Reconciliation and Peace) سمینارها و آموزش‌های مختلفی برای مبارزه با کسوفوبی و افراط‌گرایی برگزار می‌شود. جایگاه مهمی نیز برای کنفرانس بین‌مذهبی کوفنتری وجود دارد که جامعه‌های مسیحی، مسلمان، سیکه‌ای، هندویی و دیگر مذاهب را برای گفتگو متحد می‌کند. برای مهاجران این کنفرانس به عنوان پلتفرمی برای ارائه ایمان و فرهنگ خود در فضای امنی تبدیل می‌شود که میزان تعصب‌ها را در هر دو طرف کاهش می‌دهد.

شبکه بین‌المللی "کلیسای میخ‌های صلیب" (CCN) به عنوان یک منبع. بیش از ۲۰۰ سازمان شریک در ۵۰ کشور جهان که نماد کلیسای میخ‌های صلیب را دارند، شبکه جهانی را تشکیل می‌دهند. این امکان را فراهم می‌کند تا بهترین روش‌های کمک به پناهجویان (مثلاً تجربه کار با پناهجویان سوری در آلمان یا لبنان) را تبادل کنیم و پشتیبانی بین‌المللی ارائه دهیم. مهاجران در کوفنتری، به این ترتیب، خود را به عنوان بخشی از جنبش جهانی احساس می‌کنند و نه به عنوان یک گروه منزوی.

۳. اهمیت علمی و نمادین

فعالیت انجمن برای علوم اجتماعی بسیار مهم است. آن یک آزمایشگاه زنده برای مطالعه:

تغییر یادگیری جمعی از تاریخی آسیب‌زده به سازنده.

نقش مؤسسات مذهبی در حل مشکلات اجتماعی حاد در جامعه سکولار.

efficacy of approaches based on narrative and art compared to purely administrative integration models.

نماداً مهم است که معماری کلیسای جدید کوفنتری، که در نزدیکی بقایای قدیمی ساخته شده است، به ایده هم‌آغازی عمل می‌کند. در آن یکی از بزرگترین نقاشی‌های فرش جهان ("خدای در شکوه" گراهام ساسرلند) قرار دارد و در نمازخانه وحدت، تصاویر و آثار مقدس از مختلف سنت‌های مسیحی و دیگر مذاهب نمایش داده می‌شود که شامل‌گرایی را برجسته می‌کند.

نتیجه‌گیری: از حرکت محلی به پارادایم جهانی

انجمن کلیسای میخ‌های صلیب در کوفنتری نمونه‌ای از تحول مدل آشتی را نشان می‌دهد: از حرکت آشتی پس از جنگ به عنوان یک حرکت تاریخی برای بخشش دشمن — به کار بردهای پیچیده‌ای برای هم‌آغازی کسانی که قربانی درگیری‌های کنونی و نابرابری شده‌اند. قدرت آن در ترکیب نماد قدرتمند و عاطفی (صلیب ساده از میخ‌ها) با کار عملی و پروژه‌ای محلی است. پروژه‌های مهاجران نه یک مسیر جداگانه، بلکه نمونه‌ای طبیعی از اجرای سه امر آشتی در یکی از پرتنوع‌ترین شهرهای بریتانیا است. تجربه کوفنتری نشان می‌دهد که هم‌آغازی موفق نیاز به منابع دارد، اما همچنین نیاز به "داستانی" دارد که مهاجران بتوانند به آن ملحق شوند. انجمن چنین مета-داستانی را پیشنهاد می‌دهد: داستانی از بهبود زخم‌ها از طریق درک متقابل، جایی که هر مهاجر جدید می‌تواند به جای اینکه یک قربانی کمک باشد، یک سازنده فعال جامعه جدید باشد.

Permanent link to this publication: