سоциولوژی احساسات: احساسات به عنوان واقع اجتماعی

مقدمه: احساسات خارج از روان‌شناسی

سоциولوژی احساسات — زیرشاخه‌ای است که احساسات را نه به عنوان واقع‌های داخلی، فردی یا زیستی در نظر می‌گیرد، بلکه به عنوان فعالیت‌های اجتماعی، تنظیم شده و معنادار می‌بیند. احساسات بر اساس معیارهای اجتماعی، سناریوهای فرهنگی و روابط قدرت بوجود می‌آیند، تفسیر می‌شوند و بیان می‌شوند. آن‌ها نه تنها واکنش به جهان هستند، بلکه ابزاری برای ایجاد و حفظ آن هستند. sociologists مطالعه می‌کنند که چگونه احساسات روابط اجتماعی را شکل می‌دهند، نهادها را مشروع می‌کنند، نابرابری را بازتولید می‌کنند و به عنوان محرک برای اقدامات جمعی عمل می‌کنند.

1. رویکردهای نظری کلیدی

امیل دورکهایم و احساسات جمعی: در کار خود «شکل‌های اولیه زندگی مذهبی»، دورکهایم نشان داد که آیین‌های جمعی (جشن‌ها، سوگواری، مراسم مذهبی) «شور جمعی» یا «melancholia جمعی» تولید می‌کنند. این احساسات که به صورت همزمان تجربه می‌شوند، احساس انسجام (شناخت جمعی) ایجاد می‌کنند و پیوندهای اجتماعی را تقویت می‌کنند. در اینجا احساس نه یک تجربه فردی، بلکه واقع اجتماعی است که برای فرد خارجی و اجباری است.

آرلی هوششیلد و «کار احساسی»: در کار کلاسیک خود «قلب تحت کنترل» (1983)، هوششیلد مفهوم «کار احساسی» را معرفی کرد — نیاز به مدیریت احساسات خود به گونه‌ای که با قوانین سازمانی هماهنگ باشد تا احساس خاصی را در مشتری ایجاد کند ( لبخند خلبان، همدردی پزشک، شور فروشنده). او «acting سطحی» (تغییر بیان خارجی) و «acting عمیق» (تغییر احساسات خود) را برجسته کرد. کار احساسی به عنوان یک مفهوم کلیدی برای تحلیل نابرابری جنسیتی (زنان اغلب کار احساسی رایگان در خانواده و کم‌پرداخت در کار) و تجاری‌سازی احساسات شناخته شده است.

نوربرت الیاس و «فرآیند فرهنگی»: الیاس نشان داد که با شکل‌گیری دولت مدرن و پیچیدگی‌های همکاری اجتماعی، تدریجاً کنترل و منطقی‌سازی احساسات صورت گرفت. بیان‌های خودجوش خشم، شادی و اندوه تحت قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای نجابت (اینترنت احساسات) تنظیم شدند. این باعث شکل‌گیری ساختار روانی فرد مدرن با کنترل خود و «آزار اجتماعی» شد.

2. وظایف اجتماعی احساسات

پیوند اجتماعی: احساسات مانند عشق، اعتماد، احساس گناه یا شرم، به عنوان چسب اجتماعی عمل می‌کنند. برای مثال، شرم، فرد را از نقض معیارها باز می‌دارد به دلیل ترس از محکومیت، و افتخار به گروه لoyalیت را تقویت می‌کند.

بازتولید ویراستارها: احساسات می‌توانند ابزار قدرت باشند. بیان اجتماعی قابل قبول خشم معمولاً برای کسانی که قدرت دارند (مدیر می‌تواند به زیردست خود فریاد بزند، اما برعکس) امکان‌پذیر است. در عین حال، زیردستان (زنان، کودکان، گروه‌های پایین‌وضعیت) اغلب مجبور به نمایش فرمانبرداری، همدردی یا تشکر هستند.

تحریک به اقدام: خشم و نارضایتی سوخت اجتماعی برای جنبش‌های اجتماعی هستند. sociologists مطالعه می‌کنند که چگونه فعالان با استفاده از «تحلیل چارچوب‌ها» (frame analysis) به وقایع احساساتی می‌دهند تا طرفداران را بسیج کنند. برای مثال، نشان دادن موقعیت به عنوان «ناامیدگی» خشم و انگیزه به مبارزه ایجاد می‌کند.

نکته جالب: تحقیقات sociologist رندال کلینز در چارچوب نظریه‌های مراسم تعامل نشان داد که موفقیت تعامل اجتماعی بستگی به ایجاد «انرژی احساسی» دارد — احساس اعتماد، شور، تمایل به ادامه ارتباط. این انرژی در موفقیت هماهنگی شرکت‌کنندگان (خنده مشترک، توجه متقابل) به وجود می‌آید و منبع کلیدی برای تشکیل گروه‌های همبستگی است.

3. سناریوهای فرهنگی و «فرهنگ احساسات

هر فرهنگ دارای «رپرتوار احساسی» خود است — مجموعه‌ای از معیارها که مشخص می‌کند چه احساساتی در شرایط مختلف مناسب است و چگونه باید آن‌ها را بیان کرد، با چه شدت و در حضور چه کسی. این پدیده به عنوان «فرهنگ احساسات» شناخته می‌شود.

اختلافات فرهنگی: در برخی فرهنگ‌ها، بیان عمومی غم (بکاء آشکار، ناله) یک رitus اجباری است، در برخی دیگر — نشان‌دهنده ضعف و بی‌کنترولی است. مفهوم ژاپنی «هونن» (احساسات واقعی) و «تاتامی» (ماسک عمومی) سیستم پیچیده‌ای از مدیریت احساسات در فضای اجتماعی را منعکس می‌کند.

تغییرات تاریخی: تاریخ‌نگار احساسات ویلیام رددی نشان داد که حتی چنین احساس پایه‌ای مانند عشق نیز از عشق قرون وسطی تا عشق رمانتیک قرن نوزدهم به طور رادیکال تغییر کرده و معنای اجتماعی خود را تغییر داده است.

4. سناریوهای مدرن: از محیط دیجیتال تا سرمایه‌داری

احساسات دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی: پلتفرم‌ها رژیم‌های احساسی جدیدی ایجاد می‌کنند. دکمه‌های «لایک»، «واکنش‌ها» واکنش احساسی استانداردی را استاندارد می‌کنند. الگوریتم‌های مبتنی بر مشارکت اغلب محتوایی را که احساسات قوی (خشم، خشم، شادی) ایجاد می‌کند، پیشنهاد می‌کنند که جامعه را دوپاره می‌کند. پدیده‌ای مانند «عفونت احساسی» در شبکه‌ها و «خستگی از همدردی» در مواجهه با مصیبت‌های دیگران به وجود می‌آید.

سرمایه‌داری احساسی: sociologist یواکیم ایلوز مدعی است که در سرمایه‌داری پسامoderن، احساسات به عنوان منبع اقتصادی کلیدی تبدیل شده‌اند. آن‌ها استخراج می‌شوند (از طریق کار احساسی)، بسته‌بندی می‌شوند (در تبلیغات، برندها، فرهنگ سازمانی) و فروخته می‌شوند. فرهنگ خودکفایی و کوشش به دعوت از افراد به کار بر روی احساسات خود به عنوان سرمایه انسانی عمل می‌کند. خوشبختی دیگر یک حالت نیست، بلکه مسئولیت فردی و نشانگر موفقیت است.

مثال: شرکت‌ها به طور فعال از sociologia احساسات استفاده می‌کنند تا «برندسازی احساسی» ایجاد کنند. Apple نه تنها دستگاه‌های الکترونیکی می‌فروشد، بلکه احساس تعلق به یک طبقه خلاق را می‌فروشد، Nike — احساس پیروزی و پشت سر گذاشتن. شرکت‌ها در ایجاد «فرهنگ سازمانی مثبت» سرمایه‌گذاری می‌کنند، جایی که کارکنان باید احساس لoyalیت و شور را داشته باشند که شکل‌های نرم کنترل است.

5. روش‌های تحقیق

sociologists احساسات از روش‌های مختلف استفاده می‌کنند:

اثنوگرافی و نظارت مشارکتی: مطالعه احساسات در جامعه‌های خاص (از دفتر خدمات پس از فروش تا مرکز تماس).

مصاحبه و تحلیل نارатив: مطالعه این که چگونه مردم از تجربیات خود می‌گویند، در حالی که داستان‌های احساسی می‌سازند.

تحلیل گفتمان: مطالعه این که چگونه احساسات شکل می‌گیرند و نامیده می‌شوند در متن‌های عمومی (رسانه‌های عمومی، سخنرانی‌های سیاسی، ادبیات هنری).

تحلیل تاریخ‌شناختی-اجتماعی: مطالعه تغییر معیارهای احساسی در دوره‌های مختلف.

نتیجه‌گیری: احساسات به عنوان نظم اجتماعی

sociologia احساسات دیدگاهی رادیکال به احساسات تغییر می‌دهد، نشان می‌دهد که زندگی داخلی ما عمیقاً اجتماعی است. احساسات نه تنها واکنش‌های شخصی هستند، بلکه فعالیت‌های اجتماعی هستند که توسط قوانین و روابط قدرت تنظیم می‌شوند. آن‌ها جهان اجتماعی را ساختاردهی می‌کنند، مشخص می‌کنند که چه کسی شایسته همدردی و چه کسی شایسته خشم است، و چه چیزی عادلانه و چه چیزی نیست.

درک ماهیت اجتماعی احساسات به ما اجازه می‌دهد که به طور انتقادی به بسیاری از پدیده‌های مدرن نگاه کنیم: از خستگی شغلی تا پولاریزه شدن سیاسی در شبکه‌های اجتماعی. این به ما ابزارهایی برای تحلیل این که چگونه از طریق مدیریت احساسات جنسیت، طبقه، ملت و دیگر دسته‌بندی‌های کلیدی اجتماعی ساخته می‌شوند، می‌دهد. به این ترتیب، sociologia احساسات نشان می‌دهد که بودن موجود اجتماعی به معنای تنها فکر کردن و رفتار کردن به یک روش خاص نیست، بلکه احساس کردن نیز در مطابقت با دستورالعمل‌های اجتماعی ناپیدا، اما قدرتمند است.

Permanent link to this publication: