کریسمس در استرالیا: پارادوکس فرهنگی و تطبیق افسانه

مقدمه: جشن وارد شده در واقعیت ضدپدیده

کریسمس در استرالیا یک مورد فرهنگی منحصر به فرد است که نشان می‌دهد چگونه یک سنت عمیق اروپایی تحت تأثیر شرایط جغرافیایی، محیطی و اجتماعی دیگر تغییر می‌کند. این یک نمونه روشن از ترکیب فرهنگی است که در آن افسانه شمالی نیمکره شمالی بر واقعیت‌های تابستانی جنوبی تأثیر می‌گذارد و روش‌های جدید و گاهی متناقضی را به وجود می‌آورد. کریسمس استرالیا یک جستجوی مداوم برای تعادل بین وفاداری به نمادهای وارد شده و نیاز به ایجاد یک جشن محلی و واقعی است.

1. ریشه‌های تاریخی: میراث استعماری و ناهماهنگی

اولین مراسم کریسمس در قاره توسط کشیشی از اولین ناوگان در سال 1788 برگزار شد. برای زندانیان بریتانیایی و مستعمره‌نشینان، گرما در دسامبر، گیاهان و جانوران ناشناس، یک ناهماهنگی شناختی قوی ایجاد می‌کرد. آنها سعی کردند شکل عادی جشن را بازسازی کنند: در گرما 40 درجه سانتی‌گراد کیک‌های پودینگ و گوشت سرخ کرده می‌خوردند و آهنگ‌های درباره « زمستان برفی» در میان خشکسالی می‌خواندند. این ناهماهنگی نیروی محرکه برای تطبیق بعدی بود. در قرن نوزدهم، در رسانه‌های محلی، درخواست‌هایی برای ایجاد «کریسمس واقعی استرالیایی» منتشر شد.

واقعیت جالب: مستعمره‌نشینان از گیاهان محلی برای تزئینات استفاده می‌کردند. به عنوان مثال، «درخت کریسمس» (Christmas Bush) یک گیاه موتروسیدروس (Metrosideros excelsa) با رنگ‌های قرمز روشن بود که به عنوان یک گیاه کریسمس استفاده می‌شد و «درخت کریسمس» (Christmas Tree) یک گیاه نیوتس (Nuytsia floribunda)، گیاهی از استرالیای غربی، بود که در دسامبر می‌روید. این اولین قدم‌هایی بود که به سمت محلی‌سازی نمادها برداشته شد.

2. نمادها و آیین‌ها: تغییر کانون

کریسمس مدرن استرالیا ترکیبی از سنت‌ها است که در آن برخی از نمادها بازتاب داده شده‌اند، برخی از آنها رد شده‌اند و برخی دیگر از صفر ساخته شده‌اند.

سنتا کلوز تابستانی: شخصیت کلیدی تغییر شکل عمده‌ای کرده است. سنتا در استرالیا اغلب در لباس‌های سبک‌تر (شلوارکوتاه، عینک آفتابی، گاهی حتی یک تخته اسکی) ظاهر می‌شود و چرخ‌دنده‌های او در کتاب‌های کودکان محلی و آهنگ‌ها (مانند «Six White Boomers» رولف هاریس)، نه خرس‌های شمالی، بلکه کانگروهای نر (بومرز) هستند. ورود او اغلب با سردی نیست، بلکه با ساحل و اقیانوس مرتبط است.

میز غذا: از غذای داغ به باربیکیو. غذای سنتی سنگین جایگزین غذای سبک، سرد و تازه شده است:

محصولات دریایی: میگوهای سرد، لوبسترها، صدف‌ها.

باربیکیو (The Christmas BBQ): پختن گوشت (ستیک‌ها، سس‌ها) یا ماهی روی باربیکیو در فضای باز به عنوان یک آیین مرکزی است.

سالادها و میوه‌ها: سالادهای سرد، میوه‌های محلی تازه (مانگو، آلوئه‌ورا، پرتقال).

نماد گذشته - کیک کریسمس: او به عنوان یک نماد نوسانی باقی مانده است، اما اغلب با خامه‌ی سرد یا یخچالی سرو می‌شود، نه با روغن برندی.

تزئینات و موسیقی: علاوه بر درخت‌های کریسمس مصنوعی و برف‌های کریسمس، تزئینات از صدف‌ها، تصاویر کانگرو و کوآلا در کلاه‌های کریسمس محبوب هستند. در موسیقی، علاوه بر آهنگ‌های سنتی، آهنگ‌های کریسمس استرالیایی که موضوعات تابستانی را به بازی می‌گیرند، پخش می‌شوند.

3. سناریوهای جشن: ساحل به عنوان اصلی‌ترین «میدان کریسمس

مرکز جشن از خانه به طبیعت تغییر می‌کند.

صبح کریسمس/ناهار ساحل (Christmas Beach BBQ): هزاران خانواده با یخچال‌ها، باربیکیوها و چترها به سمت اقیانوس می‌روند. این حرکت جمعی یک عمل اجتماعی کلیدی است که جامعه‌ها را متحد می‌کند. شن به جای برف، شنا در اقیانوس به جای بازی‌های زمستانی.

Carols by Candlelight: در شب 24 دسامبر در پارک‌ها و میدان‌های سراسر کشور مراسم‌های عمومی برگزار می‌شود که مردم با شمع‌های روشن (اغلب الکترونیکی به دلیل خطر آتش‌سوزی) جمع می‌شوند و آهنگ‌های کریسمس می‌خوانند. بزرگترین این رویداد در ملبورن در سراسر کشور پخش می‌شود و ده‌ها هزار نفر را جمع می‌کند. این مشابه با بازارهای کریسمس اروپایی است، اما در فضای باز شب تابستان.

ورزش: تماشای کریکت - یک سنت ملی. مسابقه تست-ماتچ معروف بoksing Day (Boxing Day Test Match) در ملبورن در 26 دسامبر شروع می‌شود و جمعیت عظیمی از تماشاگران و مخاطبان تلویزیونی را جمع می‌کند.

مثال: در سیدنی، برگزاری وعده‌های کریسمس مجلل روی قایق‌های کروز در بندر با مناظر به اپرا و پل هاربر-بریج محبوب است که سنت وعده‌های کریسمس را با نمایش نمادهای اصلی شهر ترکیب می‌کند.

4. زمینه اجتماعی و محیطی

شرایط آب و هوایی شدید: کریسمس در اوج تابستان قرار دارد، اغلب همراه با موج‌های گرما و خطر آتش‌سوزی جنگل (bushfires). این موضوع تأثیر می‌گذارد: بسیاری از آتش‌نشانان داوطلب در تعطیلات کریسمس در حال گشت زنی هستند و آهنگ‌های کریسمس گاهی شامل قدردانی از آتش‌نشانان است. موضوع آب و خنکایی به عنوان یک لейт‌موتیف است.

مولتی‌کلتالیسم: استرالیای مدرن کشور مهاجران است. برای شهروندان جدید از آسیای جنوب شرقی، خاورمیانه یا آفریقا، کریسمس تابستانی برای آنها به اندازه‌ای که برای اولین بریتانیایی‌ها دشوار نیست. آنها عناصر خود را به میز جشن و آیین‌ها می‌آورند و آن را بیشتر ترکیبی می‌کنند.

مباحث محیطی: بیشتر و بیشتر صدای درخواست‌ها برای کنار گذاشتن تزئینات پلاستیکی «برای برف» و درختان کریسمس وارد شده به سود نمادهای محلی و پایدار به گوش می‌رسد. بحث درباره «حقیقت» جشن در حالی که تغییرات آب و هوایی باعث می‌شود آتش‌سوزی‌های تابستانی شدیدتر شوند، ادامه دارد.

5. پارادوکس و جستجوی هویت

کریسمس استرالیا در حالت تنش فرهنگی دائمی زندگی می‌کند. از یک سو - کشش قوی به «کریسمس سفید» به عنوان بخشی از کانون فرهنگی غربی که از طریق فیلم‌های هالیوود، موسیقی و تبلیغات جهانی پخش می‌شود. از سوی دیگر - آگاهی از منحصر به فردی خود در جهان و تمایل به تثبیت هویت ملی مستقل.

این پارادوکس نه با رد سنت، بلکه با بازتاب و خلاقانه آن حل می‌شود. استرالیایی‌ها همزمان آهنگ‌های «Jingle Bells» را می‌خوانند و نسخه محلی آن را که در آن قهرمانان در یک «رکاب قدیمی در جاده‌ای غبارآلود» می‌خندند (در نسخه فولکلور استرالیایی کالین بویکن). خانه را با برف‌ها و تصاویر کانگرو در چرخ‌دنده‌ها تزئین می‌کنند.

نتیجه‌گیری: جشن به عنوان نماد ملت

کریسمس استرالیا بیشتر از یک جشن مذهبی یا خانوادگی است. یک رitus سالانه برای تعیین هویت ملی. او منعکس‌کننده مسیر پیچیده کشور است: از وابستگی استعماری تا آگاهی از «متفاوت بودن» خود و تلاش برای ترکیب - ایجاد یک ترکیب راحت که در آن جایی برای کد فرهنگی جهانی و تجربه محلی منحصر به فرد وجود دارد.

این جشن نشان‌دهنده انعطاف‌پذیری شگفت‌انگیز فرم‌های فرهنگی و توانایی جامعه انسانی برای تطبیق حتی بیشترین افسانه‌های محافظه‌کار به واقعیت جدید است. کریسمس تابستانی استرالیا با باربیکیوهای ساحلی، شمع‌های پارک و سنتا کلوز سورفری - نمونه‌ای روشن از این است که چگونه سنت‌ها نمی‌میرند، بلکه تکامل می‌یابند و زندگی جدید و معنایی در دیالوگ با جهان اطراف خود می‌یابند.

Permanent link to this publication: