1 مه در روسیه: از شعارهای سیاسی به شашلیک‌های آرام

برای بیشتر مردم روسیه، 1 مه به طور اصلی تعطیلات طولانی، اولین روزهای واقعاً گرم و فرصتی برای رفتن به دacha یا جنگل با شاشلیک است. اما پشت این تصاویر آرام، تاریخ‌ای به طول بیش از یک قرن وجود دارد — از درگیری‌های خونین در شیکاگو تا نمایش‌های اجباری در اتحاد جماهیر شوروی و تغییر معناي کامل جشن در روسیه معاصر.

سرچشمه: وقایع در شیکاگو و ایجاد روز کار

تاریخ 1 مه به وقایع سال 1886 در شهر شیکاگو در ایالات متحده بازمی‌گردد. کارگران به خیابان‌ها آمدند تا درخواست کنند روز کاری هشت ساعته داشته باشند. این اعتراض به صورت گسترده‌ای برگزار شد و درگیری‌های که با پلیس به وجود آمدند به قربانیان انسانی منجر شد. به یاد وقایع «شیکاگو» و به افتخار مبارزه کارگران برای حقوق خود، کنگره دوم بین‌المللی در سال 1889 روز بین‌المللی همبستگی کارگران را اعلام کرد. اولین جشن در سال 1890 در اتریش-ونگاری، بلژیک، آلمان، دانمارک، اسپانیا، ایتالیا، ایالات متحده، فرانسه، سوئد و برخی دیگر از کشورها برگزار شد.

ایмпریه روسیه و اولین مای‌وک‌ها

در امپریه روسیه، اولین ماه می‌مدت‌ها تحت ممنوعیت بود. اولین مای‌وک غیرقانونی در سال 1891 در وارشا برگزار شد و در مسکو کارگران برای اولین بار در سال 1895 جمع شدند. جشن به شدت سیاسی بود: شعارهای انقلابی پخش می‌شد، آهنگ‌های «مارسلزه» خوانده می‌شد و گاهی اوقات درگیری‌های با پلیس رخ می‌داد. تنها پس از انقلاب فوریه 1917، 1 مه برای اولین بار آزادانه و علنی جشن گرفته شد. دولت موقت حتی ارتش را به خیابان‌های پترزبورگ فرستاد و صفوف معترضان به طول 40 کیلومتر کشیده شد.

نمونه شوروی: مهمانی اصلی کارگران

در اتحاد جماهیر شوروی، اولین ماه می‌یکی از مهم‌ترین جشن‌های ایدئولوژیک بود. نمادهای جشن شامل پرچم‌های قرمز، تصاویر لنین و مارکس، پرچم‌های با شعارهای «صلح! کار! مه!」，「زنده باد 1 مه!」，「کارگران همه کشورها، متحد شوید!». پس از پایان جنگ دوم جهانی، بخشی از بخش نظامی اضافه شد: معترضان پرچم‌های قهرمانان فalleن و جانبازان را حمل می‌کردند. جشن نه تنها یک جشن بازی بود — بلکه نشان‌دهنده اتحاد حزب و مردم، قدرت ساختار سوسیالیستی بود.

در دوران شوروی، یک سنت سختگیرانه از نمایش‌های اولین ماه می‌شکل گرفت. صبح، تجهیزات نظامی از میدان می‌گذشتند، سپس صفوف کارگران با پرچم‌ها و گل‌ها. روی سکوها رهبران حزب و دولت ایستاده بودند. بسیاری از سالمندان به یاد می‌آورند که سازمان‌ها در تلاش بودند تا بهترین صفوف را داشته باشند، شعارهای برجسته‌تری داشته باشند یا با دکوراسیون‌های زیبا‌تر نمایش دهند.

تغییر در دهه 1990: از بین رفتن ایدئولوژی

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، معناي جشن به سرعت از بین رفت. در سال 1992، شورای عالی روسیه 1 مه را به «جشن بهار و کار» تغییر نام داد، کلاس همبستگی و ریشه انقلابی را از نام برداشت. نمایش‌های عمومی اجباری دیگر ممنوع بودند، بسیاری از کارخانه‌ها و کارخانه‌ها دیگر صفوف را جمع نمی‌کردند. احزاب سیاسی — عمدتاً کمونیست‌ها و اتحادیه‌های کارگری — همچنان به خیابان‌ها می‌رفتند، اما برای بیشتر مردم، نمایش تبدیل به یک رitus غیرضروری شد که به سرعت توسط کارهای داخلی داخلی جایگزین شد.

آداب و رسوم مدرن: شاشلیک‌ها و اولین کاشت‌ها

امروز برای بیشتر مردم روسیه، 1 مه به طور اصلی استراحت است. به دلیل انتقال روزهای تعطیلی 1–3 مه اغلب به یک تعطیلات کوچک تبدیل می‌شوند. مردم به طبیعت می‌روند، شاشلیک می‌پزند، فصل داخلی را باز می‌کنند. به جای پرچم‌های قرمز، ماشین‌های چمن‌زنی، بیل‌ها و بذرها آمده‌اند. در برخی شهرها هنوز نمایش‌های اتحادیه‌های کارگری و احزاب چپ وجود دارد، اما این یک سنت حاشیه‌ای، نه عمومی است. با این حال، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که تصور مثبت از جشن حفظ شده است: مردم تعطیلات اضافی و فرصتی برای گذراندن زمان با خانواده را ارزشمند می‌دانند.

نمادها و لوازم: آداب و رسوم زنده

با وجود عدم ایدئولوژی، برخی از نمادها و لوازم اولین ماه همچنان زنده هستند. توپ‌های قرمز و شعار «صلح! کار! مه!» همچنان در بیلبوردهای تبلیغاتی دیده می‌شوند. در مهدکودک‌ها و مدارس همچنان کارت‌های با پرنده‌های صلح و گل‌های بهار ساخته می‌شوند. در مناطق و کارخانه‌ها، سنت انجام کارهای جمعی در پیش از جشن همچنان وجود دارد که با شعار شوروی درباره کار به عنوان وظیفه اجتماعی همخوانی دارد.

تقریباً به طور خاص، سنت برگزاری بازارها و جشن‌های اولین ماه وجود دارد. در شهرهای بزرگ، کنسرت‌های گروه‌های خودجوش، بازارهای صنایع دستی و محصولات اکو برگزار می‌شود. این به جشن یک بخش جدید، غیرایدئولوژیک می‌افزاید.

1 مه در کشورهای دیگر

جالب است که 1 مه در بیش از 120 کشور جهان جشن گرفته می‌شود. جایی این یک جشن ملی با پارادوها (چین، کوبا، کره شمالی) است، جایی یک روز اعتراضات اتحادیه‌های کارگری (فرانسه، آلمان، ایتالیا). در ایالات متحده، جایی که همه چیز شروع شد، روز کار به اولین دوشنبه سپتامبر منتقل شد و 1 مه یک روز تعطیلی نیست. بنابراین، مدل روسیه — بدون ایدئولوژی سختگیرانه، اما با شاشلیک — یکی از آرام‌ترین‌هاست.