تроیچا و روز روح — دو جشن که به دنبال یکدیگر هستند. ترویچا (پنجاهه) — در یکشنبه، روز روح — در دوشنبه. بسیاری از آن‌ها را اشتباه می‌کنند یا آن‌ها را یک جشن می‌دانند. اما تفاوت‌هایی وجود دارد. چه چیز مشترکی دارند؟ چه چیز خاصی دارند؟ درباره معنا، سنن و ممنوعیت‌ها می‌گوییم.

ترویچا: فرود روح مقدس بر پیامبران

در ۵۰مین روز پس از عید پاک جشن گرفته می‌شود. در سال ۲۰۲۶ — ۲۴ مه. در این روز، بر اساس انجیل جدید، بر پیامبران زبان‌های آتشین فرود آمد و آن‌ها به زبان‌های مختلف صحبت کردند. این رویداد به عنوان روز تولد کلیسا شناخته می‌شود. خدا خود را به عنوان ترویچا (پدر، پسر، روح مقدس) نشان داد.

در ترویچا معمولاً کلیساها با شاخه‌های بادام، علف و گل تزئین می‌شوند. سبزیجات — نماد زندگی و تجدید. رنگ لباس‌های کشیشان — سبز. در این روز دعا ندامت‌خواهی (اولین پس از عید پاک) خوانده می‌شود. مؤمنان از خدا طلب بخشش و کمک می‌کنند.

در میان مردم ترویچا با پایان بهار و شروع تابستان مرتبط است. مراسم با بادام برگزار می‌شدند، پیشگویی می‌کردند.

روز روح: ستایش روح مقدس

در روز بعد از ترویچا، در دوشنبه جشن گرفته می‌شود. در سال ۲۰۲۶ — ۲۵ مه. این جشن به سومین شخص ترویچا — روح مقدس تخصیص داده شده است. این جشن به عنوان «روز تولد کلیسا» نیست؟ خیر، این ادامه است. معنا: ستایش روح مقدس که بر پیامبران فرود آمد و تا به امروز در کلیسا عمل می‌کند.

در روز روح نیز کلیساها با سبزیجات تزئین می‌شوند. اما دعا ندامت‌خواهی نیست. لباس‌های کشیشان نیز سبز است. در میان مردم روز روح را «نام‌آوری زمین» می‌خوانند. باور دارند که زمین — نام‌آور است، نمی‌توان آن را آزار داد (کاوش، کاشت، بریدن چوب).

عادت داشتند که «زمین را بشنوند» — گوش به زمین بگذارند تا درباره آینده بدانند.

مشترکات ترویچا و روز روح

هر دو جشن گذرای هستند و از عید پاک بستگی دارند. در کلیسا لباس‌های سبز و تزئینات از بادام وجود دارد. کارهای سنگین ممنوع است (در سنت مردم). در این روز‌ها نمی‌توان عصبانی شد، زشت‌گویی کرد. مؤمنان سعی می‌کنند به کلیسا بروند (در ترویچا ضروری، در روز روح — دلخواه). در این روز‌ها از ازدواج خودداری می‌کنند (پس از پاک؟ نه، ترویچا — روز پس از پاک نیست، اما به سنت ازدواج‌ها به تأخیر افتاده‌اند).

هر دو جشن به ترویچا تخصیص داده شده‌اند، اما تأکیدات متفاوت دارند.

تفاوت‌ها

ترویچا — یادآوری رویداد (فرود روح مقدس). روز روح — ستایش روح مقدس به عنوان شخص. ترویچا — جشن بزرگ دوازده‌گانه، یکی از ۱۲ جشن اصلی. روز روح — نه دوازده‌گانه، اما بزرگ (دومین پس از ترویچا). در ترویچا دعا ندامت‌خواهی خوانده می‌شود (در شبانه‌روزی). در روز روح — نیست. در ترویچا معمولاً شاخه‌های بادام مقدس شده و در خانه به عنوان محافظ نگه داشته می‌شوند. در روز روح شاخه‌ها جمع‌آوری یا سوزانده می‌شوند.

در میان مردم: ترویچا — جشن دخترانه (پیشگویی، رقص‌های دسته جمعی). روز روح — «روز زمین» (ممنوعیت کارها).

چیزی که می‌توان و نمی‌توان کرد

در ترویچا و روز روح نمی‌توان: دعوا کردن، آرزوی بد، کارهای فیزیکی سنگین (به ویژه در مزرعه، باغچه)، دوختن، بافتن، شستن (سنت‌های مردم، کلیسا اینقدر سخت نیست). به گورستان رفتن (روز پدر و مادر ترویچا — روز قبل، در خود روز — غیرمطلوب). جشن‌های پر سر و صدا تا ظهر (صبح — در کلیسا).

می‌توان: به کلیسا بروم، دعا کنم، خانه را با شاخه‌های بادام تزئین کنم، با خانواده در وعده غذا جمع شوم.

ترویچا و روز روح نه درباره ترس، بلکه درباره شادی هستند. شادی از اینکه خدا نزدیک است، که او تسلی‌دهنده فرستاده است. بیرون بروید، عطر سبزیجات را استشمام کنید، به کلیسا بروید. و به یاد داشته باشید: روح مقدس می‌دمد، کجا می‌خواهد. شاید در قلب شما باشد.

Permanent link to this publication: