فوتبالیست و روزنامه‌نگار. در زمین، اولی قوانین را وضع می‌کند. در میکروفون، دومی. تعامل آن‌ها نه تنها توسط قراردادهای کاری و مقررات لیگ‌ها تنظیم می‌شود، بلکه توسط قوانین نانوشته که گاهی اوقات مهم‌تر از اسناد رسمی هستند. زنده‌پخش، منطقه مخلوط، مصاحبه انحصاری — هر قدمی می‌تواند منجر به حادثه شود. آیا قوانین واضحی برای این بازی وجود دارد؟ بله، و آن‌ها سخت‌تر از آنچه به نظر می‌رسد هستند.

مقررات رسمی: چه چیزی در قراردادها نوشته شده

در سطح یوفا و فیفا مقررات رسانه‌ای وجود دارد. بازیکن مکلف است قبل از بازی‌های لیگ قهرمانان و جهان کنفرانس مطبوعاتی را ببیند. عدم حضور به معنای جریمه (تا ۵۰۰۰۰۰ یورو) و حتی تعلیق است. در قراردادهای باشگاه‌ها مصاحبه‌های اجباری با شرکای رسمی (Sky، BT Sport، DAZN، «ماتچ‌ت‌وی») نوشته شده است. روزنامه‌نگار مکلف است «منطقه امنیتی» را رعایت کند — نه مزاحمت ایجاد کند، نه در طول بازی حواس بازیکنان را پرت کند. سوالات درباره سیاست، مذهب و زندگی شخصی بدون رضایت بازیکن ممنوع است. با این حال، این قوانین اغلب نقض می‌شوند و سپس کد غیرنوشته شده وارد عمل می‌شود.

منطقه مخلوط: دموکراسی یا جنگل

منطقه مخلوط (mixed zone) — راهرویی است که بازیکنان پس از بازی از آن می‌گذرند. روزنامه‌نگاران در صف‌های مستقیم قرار می‌گیرند و سوالات را فریاد می‌زنند. قانون: بازیکن مکلف به توقف نیست. او می‌تواند بگذرد اگر عصبانی است یا می‌خواهد ساکت بماند. اما اگر توقف می‌کند، باید به همه رسانه‌های معتبر پاسخ دهد، نه فقط به رسانه‌های انتخاب شده. «کشیدن» بازیکن از جمع ممنوع است. همچنین سوالات تحریک‌کننده در طول عبور ممنوع است — در این صورت روزنامه‌نگار ممکن است از اعتبار محروم شود. اینفانتو و سفرین شخصاً نظارت می‌کنند تا منطقه مخلوط به یک شوی تبدیل نشود.

موضوعات ممنوعه: خطوط قرمز فوتبالیست‌ها

کد غیرنوشته شده منع می‌کند که روزنامه‌نگاران درباره آسیب‌های (تا زمانی که بازیکن خودش صحبت کند)، درگیری‌های در اتاق لباس (این خصوصی است)، شایعات انتقالی (اگر تایید رسمی وجود ندارد) بپرسند. زندگی شخصی تابو است. وقتی که گزارشگر از مسی درباره همسرش پس از باخت فینال پرسید، آرژانتینی‌ها بدون پاسخ رفتند. یکی دیگر از ممنوعیت‌ها این است که عکس یا ویدیویی که در اتاق لباس بدون اجازه گرفته شده است را منتشر نکنید (حتی با تلفن خود بازیکن). برای نقض این قوانین لیست سیاه باشگاه ایجاد می‌شود.

قوانین انحصاری: قیمت سенсاس

فوتبالیست حق دارد مصاحبه انحصاری با یک روزنامه داشته باشد. اما در این حالت او مکلف است به مدیر کل باشگاه اطلاع دهد تا از نشتی‌ها جلوگیری شود. همچنین «امباریو» وجود دارد: مطلب نمی‌تواند تا زمان مشخصی (مثلاً تا سوت نهایی) منتشر شود. نقض امباریو منجر به لغو اعتبار می‌شود. یک مورد معروف: در سال ۲۰۲۴، روزنامه‌نگار The Athletic مصاحبه‌ای با بازیکن چلسی منتشر کرد که یک ساعت قبل از بازی، تاکتیک را فاش کرد. باشگاه شکایت کرد و گزارشگر شغل خود را از دست داد.

شبکه‌های اجتماعی: میدان جنگ بدون قوانین

در اینترنت، فوتبالیست‌ها و روزنامه‌نگاران بدون واسطه با یکدیگر برخورد می‌کنند. بازیکنان می‌توانند روزنامه‌نگاران را مسدود کنند، پست‌های عصبانی بنویسند، آن‌ها را «شکارچی کلیک‌بیت» بنامند. روزنامه‌نگاران می‌توانند پروفایل‌های خصوصی را نقل قول کنند، اسکرین‌شات‌های استوری‌ها را بگیرند. مقررات رسمی در اینجا وجود ندارد، اما کد اخلاقی وجود دارد: مثلاً استفاده نکردن از عکس‌های بچه‌های بازیکن بدون رضایت. بسیاری از باشگاه‌ها در سال ۲۰۲۶ ماده‌ای در قراردادها اضافه کردند: «بازیکن نباید به طور عمومی روزنامه‌نگاران معتبر را تحقیر کند». برای نقض این قوانین جریمه داده می‌شود.

مجازات‌های نقض: از جریمه تا باند

بازیکنی که روزنامه‌نگار را زد (مورد‌هایی وجود داشته است) از فیفا به مدت ۱۰ بازی تعلیق می‌شود و پرونده جنایی تشکیل می‌شود. روزنامه‌نگاری که بدون اجازه به اتاق لباس نفوذ کرده است، اعتبار خود را برای یک سال از دست می‌دهد. بیشترین مجازات‌ها: جریمه‌ها (۵۰ تا ۱۰۰۰ هزار یورو)، عذرخواهی عمومی، ممنوعیت ورود به مرکز مطبوعاتی. در سال ۲۰۲۶ یوفا سیستم کارت زرد برای روزنامه‌نگاران را معرفی کرد: سه کارت زرد منجر به از دست دادن اعتبار برای یک فصل می‌شود.

اطیبات کنفرانس مطبوعاتی

در کنفرانس مطبوعاتی، روزنامه‌نگار مکلف است خود را معرفی کند و روزنامه خود را نام ببرد. نمی‌توان دو سوال پیاپی پرسید (باید به دیگران اجازه دهند). سوالات درباره پول، انتقالات و زندگی شخصی مبتذل است. فوتبالیست حق دارد نپرسد و از مودیر کنفرانس بخواهد که سوال را حذف کند. بازیکنان نیز نباید زبان ناپسند استفاده کنند، تهدید کنند، قبل از پایان از سالن خارج شوند. برای بی‌نزاکتی جریمه از لیگ داده می‌شود.

داستان‌های زندگی: وقتی که قوانین نقض شد

بیایید به یاد بیاوریم که در سال ۲۰۲۲ رونالدو تلفن یک هوادار-روزنامه‌نگار (غیرمجاز) را شکست (پلیس پرونده نوشت). یا اینکه زلاتان ابراهیموویچ در کنفرانس مطبوعاتی به روزنامه‌نگار گفت: «برو برو بپرس». یا اینکه لیونل مسی ۱۰ دقیقه به چشم‌های گزارشگر که درباره سیاست پرسید، نگاه کرد. روزنامه‌نگاران نیز نه انسان‌های بی‌عیب هستند: در سال ۲۰۲۵ یک گزارشگر از مارسی مصاحبه‌ای با بازیکن پاری سن ژرمن جعل کرد، جمله‌های خود را اضافه کرد. باشگاه شکایت کرد و برنده شد.

آینده تعامل: شبکه‌های عصبی و زنده‌پخش‌ها

از سال ۲۰۲۶ «مصاحبه‌های نئورویی» وارد مد شده‌اند — پاسخ‌ها بر اساس گفته‌های قبلی بازیکن توسط هوش مصنوعی تولید می‌شوند. روزنامه‌نگاران عصبانی هستند: «این غیرقانونی است!». زنده‌پخش‌های TikTok کنفرانس‌های مطبوعاتی سنتی را کنار می‌زنند. فوتبالیست‌ها خودشان به عنوان بلاگر می‌شوند، بدون اینکه روزنامه‌نگاران را دور بزنند. قوانین تعامل ممکن است به زودی قدیمی شوند. اما تا زمانی که وجود دارند، باید رعایت شوند زیرا نقض آن‌ها منجر به جریمه‌های میلیون‌ها یورو و از دست دادن اعتبار می‌شود. فوتبالیست و روزنامه‌نگار شریکانی هستند که مجبور به رقص تانگو هستند، حتی اگر به پا یکدیگر می‌زنند. قوانین این رقص در مقررات نوشته شده‌اند، اما زندگی می‌کنند در احترام. و کسی که آن را از دست می‌دهد، تا پایان بازی می‌بازد.

فوتبالیست و روزنامه‌نگار — شریکان هستند که مجبور به رقص تانگو هستند، حتی اگر به پا یکدیگر می‌زنند. قوانین این رقص در مقررات نوشته شده‌اند، اما زندگی می‌کنند در احترام. و کسی که آن را از دست می‌دهد، تا پایان بازی می‌بازد.

Permanent link to this publication: