ورزش اسب سواری نه تنها به معنای "سوار شدن بر اسب" است. این فعالیت فیزیکی منحصر به فردی است که از بیشتر عضلات بدن استفاده می‌کند و بیشتر از آنچه که در نگاه اول به نظر می‌رسد. سوارکاری نه تنها در مورد اسب است، بلکه در مورد سوار نیز است. مزایای آن برای سلامتی چندوجهی است: از تقویت عضلات تا روان‌درمانی. بیایید ببینیم چرا ورزش اسب سواری ابزار قدرتمندی برای بهبود سلامتی است.

عضلات پشت، شکم و پاها

سوارکاری نیاز به کار مداوم عضلات استabilizer دارد. برای نگه داشتن در صندلی، سوارکننده عضلات پشت، شکم و ران‌ها را منقبض می‌کند. به ویژه عضلات عمیق ستون فقرات که در سالن بدنسازی به سختی قابل تحریک هستند، به طور فعال عمل می‌کنند. این باعث بهبود وضعیت بدن می‌شود: بسیاری از سوارکنندگان پس از چند ماه سوارکاری دیگر خمیده نمی‌شوند. علاوه بر این، پاها از طریق دامنه و فشار بدن اسب تحت بار قرار می‌گیرند. سطح داخلی و پشتی ران‌ها و عضلات ساق پا کار می‌کنند. تمرینات منظم منجر به تناسب اندام و کاهش لایه چربی در مناطق مشکل‌دار می‌شود.

استخوان‌ها و پیوند‌ها بدون بار ضربه‌ای

برخلاف دویدن یا پریدن، سوارکاری بار ضربه‌ای بر روی مفاصل ران و ستون فقرات نمی‌دهد. این نوع ورزش ملایم برای کسانی که در مراحل اولیه آرتروز و اضافه وزن هستند، توصیه می‌شود. با نشستن صحیح، مفاصل در حالت فیزیولوژیکی کار می‌کنند — آنها بیش از حد تحت بار قرار نمی‌گیرند، اما حرکت لازم برای تولید مایع مفصلی را دریافت می‌کنند. تمرینات توسعه می‌یابد انعطاف‌پذیری مفاصل ران و بهبود حرکت ستون فقرات.

سیستم قلبی عروقی و تنفس

با اینکه سوارکاری به نظر نمی‌رسد کهintensive باشد، ضربان قلب سوارکننده در زمان دویدن یا شتاب گرفتن می‌تواند به 120-140 ضربان در دقیقه برسد. این یک تمرین قلبی است که عضله قلب را تقویت می‌کند و استقامت را افزایش می‌دهد. اسب با حرکت ریتمیک خود نیز بر تنفس تأثیر می‌گذارد: سوارکننده به طور ناخودآگاه به حرکت خود تطبیق می‌یابد که دیافراگم را توسعه می‌دهد و حجم ریه‌ها را افزایش می‌دهد. در نتیجه، گردش خون بهبود می‌یابد و سطح اکسیژن در بافت‌ها افزایش می‌یابد.

تأثیر روانی: درمان با اسب

ارتباط با اسب‌ها سطح کورتیزول — هورمون استرس را کاهش می‌دهد. اثبات شده است که 20 دقیقه در کنار اسب، اضطراب و تحریک‌پذیری را کاهش می‌دهد. اسب احساسات سوارکننده را حس می‌کند و او را به کنترل خود می‌آموزد. این باعث توسعه هوش احساسی و کنترل خود می‌شود. برای کودکان مبتلا به اوتیسم و ADHD، ورزش اسب سواری اغلب به عنوان روشی برای اجتماعی شدن تبدیل می‌شود. برای بزرگسالان — فرصتی برای تغییر از افکار کاری و بودن در "حال حاضر و همین لحظه" است.

ایپوتروپی: سوارکاری درمانی

ایپوتروپی یک رشته جداگانه است که در آن اسب به عنوان ابزار درمانی استفاده می‌شود. ارتعاشات سه‌بعدی پشت اسب در حالت حرکت به سوار منتقل می‌شود که عضلات پشت را ماساژ می‌دهد و عملکرد اندام‌های داخلی را تحریک می‌کند. این بهبود در DCP، اسکلیوز و پس از سکته کمک می‌کند. افراد مبتلا به معلولیت‌های جسمی عضله‌های تنشی و هماهنگی خود را بازیابی می‌کنند. ایپوتروپی به خودی خود درمان نمی‌کند، اما شرایطی برای بهبود عملکرد حرکتی ایجاد می‌کند.

هماهنگی و تعادل

سوارکاری یک تعادل مداوم است. حتی وقتی اسب با حرکت می‌رود، سوارکننده باید تعادل داشته باشد و به حرکت واکنش نشان دهد. با گذشت زمان، حس خود در فضای محیط بهبود می‌یابد. این برای ورزش و زندگی روزمره مفید است: کمتر شانس برای لیز خوردن روی یخ یا لغزیدن روی سطح صاف وجود دارد.

مسئولیت و رژیم

مراقبت از اسب — تمیز کردن، تغذیه، پیاده‌روی — بخشی از فعالیت‌های ضروری است. این باعث انضباط و عادت به بار فیزیکی منظم می‌شود. علاوه بر این، مزرعه — هوای تازه، اغلب در مناطق روستایی، که خود به خود برای ریه‌ها و سیستم ایمنی مفید است.

نکات منفی و هشدارها

ورزش اسب سواری بدون خطرات نیست. سقوط‌ها می‌توانند خطرناک باشند. مهم است که با مربی کار کنید، کلاه ایمنی استفاده کنید و قدرت خود را переواریزم نکنید. همچنین باید در نظر گرفت که اسب‌ها موجودات زنده‌ای با شخصیت خود هستند و کار با آنها نیاز به صبر دارد. در صورت مشکلات در ستون فقرات یا مفاصل ران، مشاوره پزشک قبل از شروع ضروری است.

نتیجه‌گیری

ورزش اسب سواری برای بدن و روح مفید است. عضلات را تقویت می‌کند، وضعیت بدن را بهبود می‌بخشد، قلب و تنفس را تمرین می‌کند و سیستم عصبی را آرام می‌کند. برخلاف بسیاری از انواع ورزش، مفاصل را نمی‌کشد و برای افراد مختلف سن و سطح آمادگی مناسب است. حتی ارتباط ساده با اسب نیز گامی به سوی سلامتی است. امتحان کنید و شاید شما نه تنها یک علاقه، بلکه یک روش جدید زندگی را کشف کنید.

Permanent link to this publication: