چرا مقدس واسلیوس بزرگ در مردم به "سویناتنکر" معروف است: سیمبولیک مقدس‌ بودن و کد دامداری

نام عامه مقدس واسیلیوس بزرگ (حدود ۳۳۰–۳۷۹) – "سویناتنکر" – نمونه‌ای روشن و متناقض از پدیده‌ای عمیق و پارادوکسیال است: بازinterpreatاسیون فرهنگ مقدس کلیسا از طریق چشم‌انداز مذهبی و زندگی روستایی و باورهای قبل از مسیحیت. این کاهش سطح مقدس نیست، بلکه آن را در بافت زندگی روزمره و فعالیت‌های اقتصادی جای داده است. توضیح این پدیده در تقاطع زندگی مقدس، تقویم مردم، آیین‌های دامداری و اصول اتمولوژیایی قرار دارد.

۱. زمینه‌های تقویمی و اقتصادی: روز واسیلیوس به عنوان مرز.

یادبود مقدس واسیلیوس در ۱۴ ژانویه (۱ ژانویه بر اساس تقویم قدیم) جشن گرفته می‌شود. این تاریخ در تقویم مردم شرق اروپا بسیار مهم بود:

پایان عید کریسمس و شروع چرخه جدید اقتصادی: از روز واسیلیوس ("شب وحشتناک"، که شب‌های وحشتناک عید کریسمس را به پایان می‌رساند) دوره آماده‌سازی برای کارهای بهارانه شروع می‌شود، از جمله بازگشت به فعالیت‌های فعال دامداری پس از توقف زمستانی.

روز "سال جدید نهایی": تا سال ۱۷۰۰ این روز سال جدید رسمی بود. هر اولین روز سال (مانند هر ماه) به عنوان زمانی "خطرناک" در نظر گرفته می‌شد که نیازمند رituals خاص برای تضمین رفاه در دوره‌های آینده بود. خوک، به عنوان یکی از حیوانات اصلی در کشاورزی (منبع چربی، گوشت و مو)، نیاز به مراقبت ویژه‌ای در این روز داشت.

بنابراین، مقدسی که یادبود او در این روز مهم بحرانی قرار دارد، از نظر منطق مردم، باید مسئول جنبه‌های کلیدی رفاه باشد، به ویژه – دامداری و وفور غذا.

۲. اساس زندگی مقدس: جستجوی "سوین" در زندگی.

در زندگی رسمی مقدس واسیلیوس بزرگ، اسقف کسارای، عالم و صوفی، هیچ اشاره مستقیمی به خوک‌ها وجود ندارد. اما ذهن مردم، که به metonymy و جستجوی روابط قابل مشاهده تمایل دارد، می‌تواند چندین "زنگ خطر" مستقیم پیدا کند:

نام "واسیلیوس" (یونانی: Βασίλειος – "شاهانه"): در فرهنگ مردم، "شاهانه" می‌توانست با ثروت، وفور و "چربی" مرتبط شود. خوک نیز نماد باروری و وفور چربی ("چربی مانند خوک") است.

موتور افزایش غذا: در زندگی، مواردی وجود دارد که واسیلیوس، با کمک به فقیران، به طور معجزه‌آسا غذا را افزایش می‌دهد (مثلاً نان). این موضوع می‌تواند به عنوان یک موضوع کلی‌سازی شده به منبع اصلی غذا – خوک منتقل شود.

توضیح نماد "ناپاک": در سنت مسیحی، خوک گاهی به عنوان نماد گناه و ناپاکیت نشان داده می‌شود. مقدسی که گناه را شکست می‌دهد، ممکن است به عنوان "تامين‌کننده" یا "مالک" این نیروی ناپاک در ذهن مردم به عنوان قدرت او بر حیوان خود تبدیل شود.

نکته جالب: در سنت غربی، نمونه مستقیمی وجود دارد – مقدس آنتونیوس بزرگ (ابات)، که او را با خوک نشان می‌دهند. او به عنوان حامی دامداران شناخته می‌شود، و راهبان فرقه آنتونیوس حق داشتند که در جنگل‌ها خوک‌ها را چرا کنند. با این حال، دلیل متفاوت است: آنتونیوس‌ها "آتش آنتونیوس" (اگرگوتیزم) را با چربی خوک درمان می‌کردند، و خوک‌های آنها به عنوان منبع تغذیه و پرستار شهرها بودند. این نشان می‌دهد که راه‌های فرهنگی مختلف می‌توانند به "تخصصی‌سازی" مشابه مقدسین به نوع‌های مختلف دام منجر شوند.

۳. آیین‌های آیینی: آیین‌های "سوین" روز واسیلیوس.

نام "سویناتنکر" نه تنها یک استعاره بود، بلکه منعکس‌کننده اقدامات آیینی خاصی بود که برای تضمین سلامتی و باروری خوک‌ها در سال جدید انجام می‌شد:

تهیه و مقدس‌سازی "گوشت واسیلیوس": غذای اصلی جشن – سر خوک، پاها، گوش‌ها، دم یا یک خوک شیرین، پخته یا پخته. این مهمانی به عنوان یک مهمانی جشن‌زده و آیینی بود. با خوردن گوشت خوک در روز "سویناتنکر"، خانواده به نوعی به حمایتهای او ملحق می‌شود، "ورود" به رفاه در طول سال. بقایای استخوان‌ها می‌توانستند سوزانده شوند یا در چاه دامداری دفن شوند تا از دام محافظت شود.

کمک به دام با آیین‌های نان خاص ("سوینوک"، "کوزولک"): زنان نان‌های خاصی از خمیر پختند که به شکل حیوانات ("گاوچک"، "سوینک") بودند، که پس از مقدس‌سازی در کلیسا به دام داده می‌شدند یا به عنوان محافظ در چاه دامداری تا سال بعد از روز واسیلیوس نگهداری می‌شدند.

توضیح از سر خوک: بر اساس چانه، دندان‌ها و گوش‌های سر خوک پخته شده، درباره آینده محصول، آب و هوا و سلامتی دام قضاوت می‌شود.

۴. اتمولوژی فولکلور و زیربنای اساطیری.

بعضی از محققان (مثلاً و. ی. پروپ) در این نام، اثرات باورهای تاکتیکی یا حرفه‌ای قبل از مسیحیت را می‌بینند. خوک در اساطیر هندواروپایی (مثلاً گور به عنوان نماد باروری و قدرت نظامی) جای خاصی داشت. ارتباط مقدس با حیوان می‌تواند نتیجه مسیحی‌سازی یک "خدای خوک" یا روح-حامی قدیمی‌تر باشد که در فرآیند تطبیق فرهنگ جدید با فرهنگ، وظایف خود را به واسیلیوس منتقل کرده است.

همچنین مکانیزم "اتمولوژی مردم" کار می‌کرد: نام گرجی "واسیلیوس" ممکن است از طریق ریشه‌های اسلواوی فهمیده شود. به عنوان مثال، از طریق ارتباط با کلمه "واسیلک" (گل، که در تغذیه دام استفاده می‌شود) یا حتی با فعل "واسیت" / "واسیت" (خشک کردن گوشت). این ایجاد می‌کند ظاهر ارتباط معنایی با موضوع گوشت و دامداری.

۵. اهمیت اجتماعی و اقتصادی خوک.

مهم است بدانیم چرا دقیقاً خوک مورد حمایت قرار گرفت، نه، مثلاً گاو. خوک در کشاورزی روستایی:

«حساب پس‌انداز»: حیوان همه‌خوار سریع‌رو که می‌توان در هر لحظه برای دریافت مقدار زیادی چربی و گوشت ذبح کرد.

نماد استقلال و وفور: چربی خوک پایه رژیم زمستانی است، محصول کلیدی برای بقا.

حیوانی که با دنیای زیرزمینی / هتونیک مرتبط است (در زمین کند، که در باورهای مردم، ارتباط قوی‌تری با نیروهای فراطبیعی در عید کریسمس دارد).

حمایت از چنین حیوان مهمی مقدس را به عنوان تضمین‌کننده بقا خانواده قرار می‌دهد.

نتیجه‌گیری.

نام عامه "سویناتنکر" برای مقدس واسیلیوس بزرگ – نه یک تحقیر، بلکه شاهدی از درگیری زنده و یکپارچه فرهنگ مقدس مسیحی در تصویر قدیمی و آئینی، آئینی روستایی است. آن反映:

منطق تقویم: تخصص مقدس، که روز او به عنوان مرز مهم اقتصادی است.

تفکر metonymic: انتقال وظایف (حمایت از وفور) به یک عنصر خاص، مهم‌ترین در این زمینه (خوک).

ساکرالیزه کردن عمل: تبدیل چرخه دامداری روزمره به یک ریتوال مقدس، مقدس شده توسط نام مقدس.

مجمع باورها: ترکیب فرهنگ مقدس مقدس با آیین‌های قبل از مسیحیت، مرتبط با باروری و دام.

بنابراین، مقدس واسیلیوس-«سویناتنکر» مقدسی است که "از تابلو به چاه پایین آمد". او به یک محافظ قابل فهم، نزدیک و "خود" تبدیل شد، که رفاه و سیری خانه به طور مستقیم به او بستگی داشت. این نمونه روشنی از این است که چگونه سنت کلیسای بالا، با فرهنگ مردم در تماس قرار می‌گیرد، و به یک dimension جدید، تنیده، زمینی و ضروری دست می‌یابد، جایی که الهیات به جایگاه عمل و جادوی زندگی روزمره می‌پردازد. این نام – کلید درک مسیحیت مردم به عنوان یک سیستم است، جایی که آسمان و زمین، روح و جسم، مقدس‌ بودن و چاه دامداری در ارتباط ناپذیر و معنادار قرار دارند.

Permanent link to this publication: