تاریخ روسیه دو پیروزی بزرگ بر اشغالگرانی که به وجود خود کشور حمله کرده‌اند را می‌شناسد: جنگ داخلی 1812 ساله بر ضد ارتش ناپلئون و جنگ جهانی بزرگ 1941–1945 بر ضد آلمان نازی. هر دو پیروزی با هزینه‌های بی‌نظیر به دست آمده و نماد روح ناپیروزی مردم شده‌اند. علیرغم تفاوت در دوران‌ها، در این رویدادها الگوهای مشترکی دیده می‌شود که به ارتش‌های روسی (و در قرن بیستم — شوروی) اجازه داده تا بر دشمنان غیرقابل شکست پیروز شوند.

پیروزی بر ناپلئون (1812)

حمله ارتش ناپلئون به روسیه در تابستان 1812 ساله ارتش‌های روسی را در حالت تعجب قرار داد، اما برنامه استراتژیک کوتوزوف و قهرمانی سربازان مسیر جنگ را تغییر داد.

• استراتژی از بین رفتن: ارتش‌های روسی به طور عمدی به داخل کشور پس می‌رفتند و از جنگ عمومی تا زمانی که نیروهای خود را جمع‌آوری می‌کردند، اجتناب می‌کردند. جنگ بوردینسک، اگرچه پیروزی به دست نیاورد، تلاش‌های پیشروی فرانسوی‌ها را متوقف کرد.
• سوزاندن مسکو: ترک و سوزاندن مسکو ناپلئون را از آپارتمان‌های زمستانی و ذخایر خود محروم کرد. ارتش فرانسوی به دام افتاد: بدون غذا و با فرا رسیدن سرما.
• جنگ مردمی: گروه‌های چریکی از کشاورزان و کازاک‌ها به بارگاه‌های فرانسوی حمله می‌کردند، قوافل را نابود می‌کردند و به دشمن اجازه نمی‌دادند که ذخایر خود را بازیابی کنند. این کار باعث شد که اشغال غیرقابل تحمل شود.
• ژنرال موروز: زمستان سرد روسیه در سال 1812 ساله نابودی کامل را به ارتش فرانسوی تحمیل کرد. فرانسوی‌ها که به سرما عادت نداشتند، به صورت گسترده‌ای یخبندان شدند و اسب‌ها و تجهیزات خود را از دست دادند.

در نتیجه، در پایان سال 1812، ارتش ناپلئون تقریباً به طور کامل نابود شد و خود امپراتور به پاریس فرار کرد. این کمپین اولین شکست بزرگ ژنرال فرانسوی بود و فروپاشی امپراتوری او را تعیین کرد.

پیروزی بر گیتلر (1941–1945)

حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در 22 ژوئن 1941 ساله شروع یکی از خونین‌ترین جنگ‌های تاریخ بود. پیروزی بر نازیسم با تلاش‌های بی‌نظیر کل مردم و رهبری نظامی به دست آمده بود.

• جنگ برای مسکو: در زمستان 1941 ساله ارتش‌های شوروی حمله آلمان را در جلو دیوار پایتخت متوقف کردند و برای اولین بار به حملات معکوس پرداختند و افسانه‌ی شکست‌ناپذیری ورماخ را از بین بردند.
• جنگ استالینگراد: در سال‌های 1942–1943، شهر بر روی ولگا نماد استقامت شد. محاصره و نابودی 6 ارتش پاولوس آغازگر تغییرات بنیادی در جنگ بود.
• گره کورسک: در تابستان 1943 ساله بزرگترین جنگ نظامی ناوشکنی آلمان را از دست داد و راه را برای آزادسازی سرزمین‌های اتحاد جماهیر شوروی باز کرد.
• جنبش چریکی: در پشت خطوط دشمن، هزاران گروه چریکی عمل می‌کردند که خطوط ارتباطی را تخریب می‌کردند، راه‌آهن‌ها را از بین می‌بردند و نیروهای زیادی از آلمان را از بین می‌بردند.
• انتقال صنعت: در ماه‌های اولیه جنگ، کارخانه‌ها و کارخانه‌ها به اورال و سیبری منتقل شدند تا تولید انبوه سلاح، که از آلمان برتر بود، به راه افتد.
• لند-لیز و کمک متفقین: تأمین غذا، تجهیزات و سوخت هوایی از ایالات متحده و بریتانیا نقش مهمی در اوایل جنگ ایفا کرد.

عامل تعیین‌کننده قهرمانی و خودگذشتگی سربازان و افسران بود و همچنین کار داوطلبانه در پشت خطوط. در سال 1945، ارتش‌های شوروی برلین را گرفتند و پرچم پیروزی را بر روی رایشتاگ برافراشتند و نقطه‌ای در جنگ ویرانگرترین قرن بیستم قرار دادند.

مشترکات پیروزی

علیرغم اینکه یک قرن از این جنگ‌ها می‌گذرد، در آن‌ها شباهت‌هایی دیده می‌شود:

• وحدت مردم: در سال‌های 1812 و 1941–1945، همه طبقات و ملیت‌ها در برابر تهدید مشترک متحد شدند.
• نقش آب و هوا: زمستان‌های سرد دو بار به ارتش‌های روسیی کمک کردند تا ارتش‌های اشغالگر را از بین ببرند.
• عمق استراتژیک: سرزمین‌های بزرگ به ارتش‌های روسی امکان داد تا به دشمن بپردازند و برای ضربه نهایی جمع‌آوری شوند.
• استقامت و خودگذشتگی: هیچ تکنیک‌ای نمی‌تواند جای قهرمانی سربازان ساده‌ای که حاضر به زندگی برای آزادی مFatherland خود باشند، بگیرد.

این پیروزی‌ها همیشه در تاریخ جهانی به عنوان نمونه‌ای از اینکه چگونه یک ملت که از سرزمین خود حفاظت می‌کند، می‌تواند بر قوی‌ترین محاصره‌گر غالب شود، نقش ببندند. یادآوری آن‌ها بنیان هویت ملی و درس‌های برای نسل‌های آینده است.

Permanent link to this publication: