گروه رکفلر نه تنها نفت، بانک‌ها و میلیاردها دلار ثروت است، بلکه طول عمر شگفت‌انگیزی دارد که از نسل به نسل منتقل می‌شود. بنیان‌گذار خاندان جان دی. رکفلر نود و هفت سال عمر کرد، نوه او دیوید رکفلر صد و یک سال. ساده‌ای که می‌گوید \"با ژن‌های خوش‌شانس\" در اینجا کار نمی‌کند. در طول سال‌های طولانی زندگی رکفلرها، نظم سختگیرانه، رژیم غذایی دقیق، دسترسی به بهترین پزشکی و دیدگاه خاصی وجود داشته است. در این مقاله ما ده قانون اصلی سلامتی که جان دی. رکفلر پیروی می‌کرد و او را به زندگی تقریباً صد ساله کمک کرد، جمع‌آوری کرده‌ایم.

1. نظم سختگیرانه روزانه \"مانند ساعت‌ها\"

راز اصلی طول عمر بنیان‌گذار خاندان را در اواخر قرن نوزدهم کشف کرد. روز او دقیقاً به دقیقه برنامه‌ریزی شده بود: بیدار شدن در ساعت 7 صبح، خوابیدن در ساعت 9 شب. زمان‌های غذا خوردن، استراحت و پیاده‌روی نیز به طور دقیق مشخص شده بود. پزشکان دلیل طول عمر او را \"عادت‌های دقیق و ساعتی\" نامیدند. هیچ تصمیم ناگهانی — فقط ریتم قابل پیش‌بینی و پایدار که به صرفه‌جویی در انرژی و جلوگیری از استرس کمک می‌کرد. دقیق‌کاری او شامل همه چیز بود — از تعداد قدم‌ها گرفته تا دقیقه‌هایی که در خودرو می‌گذرد.

2. رژیم غذایی هفتاد و پنج درصد از سبزیجات

جان رکفلر یکی از اولین کسانی در جهان بود که به روش شخصی‌سازی شده‌ای در تغذیه پرداخت. رژیم غذایی او حدود سه‌چهارم از سبزیجات تشکیل می‌داد. و این نه هر نوع سبزیجاتی — سبزیجات در باغچه‌های شخصی در املاک پرورش می‌یافتند. وقتی این میلیاردر از یک خانه به خانه دیگر نقل مکان می‌کرد، سبدی از سالاد و سبزیجات تازه با او به مسافرت می‌رفت. جو دوغ و سوپ‌ها فقط از بره‌ای که در مزارع شخصی پرورش می‌یافت، پخته می‌شد، شیر \"خود\" بود.

3. کنترل دقیق در غذا

رکفلر می‌دانست که چه چیزی می‌تواند بخورد و به چیزی که ممکن است او را آسیب بزند، دست نمی‌زند. پدر روحانی او گزارش می‌دهد که \"اگر او خیلی هم می‌خواست یک تکه شکلات بخورد، به آن دست نمی‌زد\" و او هرگز خیار یا گوجه‌فرنگی نمی‌خورد، زیرا دریافت که با او سازگار نیستند. او با احساس گرسنگی ملایم از میز بلند می‌شد، همیشه غذای خود را به دقت جویده و در طول غذا خوردن عجله نمی‌کرد. \"من روی رژیم غذایی نیستم. من چیزی را که دوست دارم می‌خورم، اما همیشه به میزان مناسب\"، می‌گفت.

4. هیچ نگرانی و استرس

«من هرگز نگران نمی‌شوم. روزهای نگرانی برای من گذشته است. من به هیچ چیزی اجازه نمی‌دهم که مرا نگران کند» — رکفلر در سن هشتاد و شش سالگی اعتراف کرد. این فلسفه \"نگران نبودن\" یکی از ستون‌های اصلی طول عمر او بود. او معتقد بود که \"در دنیا کافی‌تر از مشکلات وجود دارد و اگر بتوانم کمی نور به دیگران بتابانم، این به من کمک می‌کند و امیدوارم به آنها نیز کمک کند».

5. تحلیل روزانه خود

رکفلر هر روز صبح نوعی \"تشخیص\" از سلامتی خود انجام می‌داد. مانند این که چگونه به ترمومتر نگاه می‌کنیم تا افزایش یا کاهش دمای خود را یادداشت کنیم، او هر روز وضعیت سلامتی خود را بررسی می‌کرد. اگر او علائم خطرناک را تشخیص می‌داد، هرگز آنها را نادیده نمی‌گرفت. «اگر او پس از بیدار شدن احساس ناخوشی کند، نمی‌گوید: \"آه، فردا من خوب خواهم بود\"، مانند بیشتر ما. او شروع به اقدام برای رفع مشکل می‌کند، قبل از اینکه او را تسخیر کند».

6. توجه به انرژی

رکفلر بزرگسال عاشق گلف بود، اما با گذشت زمان پزشکان بازی او را محدود کردند و جایگزین آن با باربری‌های کم‌هزینه کردند. به جای گلف، او روزانه به مدت نیم ساعت در یک خودروی طراحی شده خاص حرکت می‌کرد. وقتی این نیز خسته‌کننده شد، او توسط خدمه به دوش کشیده می‌شد یا از ویلچر استفاده می‌کرد تا از مصرف اضافی انرژی جلوگیری کند. او حتی در خانه آسانسور نصب کرد تا از پله‌ها بالا نرود.

7. دسترسی به بهترین پزشکی

رکفلرها همیشه بهترین پزشکان و دسترسی به روش‌های پیشرفته‌ترین داشتند. در املاک آنها تجهیزات کلینیک کوچکی وجود داشت — دستگاه‌های اندازه‌گیری تعادل متابولیک، فلوورسکوپ‌ها، بالون‌های اکسیژن. وضعیت سلامتی او توسط چند پزشک تحت نظر گرفته می‌شد که به طور منظم اطلاعات در مورد وضعیت میلیاردر را تبادل می‌کردند. دیوید رکفلر، نوه بنیان‌گذار، شش عمل جراحی پیوند قلب انجام داد.

8. پزشک شخصی و راهنما

رکفلر یک پزشک تمام وقت به نام گامیلتون فیکس بیکار استخدام کرد. او برای اینکه جان دی. سالم، خوشحال و فعال باشد، به او پرداخت می‌کرد. دکتر بیکار برای میلیاردر فلسفه‌ای از طول عمر طراحی کرد که شامل رهایی از نگرانی، خوردن به میزان مناسب و پیاده‌روی روزانه در هوای تازه بود.

9. خوردن به میزان مناسب

رکفلر معتقد بود که بهترین راه برای حفظ سلامتی زندگی کردن به طوری است که آن را حفظ کند. او هرگز بیش از حد نمی‌خورد، از عادت‌های بد استفاده نمی‌کرد، نمی‌ نوشید و نمی‌کشید. به گفته او، \"بیش از حد خوردن برای هر کسی مضر است. من خودم را آموزش می‌دهم که به میزان مناسب بخورم و دریافت کرده‌ام که این به من سود می‌رساند\". حتی با عشق او به شیرینی، او هرگز به خود اجازه نمی‌داد که بیش از حد بخورد.

10. فیلانتری و عشق به زندگی

پس از بازنشستگی از کسب‌وکار، رکفلر خود را به کار خیریه اختصاص داد. او مبالغ هنگفتی به تحقیقات پزشکی و آموزش اهدا کرد و بنیادهایی ایجاد کرد که هنوز هم کار می‌کنند. دیوید رکفلر گفت که راز طول عمر او \"عشق به زندگی، چیزهای ساده، بازی با بچه‌ها، گذراندن زمان با دوستان نزدیک\" است. او به طور فعال سفر می‌کرد، کرم‌های خارق‌العاده جمع‌آوری می‌کرد و تا پیری به کار برای سود جامعه ادامه داد.

نتیجه‌گیری

طول عمر رکفلرها شانس نیست، بلکه رویکرد سیستماتیک است. درس‌های اصلی که می‌توان از تجربه آنها استخراج کرد، ساده است: نظم سختگیرانه، کنترل رژیم غذایی، عدم وجود استرس، توجه به سلامتی و داشتن پزشک شخصی. مانند اینکه جان رکفلر خود می‌گفت: «من زندگی می‌کنم تا زندگی کنم و تا صد یا بیشتر نشوم، درباره مرگ فکر نمی‌کنم». و اگرچه او تنها سه سال تا صد سالگی فاصله داشت، قوانین سلامتی او هنوز می‌تواند برای همه کسانی که به زندگی طولانی و فعالانه‌ای می‌پردازند، نمونه‌ای باشد.

Permanent link to this publication: