کاج. برای بیشتر ما این درخت نماد پاییز، نشان کانادا، ماده برای اسکی و مبلمان است. اما کمتر کسی به این فکر می‌کند که کاج یک محصول غذایی کامل است. بله، نه تنها شیرین‌ترین شیره. تقریباً همه چیز قابل استفاده است: شیره، دانه‌ها («چرخ‌بال‌ها»)، برگ‌های جوان و حتی لایه داخلی پوست. کاج می‌تواند سیر کند، نوشانده و درمان کند. بیایید ببینیم چگونه و چه چیزی.

شیره کاج: طلای مایع

معروف‌ترین محصول غذایی کاج شیره است. آن را از شیره کاج شیرین (Acer saccharum)، همچنین کاج سیاه و قرمز می‌گیرند. فصل جمع‌آوری — اوایل بهار، وقتی شب‌ها هنوز سرد هستند و روزها گرم. یک سوزن در تنه فرو می‌کنند و شیره در قوطی می‌چکد. شیره شفاف و اندکی شیرین را تبخیر می‌کنند — از 40 لیتر به 1 لیتر شیره می‌رسند. شیره کاج شیرینی، فروکتوز، گلوکز، همچنین منگنز، زینک، کلسیم، پتاسیم را شامل می‌شود. گلیکemic index آن کمتر از شکر سفید است (54 در برابر 65). او غنی از آنتی‌اکسیدان‌ها (اتحاد فنول‌ها) است که به مبارزه با التهابات کمک می‌کنند. در کانادا و ایالات متحده شیره بر اساس رنگ و طعم طبقه‌بندی می‌شود: از طلایی (نرم) تا بسیار تیره (غنی، با نغمه‌های قهوه). از آن در آشپزی، برای لعاب، در کوکتل‌ها، روی بیسکویت‌ها می‌ریزند، در سس‌ها اضافه می‌کنند. مزایا: منگنز برای متابولیسم مهم است; زینک برای سیستم ایمنی; کلسیم برای استخوان‌ها. زیان: این همچنان شکر است، بنابراین افراد دیابتی باید مراقب باشند.

شکر کاج و کرم کاج

اگر شیره را تا زمانی که تقریباً تمام آب تبخیر شود، تبخیر کنید، شکر کاج به دست می‌آید. او سخت، شیرین، با بوی کرم است. می‌توان آن را به پودر تبدیل کرد و مانند شکر معمولی استفاده کرد. در قرن نوزدهم در آمریکای شمالی شکر کاج ارزان‌تر از شکر نیشکر بود و به صورت پیش‌بینی شده ذخیره می‌شد. امروز این یک خوراکی است. کرم کاج (یا روغن) به دست می‌آید اگر شیره را تا زمانی که به حالت شیرین و نرمی برسد (112°C)، سپس به شدت مخلوط شود. ساختار — خمیری، مانند عسل چرب. او را روی توست می‌زنند، در دسرها اضافه می‌کنند. ارزش غذایی: همان مواد معدنی، اما متمرکز شده. انرژی — حدود 350 کالری در 100 گرم (برابر با 260 در شیره).

چرخ‌بال‌ها (کریلت‌ها) — خوراکی فراموش‌شده

در اواخر بهار - اوایل تابستان روی کاج‌ها میوه‌های کریلت، همان «چرخ‌بال‌ها» که در هوا می‌چرخند، رشد می‌کنند. در بسیاری از گونه‌های کاج (کاج خشن، کاج صحرایی) دانه‌ها قابل خوردن هستند. باید آن‌ها را در حالی که پوسته هنوز سفت نشده است، جمع‌آوری کنید. در حالت خام آن‌ها تلخ هستند، بنابراین نیاز به فرآیند حرارتی دارند. دانه‌ها را 5-10 دقیقه در آب نمک شسته و سپس در تابه با روغن و سیر سرخ می‌کنند. مزه آن به کدو سبز نارس یا کاشی می‌ماند. در سال‌های گرسنگی (مثلاً در طول جنگ‌ها) دانه‌های کاج به عنوان جایگزین غله استفاده می‌شد. آن‌ها را به آرد تبدیل می‌کردند و به نان اضافه می‌کردند. ارزش غذایی: پروتئین (حدود 15%)، چربی (5-7%)، کربوهیدرات (حدود 10%)، همچنین ویتامین‌های گروه B. دانه‌های کاج حاوی گوموسیستین در مقدار کمی هستند که در اضافه مصرف مضر است، بنابراین نباید آن‌ها را به مقدار زیاد بخورید.

برگ‌های جوان — سبزیجات زودرس

در اوایل بهار، وقتی برگ‌های کاج فقط باز شده و هنوز سفت نشده‌اند، می‌توان آن‌ها را به عنوان سبزیجات سالاد استفاده کرد. مزه — نرم، اندکی چسبنده، با نغمه‌های خیار. آن‌ها را به سالادها، سوپ‌ها، مواد پر کردن کیک اضافه می‌کنند. از نظر ارزش غذایی به اسپیناچ می‌ماند: ویتامین C (30 میلی‌گرم در 100 گرم)، کاروتین، روتین (مقاومت در برابر رگ‌های خونی). مهم: برگ‌های کاج بلوطی (آمریکایی) را جمع‌آوری نکنید — ممکن است مواد شیمیایی سمی داشته باشند. بهتر است از کاج خشن یا کاج صحرایی استفاده کنید. قبل از مصرف برگ‌های جوان توصیه می‌شود که آن‌ها را با آب جوش شسته شود تا تلخی از بین برود. در طب سنتی، دم کرده برگ‌های کاج برای的黄달 و سنگ‌های کلیه (به عنوان ادرارآور) استفاده می‌شود.

پوست کاج و قشر - نان زندگی

لایه داخلی پوست (قشر) کاج قابل خوردن است. آن را در بهار، وقتی درخت شروع به جریان ساقه می‌کند، جمع‌آوری می‌کنند. پوست را از لایه خارجی جدا می‌کنند، قشر را خشک می‌کنند، به پودر تبدیل می‌کنند یا خوراکی می‌کنند. مزه او شیرین و با نغمه‌ای از بادام است. قوم‌های بومی آمریکای شمالی از پوست کاج به عنوان منبع کربوهیدرات و فیبر استفاده می‌کنند. در شرایط اضطراری (گم شدن در جنگل) لایه داخلی پوست کاج می‌تواند از گرسنگی نجات دهد. اما توجه داشته باشید: اگر پوست را بگیرید، می‌توانید درخت را کشت، بنابراین از آن زیاده‌روی نکنید.

مقایسه با سایر شیره‌های شیرین

شیره کاج اغلب با عسل، آگاوا، شیره از چغندر مقایسه می‌شود. مزایای کاج: گلیکemic index پایین، وجود منگنز و ریبوفلاوین، او در نگهداری شیره نمی‌چسبد. معایب: گران‌تر بودن (خارج از کانادا). برخلاف عسل، شیره کاج را وگانی‌ها می‌توانند مصرف کنند (بدون منشأ حیوانی). شیره آگاوا شیرین‌تر است، اما فروکتان دارد که در برخی از افراد باعث نفخ می‌شود. شیره کاج بهترین انتخاب برای شیرین‌کننده سالم است، اگر درباره دیابتی‌های نوع 2 صحبت می‌کنیم (آن‌ها هم می‌توانند، اما به میزان محدود). از نظر آنتی‌اکسیدان‌ها کاج به عسل تیره می‌زند، اما از شکر سفید برتر است.

استفاده از کاج در آشپزی

شیره کاج (از شیره تخمیر شده) یک محصول نادر است. در فرانسه به آن در سس سالاد اضافه می‌کنند. روغن کاج (برداشت سرد از دانه‌ها) حاوی امگا-3 و امگا-6 در نسبت خوبی است. اما تولید صنعتی آن دشوار است. کاج‌های کاج (کریلت‌های پخته) یک خوراکی در آشپزی ژاپنی است. آن‌ها را به توپ‌های برنجی (ونگیری) اضافه می‌کنند. در آشپزی کره‌ای، برگ‌های کاج تخمیر می‌شوند تا «کیمچی کاج» به دست آید. در روسیه هنوز یک محصول نادر است، اما تقاضا در حال افزایش است.

اقدامات احتیاطی

همه کاج‌ها یکسان نیستند. در برخی از گونه‌ها (کاج نادرپایه) دانه‌ها ممکن است حاوی الکالوئیدهایی باشند که باعث تهوع می‌شوند. بهتر است از کاج شیرین، کاج خشن، کاج صحرایی استفاده کنید. از پوست و شیره در شهرها و کنار جاده‌ها جمع‌آوری نکنید - فلزات سنگین. اگر به گرده برگ بادام حساسیت دارید، ممکن است حساسیت متقاطع به شیره کاج داشته باشید (به ندرت، اما ممکن است باشد). شیره کاج را به کودکان زیر یک سال ندهید به دلیل خطر بوتولیسم (مانند عسل).

کاج نه تنها زیبایی پاییزی دارد. این یک مخزن کامل از سلامتی است. شیره، شکر، دانه‌ها، برگ‌ها، پوست — همه می‌توانند استفاده شوند. در دوره علاقه به محصولات طبیعی، شیره کاج جایگاه شایسته‌ای دارد. آیا شما دانه‌های کاج را امتحان کرده‌اید؟ شاید وقت آن باشد که چشم‌انداز غذایی خود را گسترش دهید؟

Permanent link to this publication: