کوچک، شکننده، با گوش‌های بزرگ و چشمان آتشین. سگ توای روس — نه فقط یک سگ آپارتمانی. این یک شخصیت است که به آزادی نیاز دارد. نه آزادی مانند هاسکی یا گله‌بان — که بدون بند در جنگل بدود. بلکه آزادی خاص خود: آزادی انتخاب، خودآفرینی و حرکت. پارادوکس: سگی که اغلب در کیسه حمل می‌شود، واقعاً می‌خواهد جهان را کشف کند، تصمیم بگیرد و حتی… فرمان بدهد. در این مقاله، ما به بررسی اینکه آزادی برای سگ توای روس چیست و چگونه می‌توان آن را به درستی ارائه داد بدون اینکه این کوچک حیوان خانگی در خطر بیفتد، می‌پردازیم.

آزادی حرکت: نگه ندارید در چهار دیوار

بسیاری از صاحبان توای گناه می‌کنند که پیاده‌روی‌ها را محدود به ۱۰-۱۵ دقیقه می‌کنند. «او کوچک است، یخ می‌زند، خسته می‌شود». این یک اشتباه است. سگ توای روس یک نژاد پرانرژی است، نسل از خروس‌گیرها. آن‌ها به پیاده‌روی‌های طولانی‌مدت (حداقل یک ساعت در روز) نیاز دارند، امکان بدوندن بدون بند (در مکان‌های امن و محصور شده)، بالا رفتن از موانع کوتاه، ارتباط با سگ‌های دیگر (نه مهاجم). آزادی حرکت نه تنها سلامت فیزیکی (عضلات، مفاصل، وزن) بلکه سلامت روانی است. سگی که در خانه گیر افتاده شروع به لاییدن بدون دلیلی می‌کند، اشیاء را می‌خرد، به استرس می‌افتد. پیاده‌روی توای در آزادی کامل (در پارک مخصوص سگ‌های کوچک)، شما به او شادی می‌دهید.

آزادی انتخاب: یاد بگیرید که بگویید «بله»

سگ توای روس سگی با شخصیت است. او می‌تواند از یک اسباب‌بازی پیشنهادی به اسباب‌بازی دیگری ترجیح دهد، مسیر پیاده‌روی را انتخاب کند، تصمیم بگیرد که چه زمانی بخوابد. بسیاری از صاحبان این آزادی را سرکوب می‌کنند: «به آنجا نرو», «اینجا بیا», «این را بخور». یک صاحب خوب به سگ توای روس در محدوده‌های امن اجازه انتخاب می‌دهد. مثلاً: «کجا می‌رویم: به چپ یا راست؟». دو اسباب‌بازی پیشنهاد دهید — بگذارید انتخاب کند. اجازه دهید خودش تصمیم بگیرد که چه زمانی به بالکن بیاید. این کار هوش او را توسعه می‌دهد و پیوندهای شما را تقویت می‌کند. سگی که می‌تواند انتخاب کند، کمتر اضطراب‌زده و بیشتر اعتماد به نفس دارد.

آزادی ارتباط: دوستان به اندازه و روح

توای‌ها اغلب از «سندروم سگ کوچک» — خشونت به دلیل ترس رنج می‌برند. یکی از دلایل آن — انزوا از همتایان. صاحبان می‌ترسند که سگ بزرگ او را گاز بگیرد (در عوض، توای ممکن است آسیب بیند بخورد). اما انزوا کامل به افسردگی می‌انجامد. آزادی ارتباط این است: ملاقات‌های منظم با سگ‌های دوست‌داشتنی و مشابه در اندازه (توای‌ها، چیکوآها، یورک‌ها). می‌توانید او را به گروه‌های مخصوص نژادهای کوچک ببرید. در این حالت، توای را مجبور به این کار نکنید؛ اجازه دهید خودش به نزدیک یا دورتر بیاید. مهارت ارتباط ترس‌ها را کاهش می‌دهد و سگ را متعادل می‌کند.

آزادی از نگهداری بیش از حد: همیشه دست‌تان را بالا نگه ندارید

یکی از رایج‌ترین اشتباهات این است که توای را در همه جا و همه‌جا با دست بالا ببرید. «او کوچک است، خسته می‌شود، کثیف می‌شود». در نتیجه، سگ به این عادت می‌کند که جهان این است که دستان صاحب است. او مستقل نیست، از همه چیز به جز دست‌های صاحب می‌ترسد. آزادی برای توای این است که بتواند با پاها خودش حرکت کند. بله، او ممکن است بیفتد، کثیف شود، یخ بزند (در محدوده‌های معقول). لباس گرم و کفش بخرید، اما اجازه دهید خودش قدم بزند. استثنا — مکان‌های خطرناک (جاده، جمعیت بزرگ از سگ‌های بزرگ). به تدریج او را به استقلال یاد بدهید: ابتدا او را در پارک به چند متر آزاد کنید، سپس به مسافتهای طولانی‌تر.

آزادی خودآفرینی: لای، بازی‌ها، حالت

توای‌ها صدابردار هستند. ممنوع کردن لاییدن کاملاً — مانند این است که به انسان بگویید که حرف نزند. آزادی خودآفرینی این است: اجازه دادن به لاییدن در شرایط خاص (دعوت، هشدار از خطر، شادی). اما آموزش دیدن به دستور «ساکت». همچنین آزادی در بازی‌ها: اجازه دادن به غرش، «شکار کردن» اسباب‌بازی‌ها، تکان دادن آن‌ها، دویدن با شکار. اجازه ندهید که احساسات را بیان کند: اگر توای خوشحال است — بگذارید بپرد، اگر غمگین است — نه سرزنش کنید، بلکه دلیل را جستجو کنید.

آزادی از ترس: چگونه سگی با اعتماد به نفس بزرگ کنیم

توای‌های روس به ترس‌زدگی مایل هستند. وظیفه صاحب این است که نه از همه ترس‌ها محافظت کند، بلکه به او یاد دهد که با آن‌ها برخورد کند. آزادی از ترس این است که نه وجود ترس، بلکه توانایی برقراری با آن است. به تدریج توای را با مکان‌های جدید، صداهای جدید، آدم‌ها آشنا کنید. وقتی او می‌ترسد، نه با توهین، بلکه با آرامش توضیح دهید که هیچ خطری نیست. برای ترس‌زدگی تنبیه نکنید. اجازه دهید او با فاصله ایمن با اشیاء ترسناک آشنا شود. به تدریج توای بیشتر اعتماد به نفس پیدا خواهد کرد.

امنیت — مرزهای آزادی

آزادی بدون مرز — این است که هرج و مرج و خطر باشد. برای سگ توای روس مرزها این‌ها هستند: زمین محصور شده، بند در جاده، عدم تماس با سگ‌های مهاجم، ممنوعیت خوردن از زمین. این نه محدود کردن آزادی است، بلکه شرط وجود آن است. به آرامی و قاطع به سگ توای روس قوانین را توضیح دهید. سپس در داخل این مرزها توای واقعاً آزاد خواهد بود.

آزادی برای سگ توای روس این نیست که «هر کاری که بخواهد انجام دهد». این امکان است که سگ باشد، نه یک اکسسواری. دویدن، انتخاب کردن، ارتباط برقرار کردن، احساسات را بیان کردن، ترس‌ها را برقرار کردن. وقتی توای خوشحال است، نه بی‌دلیل لایید، نه مبلمان را می‌خرد، نه از ترس می‌لرزد. او فقط زندگی می‌کند. و عشق خود را به شما می‌دهد. و چه چیزی بیش از این نیاز دارید؟

Permanent link to this publication: