کوچک، لرزان، با گوش‌های بزرگ و چشمانی مشتاق. سگ توای روس — نه فقط یک سگ کوچک، بلکه شخصیتی به اندازه گربه، اما با شخصیت یک ببر. ستایش برای چنین حیوان خانگی — نه فقط نوازش. این کلید تربیت، داروی ترس و انگیزه اول. اگر نمی‌دانید چگونه توای را ستایش کنید، یا به یک نئروتیک تبدیل می‌شود یا به یک سلطان خانگی. زیرا توای نژادی با سازمان‌دهی روانی ظریف است. بیایید یاد بگیریم که چگونه به درستی ستایش کنیم.

چرا ستایش برای توای مهم‌تر از لакомی است

توای‌ها سگ‌های اجتماعی هستند. آنها به عنوان همدم پرورش داده شده‌اند. برای آنها نیاز به تأیید صاحب است. لакомی خوشایند است، اما صدای «مолодچ» و نوازش برای آنها اغلب بیشتر معنا دارد. چرا؟ زیرا توای همیشه در جستجوی ارتباط با انسان است. اگر شما او را سرزنش کنید، او برای ساعت‌ها خواهد ترسید. اگر او را ستایش کنید — شکوفا خواهد شد.

به طور تجربی اثبات شده است (صاحبان توای می‌دانند): توایی که کلمه لطیفی شنیده است، حتی بدون خوراکی، دوباره و دوباره عملی را که برای آن ستایش شده است، تکرار خواهد کرد. زیرا برای او پاداش — توجه و عشق شماست.

اما نکته‌ای وجود دارد. توای بسیار حساس به تن صدا است. ستایش ناصحیح («آ-آ-آ، تو چقدر خوبی» بی‌تفاوت) کار نمی‌کند. او دروغ را حس می‌کند و خشمگین می‌شود. ستایش باید صادقانه، احساسی و با افزایش صدای در انتهای آن باشد.

چگونه توای را ستایش کنیم: قوانین اصلی

اول — بلافاصله ستایش کنید. حافظه عمل سگ‌ها کوتاه است. اگر توای در پوشال ادرار کرده باشد و شما بعد از یک دقیقه ستایش کنید، او نمی‌داند برای چه. زمان بین عمل و ستایش — بیشتر از ۱-۲ ثانیه نیست.

دوم — از نشانگر استفاده کنید. این کلمه یا صدا، معنای «حالا ستایش خواهد شد» را دارد. به عنوان مثال، کلیکر (زنگ‌کش) یا کلمه «بله!». زنگ زدیم — و بلافاصله لакомی دادیم یا نوازش کردیم. توای می‌داند: «زنگ‌کش» = من خوبی.

سوم — ستایش را تغییر دهید. نه اینکه صد بار به او بگویید «خوبی». تغییر دهید: «هوشمندانه‌ام」，「خوبی」，「بسیار خوبی」，「عالی」，「بسیار خوبی، ادامه دهید». تا توای به یک کلمه عادت نکند.

چهارم — ستایش را با بدن تقویت کنید. توای را در گوش بگیرید، سینه‌اش را نوازش کنید، پشتش را بکشید. اما نه به شدت بغل کنید — توای ممکن است ترسیده باشد. حرکات نرم و ملایم.

پنجم — برای چیزهای ساده بیش از حد ستایش نکنید. اگر توای فقط با رنجکش به کنار می‌رود — این پایه است، نه اینکه هر ثانیه «خوبی» بگویید. در غیر این صورت، ارزشش را از دست می‌دهد. برای پیشرفت ستایش کنید: امروز از کنار گربه عبور کرد و نلایید — فوق‌العاده است. و برای اینکه به شما نگاه کند، — کافی است لبخند بزنید.

ستایش در آموزش دستورات

توای‌ها سریع دستورات را یاد می‌گیرند، اما سریع فراموش می‌کنند اگر تقویت نشوند. چگونه در طول جلسات آموزشی ستایش کنیم: برای هر عمل صحیح — نشانگر + لакомی + صدای. سپس لакомی را بردارید، فقط صدای و نوازش باقی می‌ماند. سپس فقط صدای. اما به طور دوره‌ای لакомی را برای تقویت بازگردانید.

مثال: دستور «بشین». توای نشست. شما می‌گویید «بله!» (نشانگر)، لقمه‌ای از پنیر می‌دهید، نوازش می‌کنید و می‌گویید «خوبی، هوشمندانه‌ام، چقدر خوب نشسته‌ای!». احساسی، با لبخند. نه محدود.

اگر توای دستوری را نادرست انجام داد (نشست، اما به درستی نشست)، ستایش نکنید. یا ستایش نکنید، یا دوباره انجام دهید. ستایش کردن برای «تقریباً» — به معنای تقویت عمل نادرست است.

نکته مهم: توای ممکن است از شادی شروع به لاییدن کند، وقتی که او را ستایش می‌کنید. این طبیعی است. برای او لاییدن در زمان ستایش — نشانه‌ای از ترس است. بهتر است بعداً، در شرایط آرام، دستور «خفیف‌تر» را یاد بدهید.

ستایش برای رفتار خوب در زندگی روزمره

توای در پوشال نوشت (یا در ظرفچه) — به شدت ستایش کنید، لقمه‌ای بدهید. پس از چند بار لقمه را بردارید، اما صدای و نوازش باقی می‌ماند. توای یاد می‌گیرد: انجام کارها در مکان مناسب — سودمند است.

توای آرام با مهمانان برخورد کرد، نلایید و به پایین نپرید — ستایش کنید. اگر لایید، نادیده می‌گیریم. نه فریاد می‌زنیم «فو」， فقط ساکت می‌شویم و می‌گردیم. توای می‌فهمد که لاییدن به هیچوجه منجر به ستایش نمی‌شود و به تدریج آرام می‌شود.

توای غذای را از روی میز نکشید، بلکه کنارش نشست — ستایش کنید. اگر کشید — نادیده می‌گیریم، غذا را برداریم. توای می‌فهمد ارتباط.

توای به شما با دستور «به من بیا» آمد — بلافاصله ستایش کنید، حتی اگر شما او را به این دلیل نپرستید. نه اینکه اول سرزنش کنید که چرا او فرار کرده است و سپس ستایش کنید. برای توای هر نزدیکی به صاحب باید شادی باشد.

توای از ترس از جاروبرقی نترسید، بلکه به یک طرف رفت — ستایش کنید. برای شجاعت ثبت کنید.

اشتباهات در ستایش توای

رایج‌ترین اشتباه — ستایش کردن وقتی که توای می‌ترسد. سگ از ترس می‌لرزد و صاحب او را نوازش می‌کند و می‌گوید «همه چیز خوب است، نترس». اینگونه او ترس را تقویت می‌کند. درست است: ترس را نادیده بگیرید و منتظر بمانید تا توای خودش آرام شود و سپس او را ستایش کنید.

دومین اشتباه — ستایش کردن و سپس سرزنش کردن. «خوبی که آمده‌ای، اما چرا گوشت نمی‌شنوی؟» توای نمی‌تواند منطق را بفهمد. برای او ستایش از دست می‌رود.

سومین اشتباه — هرگز ستایش نکردن. صاحبان درونی‌گرا که فکر می‌کنند سگ باید همه چیز را «بدون هیچ چیز» انجام دهد. توای در این سیستم بی‌انگیزه، ناپایدار یا خشن می‌شود. او به بازخورد نیاز دارد.

چهارمین اشتباه — ستایش کردن برای یک چیز به طور مداوم. از دست می‌رود. تغییر دهید.

پنجمین اشتباه — استفاده از ستایش به عنوان یک ابزار مانیپولاسیون. «تو چقدر خوبی، و برو بمیر برای من». نه. ستایش باید صادقانه باشد.

ششمین — فریاد زدن «خوبی» در سراسر خانه. برای توای این استرس است. ستایش — آرام، شاد، اما نه بلند.

چگونه توای را برای شجاعت ستایش کنیم

توای‌ها از نظر طبیعت ترسنده هستند (انتخاب برای اندازه کوچک و زیبایی). بنابراین هر عمل شجاعانه باید مورد توجه قرار گیرد. توای به دروازه زد و وقتی که یک غریبه آمد — خوب است؟ نه، این ترس است. اما اگر او به دستور «خفیف‌تر» زد و به اتاق دیگر نرفت — این شجاعت است. ستایش کنید.

توای به یک سگ بزرگ نزدیک شد و او را بو کرد، بدون سوت زدن — ستایش کنید. توای بدون ترس به داخل آسانسور رفت — ستایش کنید. توای برای اولین بار از روی کاناپه پرید و آسیب ندید — ستایش کنید.

از کلمه «شجاع» به عنوان نشانگر استفاده کنید. «شجاع! هوشمندانه‌ام!» توای یاد می‌گیرد و در دفعه بعد، وقتی که «شجاع» را بشنود، با اعتماد به نفس‌تر خواهد رفت.

ستایش و رژیم روزانه

توای دوست دارد که روتین‌ها باشد. اگر شما او را هر بار بعد از بازگشت از پیاده‌روی ستایش کنید (برای اینکه بدون مشکل به خانه آمد)، او منتظر این ستایش خواهد بود و با خوشحالی به خانه خواهد آمد. اگر شما او را برای اینکه بعد از شام به جایگاه خودش رفت ستایش کنید، او به جایگاه خودش خواهد رفت.

برای اینکه توای بیدار شد و زبان به زبان کرد — ستایش نکنید — این یک فرآیند طبیعی است. برای اینکه او فقط نشسته و به شما نگاه می‌کند — اگر ستایش کنید — او ممکن است برای ساعت‌ها بنشیند و به شما نگاه کند، درخواست توجه می‌کند. بهتر است برای تغییر فعالیت‌ها ستایش کنید: وقتی بازی را تمام کرد و به جایگاه خودش رفت، یا وقتی با دستور لاییدن لایید و نلایید، یا وقتی منتظر شما در حال آماده‌سازی غذا بود و نپرسید.

تأثیر ستایش بر سلامتی توای

ستایش صحیح سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش می‌دهد و سطح اکسی توسین (هورمون پیوستگی) را افزایش می‌دهد. در نتیجه، اشتها و خواب توای بهبود می‌یابد و خطر استراس و حرکات وسواسی (دویدن به دنبال دم خود، لیسیدن دائم پاها) کاهش می‌یابد.

مواردی شناخته شده وجود دارد که توای‌ها فقط از ترس از رعد و برق می‌ترسند زیرا صاحبان آنها در اولین صدای بلند شروع به ستایش کردن می‌کنند (ترس را نادیده می‌گیرند). سگ به جای اینکه ترس را حس کند، می‌گوید: «رعد و برق — این خطرناک نیست، این دلیل دریافت ستایش است». کار می‌کند.

اما ستایش بیش از حد نیز مضر است: توای به تأیید شما وابسته می‌شود، نمی‌تواند تنها باشد و اگر شما او را برای چیزی ستایش نکنید، به استراس می‌افتد. بنابراین ستایش را به صورت معقول انجام دهید، برای دستاوردهای واقعی، نه برای هر چیز.

مثال‌های ستایش صحیح در هر روز

صبح: توای بیدار شد و آرام دراز کشید، نلایید. شما او را نوازش می‌کنید: «صبح بخیر، هوشمندانه‌ام، خوب استراحت کردی».

بعد از صبحانه: توای از بشقاب دور شد و خوراکی نمی‌خواست. «ممنون، سگ خوبی».

در پیاده‌روی: توای از کنار سگ دیگری عبور کرد و نلایید. «مолодچ! چقدر پرورش یافته‌ای!».

در خانه: توای بازیچه‌ای را آورد و آن را داد، نه اینکه فرار کرد. «ممنون، دوست خوبی، هوشمندانه‌ام!».

شب: توای به جایگاه خودش رفت و به دنبال نشستن روی کاناپه نرفت. «چقدر مستقل! سگ خوبی».

قبل از خواب: توای بدون مقاومت دندان‌هایش را شست. «شکیبا، خوبی. بخواب خوش».

همه این عبارات را با صدای ملایم و شاد بگویید. می‌توانید با یک نوازش کوتاه همراه کنید. و فراموش نکنید که ارتباط چشمی داشته باشید — به توای نگاه کنید.

نتیجه‌گیری: ستایش به عنوان زبان عشق

سگ توای روس نژادی است که برای ارتباط ایجاد شده است. بدون ستایش شما او ضعیف می‌شود. با ستایش صحیح — شکوفا می‌شود، شجاع‌تر، گوش‌تر و شادتر می‌شود. یاد بگیرید که او را برای هر پیشرفت کوچک ستایش کنید. از کلمات خوب استفاده نکنید. توای با عشق، با لرزش دم و نگاه اعتمادآمیز به شما بازخورد خواهد داد. و چه چیزی دیگر برای شادی نیاز دارید؟

Permanent link to this publication: