دختر به مهد کودک نرفته است. با مادر، مادربزرگ یا پرستار نشسته است. در خانه، در محیط آشنا. حالا او به مدرسه رفته است. چه چیزی منتظر اوست؟ تفاوت‌های او با همکلاسی‌هایی که مهد کودک را گذرانده‌اند، خواهد بود. اما نه همیشه بد. درباره مزایا، معایب و اینکه چگونه به دختر کمک کنیم تا تطبیق یابد، می‌گوییم.

مزایا: استقلال و پیوند

این دختران معمولاً به خانواده بیشتر پیوند دارند. آنها ارزش آرامش خانه را می‌گذارند، والدین را تحسین می‌کنند. ممکن است بیشتر متمرکز باشند: در مهد کودک عوامل حواس پرتی زیادی وجود دارد، در خانه کمتر است. معمولاً زبان بهتر توسعه می‌یابد، زیرا با آنها به صورت یک به یک صحبت می‌کنند (و نه با ۲۰ کودک). ممکن است بیشتر خلاق باشند، زیرا آنها را در چارچوب فعالیت‌های مهد کودک محدود نکرده‌اند.

آنها عفونت‌های عمومی (سرماخوردگی، تبRI) را نمی‌گیرند — سیستم ایمنی ممکن است قوی‌تر باشد.

معایب: اجتماعی‌سازی

مهم‌ترین معایب — ناتوانی در ارتباط با دیگر کودکان. دختر ممکن است قوانین را نتواند بفهمد: چگونه با دیگران آشنا شود، چگونه اسباب بازی بخواهد، چگونه تسلیم شود. ممکن است از دیگر کودکان بترسد (به ویژه بچه‌های تهاجمی). ممکن است خودخواهانه باشد: عادت کرده که همه توجه به او باشد. در مهد کودک، کودکان یاد می‌گیرند که با هم به توافق برسند، منتظر شوند، شکست بخورند. کودک خانگی این مهارت را ندارد.

مشکلات در جمع: نمی‌فهمد چه زمانی می‌تواند حرف بزند، چه زمانی باید سکوت کند. ممکن است تنهایی باشد یا به عکس، فرمانده باشد.

تطبیق در مدرسه

در اولین شش ماه تا یک سال مشکلات خواهد بود. دختر ممکن است صبح‌ها گریه کند، از حیوانات شکایت کند، نتواند به مدرسه برود. این عادی است. والدین باید: پیش از این که به کلاس‌های درس بروند، با همکلاسی‌های آینده آشنا شوند (در زمین بازی کودکان). بازی‌های نقش‌پردازی مانند «مدرسه»، «بازار» انجام دهند، جایی که باید ارتباط برقرار کنند. وقت نگذارند تا در مورد موقعیت‌های مدرسه بحث کنند («چه کاری می‌کنی اگر...»). به هر تلاش برای دوست یافتن تشویق کنند.

مهم است: فشار نیاورند، نمی‌خواهند که «سریع دوست پیدا کنی».

زبان و دانش

معمولاً زبان کودکان خانگی بهتر از زبان کودکان مهد کودک است. اما ممکن است مشکلاتی با نظم داشته باشند: عادت نکرده که ۴۰ دقیقه در کلاس بنشیند، وقتی پرسیده شد بلند شود. نمی‌داند چگونه دست بگیرد. نمی‌داند چگونه منتظر شود تا تغییرات باشد تا صحبت کند. والدین باید: به برنامه‌ریزی عادت دهند (صبح‌ها بلند شدن، درس‌ها، خواب). به گوش دادن به معلم تشویق کنند، نگذارند که قطع کنند. با شکیبایی قوانین را توضیح دهند.

اگر دختر حروف را نمی‌داند — ترسناک نیست، یاد خواهد گرفت. ترسناک‌تر این است که نمی‌تواند تمرکز کند.

خود ارزشی

در مهد کودک، کودکان معمولاً یکدیگر را انتقاد می‌کنند، می‌شکنند. کودک خانگی این را نمی‌داند. خود ارزش او ممکن است بیش از حد باشد. ممکن است با انتقاد در مدرسه (دو نمره، تمسخر) برخورد کند و از بین برود. والدین باید: برای تلاش‌ها تشویق کنند، نه برای نتایج. توضیح دهند که خطاها عادی هستند. «هیچ کس نمی‌تواند همه چیز را در یک زمان یاد بگیرد». نه اینکه او را از انتقاد محافظت کنند، بلکه آن را بحث کنند.

مهم است: اگر دختر مورد تمسخر قرار می‌گیرد، یاد بدهند که چگونه پاسخ دهد: «به من مهم نیست»، «این نظر توست».

هوش احساسی

در مهد کودک، کودکان یاد می‌گیرند که احساسات دیگران را تشخیص دهند (خنده، گریه، عصبانیت). کودک خانگی ممکن است نتواند بفهمد چرا همکلاسی‌اش عصبانی است. ممکن است بدون دلیل عصبانی شود. ممکن است نتواند دوست را تسلی دهد. والدین باید: احساسات شخصیت‌های کتاب‌ها و انیمیشن‌ها را بحث کنند. بازی‌های «تشخیص احساس» انجام دهند. به نامیدن احساسات خود تشویق کنند: «من غمگینم، زیرا...». این به او کمک می‌کند که دوستی برقرار کند.

این به او کمک می‌کند که دوستی برقرار کند.

نرفتن به مهد کودک — محکومیت نیست. بسیاری از افراد موفق هم نرفته‌اند. مهم‌ترین چیز حمایت والدین است. به دختر کمک کنید تا مهارت‌های اجتماعی خود را یاد بگیرد، فشار نیاورید، صبور باشید. و او به یک فرد مطمئن، اجتماعی و شاد تبدیل خواهد شد.

Permanent link to this publication: