کلاس مدرسه. بوی گچ و ترس می‌دهد. به جای دانش‌آموزان، مادران و پدران پشت میزها نشسته‌اند. معلمی در کنار تخته ایستاده و در حال توضیح دادن روش حل معادلات در کلاس سوم است. درس باز برای والدین نمایش نیست. این یک امتحان برای همه است. برای معلم — در مورد توانایی‌های حرفه‌ای. برای والدین — تا بفهمند فرزندانشان در طول ۶ ساعت روز چه کاری انجام می‌دهند. و برای دانش‌آموزان — تا بتوانند خودشان را نشان دهند. اما اغلب این درس به یک نمایش تبدیل می‌شود. بیایید ببینیم چگونه باید باشد و چگونه نباید.

چرا مدرسه درس‌های باز برای والدین دارد

هدف رسمی: افزایش مشارکت والدین در فرآیند آموزشی. نمایش روش‌های تدریس. ایجاد اعتماد بین مدرسه و خانواده. هدف غیررسمی: گزارش به مدیران که کار در حال انجام است. و بررسی اینکه معلم چگونه با جمعیت برخورد می‌کند.

برای والدین، درس باز فرصتی است تا ببینند فرزندشان در محیط دیگری چگونه است. نه در خانه‌ای که او فرمانروا است، بلکه در کلاسی که او باید به قوانین احترام بگذارد. بفهمند چقدر فعال است، چگونه پاسخ می‌دهد، چگونه با همکلاسی‌هایش ارتباط برقرار می‌کند.

برای معلم — استرس. زیرا نه تنها دانش‌آموزان، بلکه بزرگسالانی که اغلب بیشتر در موضوع می‌دانند (یا فکر می‌کنند که می‌دانند) او را ارزیابی می‌کنند. معلم باید روش را نشان دهد، اما نه بیش از حد بازی کند.

برای دانش‌آموزان — فشار دوگانه. از یک طرف، معلم. از طرف دیگر، والدین که به پشت سر او نگاه می‌کنند. دانش‌آموز ممکن است خجالت بکشد، بسته شود یا برعکس، شروع به بازی کردن کند.

چگونه یک درس باز ایده‌آل برگزار می‌شود

بهترین حالت: درس با درس عادی تفاوتی ندارد. هیچ تمرین پیش‌بینی شده‌ای، هیچ پاسخ آماده‌ای. والدین پشت سر می‌نشینند، دخالت نمی‌کنند، راهنمایی نمی‌کنند. معلم در حالت عادی کار می‌کند: می‌پرسد، توضیح می‌دهد، نمره می‌دهد. دانش‌آموزان نمی‌دانند که کسی به آنها نگاه می‌کند. یا می‌دانند، اما نمی‌ترسند.

برنامه درس: لحظه سازماندهی (۱ دقیقه)، تکرار مطالب گذشته (۵-۷ دقیقه)، توضیح موضوع جدید (۱۵ دقیقه)، تقویت (۱۰ دقیقه)، کار مستقل (۵ دقیقه)، جمع‌بندی (۲ دقیقه). به علاوه یک تمرین بدنی، اگر دانش‌آموزان کلاس‌های پایین‌تر باشند.

معلم از ابزارهای بصری استفاده می‌کند: تصاویر، نمایش، مواد آموزشی. سوالات مختلف سطح را می‌پرسد: از دانش‌آموزان ضعیف تا قوی. بر روی یک موضوع خاص تمرکز نمی‌کند. تلاش‌ها را تشویق می‌کند، حتی اگر پاسخ نادرست باشد. فریاد نمی‌زند.

والدین ساکت می‌نشینند. تلفن‌ها در حالت بی‌صدا. اگر دانش‌آموز به شما برگشت، دست تکان داد — مادر لبخند می‌زند و نشان می‌دهد که «کلاس خوب است»، اما صحبت نمی‌کند. پس از درس — یک بحث کوتاه با معلم بدون حضور دانش‌آموزان، جایی که والدین سوالات خود را می‌پرسند.

اشتباهات رایج معلم‌ها

اولین: تمرین با دانش‌آموزان. معلم یک هفته قبل از درس می‌گوید: «ما این متن را خواهیم خواند، وووا به این سوال پاسخ می‌دهد، مارا به دست می‌آورد». در نتیجه درس به یک نمایش تبدیل می‌شود. والدین دروغ را می‌بینند. دانش‌آموزان تحت فشار هستند، می‌ترسند که اشتباه کنند.

دومین: فریاد و اضطراب. معلم در حضور والدین با دانش‌آموزان عصبانی می‌شود. این کار اعتبار او را کاهش می‌دهد و نشان می‌دهد که او غیرماهر است.

سومین: پرسش از یک دانش‌آموز تنها. معلم ۲۰ دقیقه از پتروو دانش می‌گیرد، در حالی که ۲۵ دانش‌آموز دیگر ۲۵ دقیقه می‌نشینند و بی‌صدا هستند. والدین به این نمی‌توانند توجه کنند.

چهارمین: نادیده گرفتن والدین. معلم با والدین سلام نمی‌دهد، موضوع درس را توضیح نمی‌دهد، به آنها وظیفه‌ای نمی‌دهد (مثلاً کوتاه نوشتن چیزی که فهمیده‌اند). والدین احساس می‌کنند که بی‌اهمیت هستند.

پنجمین: تحسین بیش از حد یا، برعکس، کاهش نمرات در حضور والدین. «آه، ساشا ماست، اما اولا، متاسفانه...». این کار را نکنید.

ششمین: پیچیدگی بیش از حد. معلم سعی می‌کند نشان دهد که چقدر باهوش است و مطلبی را می‌دهد که دانش‌آموزان نمی‌توانند بفهمند. این باعث ترس و خشم والدین می‌شود.

چگونه والدین باید در درس باز رفتار کنند

قانون طلایی: دخالت نکنید. به فرزندتان راهنمایی ندهید، فریاد نزنید «نمی‌گردی!」， معلم را تصحیح نکنید. وظیفه شما نظارت و استنتاج است. اگر فرزندتان به شما برگشت و به شما نگاه کرد، لبخند بزنید و تکان دهید. چشمان ترسناک نکنید.

ممنوع: خوردن، نوشیدن، صحبت کردن با تلفن، نظر دادن بلند، نگاه کردن به دیگر والدین و پچ‌پچ کردن. می‌توانید برای خودتان یادداشت بگیرید (برای اینکه بعداً سوالات بپرسید).

اگر فرزندتان به وضوح دردناک است (بکلی می‌گرده، می‌لرزد، نمی‌تواند پاسخ ساده‌ای بدهد)، به او نروید. منتظر پایان درس شوید، به معلم نزدیک شوید و با او صحبت کنید. ممکن است فرزندتان از پاسخ‌های عمومی ترسیده باشد.

پس از درس فرزندتان را تحسین کنید، اما با دیگران مقایسه نکنید. «من امروز از تو که توضیح دادی، خوشم آمد». یا «من از اینکه تو سعی نکردی که بگردی، خوشم آمد». نگوید: «اما پیتر بهتر پاسخ داد».

واکنش‌های معمول دانش‌آموزان و چگونه باید آنها را بگیریم

دانش‌آموز خجالت می‌کشد، به سختی صحبت می‌کند. این طبیعی است. حضور والدین استرس است. نباید بعداً سرزنش کنید. بهتر است در خانه بازی کنید که شما دانش‌آموز هستید و فرزندتان معلم. او از این بازی لذت می‌برد و آرام می‌شود.

دانش‌آموز، برعکس، بازی می‌کند، بازی می‌کند، توجه را جلب می‌کند. این تلاشی است برای مقابله با استرس از طریق طنز یا شوخی. به او نخندید، اما او را سرزنش نکنید. پس از درس بگویید: «امروز شما بازی کردید، اما من فهمیدم که آیا شما درس را فهمیدید یا خیر. بیایید در خانه تمرین کنیم».

دانش‌آموز دست نمی‌اندازد، حتی اگر می‌داند. ممکن است از ترس اشتباه کردن در حضور والدین بترسد. با معلم صحبت کنید تا در درس‌های بعدی او را دعوت کند، زمانی که والدین نیستند.

دانش‌آموز از روی تخته نمی‌آید. اجبار نکنید. بگذارید معلم دیگر دانش‌آموز را دعوت کند. پس از درس دلیل را بررسی کنید: از تخته می‌ترسد؟ از اینکه شما سرزنش کنید، می‌ترسد؟

دانش‌آموز می‌گرده. او را از کلاس بیرون ببرید، آرامش بخشید، آب بدهید. با معلم صحبت کنید تا امروز او نتواند پاسخ دهد. سرزنش نکنید.

چگونه معلم باید برای درس باز آماده شود

دو هفته قبل از درس والدین را درباره تاریخ و زمان اطلاع دهید، از آنها بخواهید که حضور خود را تأیید کنند. یک یادآوری ارسال کنید: چگونه باید رفتار کنند، چه چیزی می‌توانند و نمی‌توانند انجام دهند.

یک هفته قبل: مسیر درس را برنامه‌ریزی کنید، اما با دانش‌آموزان تمرین نکنید. مواد آموزشی (کارت‌ها، تست‌ها) برای والدین آماده کنید تا آنها هم مشغول شوند. به عنوان مثال، برگه‌هایی با سوالات بدهید: «امروز چه چیزی از روش‌های آموزشی فهمیدید؟» یا «چه مشکلاتی فرزند شما با آن مواجه می‌کند؟».

یک روز قبل از درس: کلاس را هواخوری کنید، گچ و تخته را بررسی کنید، پروژکتور را آماده کنید. مکان‌های والدین را در پشت یا کنار آماده کنید. آنها را بین دانش‌آموزان نگذارید.

در ابتدای درس: با والدین سلام کنید، برنامه درس را به طور خلاصه معرفی کنید، بگویید: «می‌توانید یادداشت بگیرید، سوالات خود را بعداً بپرسید». در طول درس: نه فقط به والدین نگاه کنید، بلکه به دانش‌آموزان. دقیقاً به زمان‌بندی پایبند باشید، طولانی نکنید.

در پایان درس: از والدین برای توجه خود تشکر کنید. سوالات را پاسخ دهید (۵-۱۰ دقیقه). در بحث‌های «ما در مدرسه اینطور آموزش می‌دهیم» ورود نکنید. با احترام بگویید: «ما در حال حاضر برنامه دیگری داریم، اما نظر شما را در نظر می‌گیرم».

تحلیل درس: چه چیزی والدین باید ببینند

به دانش‌آموز نگاه کنید، نه به دانش. آیا معلم همه دانش‌آموزان را درگیر کرده یا فقط دوستان محبوب؟ چقدر تحسین و انتقاد می‌شنود؟ آیا به دانش‌آموزان اجازه می‌دهند فکر کنند یا آنها را به پاسخ‌های فوری می‌خواهند؟ آیا از ابزارهای بصری استفاده می‌شود؟ آیا دانش‌آموزان راحت هستند؟ آیا معلم فریاد می‌زند؟

به فرزند خود نگاه کنید: آیا دست می‌اندازد؟ می‌ترسد؟ با چه کسی نشسته است؟ آیا همکلاسی‌ها او را تحریک می‌کنند؟ آیا همیشه حواسش پرت است؟ این نظرات را یادداشت کنید، اما به سرعت نتیجه‌گیری نکنید. ممکن است فرزندتان فقط خسته یا استرس‌زده باشد.

چند درس را مقایسه کنید (اگر امکان داشته باشد). در یک درس، دانش‌آموزان می‌خندند و دست می‌اندازند، در درس دیگری ساکت می‌نشینند و می‌ترسند. به کیفیت تدریس نتیجه‌گیری کنید.

پس از درس باز: چه کاری باید انجام دهیم

فرزندتان را به دلیل موفقیت‌های خاص تحسین کنید. «من از تو که مسئله را توضیح دادی، خوشم آمد». برای اشتباهات سرزنش نکنید. بهتر است بپرسید: «چه چیزی برای تو سخت بود؟ بیایید در خانه تمرین کنیم».

اگر سوالی از معلم دارید، یادداشت بگیرید و یک جلسه جداگانه ترتیب دهید. با دیگر والدین درباره معلم بحث نکنید — دانش‌آموزان همه چیز را می‌شنوند و آن را به مدرسه می‌برند.

اگر مشکلات سیستماتیک مشاهده کردید (معلم فریاد می‌زند، دانش‌آموزان می‌ترسند، برنامه آموزشی به درستی اجرا نمی‌شود)، با مدیر کلاس، کمیته والدین، اگر نیاز باشد، با مدیر مدرسه صحبت کنید. ساکت نمانید، اما شلوغ هم نشوید.

اگر فرزندتان بسیار استرس‌زده است، با یک روانشناس یا در خانه کار کنید: تکنیک‌های تنفس را یاد دهید، بازی کنید که او معلم است و شما دانش‌آموز. ارزش نمرات را کاهش دهید.

درس باز در کلاس‌های پایین‌تر و بالاتر: تفاوت‌ها

در کلاس‌های پایین‌تر والدین برای فهمیدن روش‌های آموزشی نیاز دارند. چگونه می‌خوانند، می‌شمارند، می‌نویسند. درس‌ها باید پر از رنگ و عناصر بازی باشند. تمرین بدنی مورد استقبال قرار می‌گیرد. والدین می‌توانند نزدیک‌تر نشینند.

در کلاس‌های متوسطه (۵-۹ کلاس) والدین کمتر می‌آیند. تأکید بر موضوع: فیزیک، شیمی، جبر. می‌توانید آزمایش آزمایشگاهی را نشان دهید. والدین علاقه‌مند به این هستند که ببینند فرزندشان چگونه با مطلب پیچیده‌تر مقابله می‌کند.

در کلاس‌های بالاتر (۱۰-۱۱ کلاس) درس‌های باز برای مشاوره شغلی هستند. به عنوان مثال، درس تاریخ اجتماعی با بررسی قوانین واقعی. یا درس ادبیات با بحث. والدین می‌توانند به عنوان متخصصان شرکت کنند.

مهم: در کلاس‌های بالاتر، دانش‌آموزان بیشتر از والدین در کلاس‌های پایین‌تر خجالت می‌کشند. ممکن است به نمایش دادن استقلال خود بپردازند و هیچ کاری نکنند. فشار نکنید.

نتیجه‌گیری: درس باز به عنوان راهی برای گفتگو

درس باز یک آزمون از غیرماهر بودن معلم نیست. و راهی برای تحقیر دانش‌آموز نیست. این یک پل بین خانواده و مدرسه است. درس خوبی که والدین احساس می‌کنند: من می‌فهمم که فرزندم چه کاری انجام می‌دهد، به معلم اعتماد می‌کنم، می‌توانم کمک کنم. درس بدی که والدین اح
© library.af

Permanent link to this publication: