در کوریای رم، جایی که قرن‌ها سرنوشت جهان کاتولیک شکل می‌گرفت، در ۱۷ آگوست ۲۰۱۶ یک رویداد رخ داد که بسیاری آن را «انقلاب آرام» نامیدند. پاپ فرانسیس با نامه‌های آپوستولیک خود Humanam Progressionem یک دیکاستریای جدید ایجاد کرد — یک اداره که باید به جای نیکوکاری، توسعه کامل انسان را برعهده می‌گرفت. بنابراین دیکاستریای امور خدمت به توسعه کامل انسان (Dicasterium ad Integram Humanam Progressionem fovendam) ایجاد شد — یکی از ۱۶ دیکاستریای کوریای رم، که هدفش پیوستن تلاش‌های پراکنده کلیسا در مبارزه برای عدالت، صلح و شأن هر فرد است.

تاریخچه ایجاد: ادغام چهار مشاوره

دیکاستریا از هیچ جا به وجود نیامد. آن شامل اختیارات چهار مشاوره لغو شده پاپی شد: «عدالت و صلح»، «Cor Unum» (مشاوره پاپی برای نیکوکاری)، مشاوره برای بهداشت و درمان مهاجران و مسافران، و همچنین مشاوره بهداشت. ایده‌ای رادیکال: به جای اینکه به صورت پراکنده با صلح، فقر، مهاجران و بیماران مشغول شوند، کلیسا یک نهاد واحد ایجاد کرد که باید تمام این مسائل را در ارتباط با یکدیگر بررسی کند. این پاسخی به چالش‌های قرن بیست و یکم — جهانی‌سازی، مهاجرت انبوه، بحران زیست‌محیطی و نابرابری فزاینده بود. فرانسیس که هنوز به عنوان کاردینال از «کلیسای برای فقیران» صحبت می‌کرد، بالاخره ابزاری برای اجرای این مفهوم در سطح کل کوریا به دست آورد.

ساختار و رهبری

دیکاستریا توسط یک فرماندار رهبری می‌شود. از زمان ایجاد آن تا سال ۲۰۲۵، این پست توسط کاردینال مایکل چرنی، یسوعی چک‌تبار، که برای کار با مهاجران و پناهجویان شناخته می‌شود، اشغال شده بود. سکریتار دیکاستریا خواهر آلکساندرا سمرilli است — یکی از معدود زنانی که در مقامات عالی اداره واتیکان هستند. وظیفه آن‌ها نه تنها مدیریت است بلکه «گوش دادن، گفتگو و تفکر در کلید سنودال»، مانند آنچه در مقررات اداره نوشته شده است. دیکاستریا بر روی شبکه گسترده‌ای از مشاوران و متخصصان از کشورهای مختلف تکیه دارد، از جمله غیرمذهبی‌ها، نمایندگان فرقه‌های مذهبی و سازمان‌های بین‌المللی.

حوزه‌های مسئولیت: از اقتصاد تا محیط زیست

دامنه اختیارات دیکاستریا بسیار گسترده است. آن شامل اقتصاد و کار، حفاظت از آفرینش و زمین به عنوان «خانه مشترک»، مهاجرت و بحران‌های انسانی است. در حوزه آن — مسائل بهداشت، مبارزه با قاچاق انسان، حفاظت از حقوق زندانیان، لغو مجازات اعدام، کاهش تسلیحات و درگیری‌ها است. دیکاستریا همچنین مطالعه و گسترش دکترین اجتماعی کلیسا را انجام می‌دهد، چالش‌های مدرن را در نور انجیل تفسیر می‌کند. آن نه تنها به بحران‌ها واکنش نشان می‌دهد بلکه سعی می‌کند دلایل آن‌ها را تحلیل کند — خواه این دلایل معامله‌های مالی، روابط تجاری نابرابر یا مدل‌های توسعه‌ای باشد که استثنا ایجاد می‌کنند.

مهاجرت و پناهجویان: توجه ویژه

یک حوزه خاص و بیش از حد نمایشی — کار با مهاجران، پناهجویان و قربانیان قاچاق انسان است. در شش سال اول پس از ایجاد دیکاستریا، این موضوع در یک بخش خاصی از دیکاستریا قرار داشت که تحت رهبری مستقیم پاپ فرانسیس بود. این امر نشان‌دهنده تعهد شخصی پونتیف به سرنوشت کسانی بود که برای جستجوی امنیت سرزمین خود را ترک می‌کنند. از ۱ ژانویه ۲۰۲۳، این بخش به طور کامل در ساختار دیکاستریا ادغام شده است، اما اولویت آن تغییر نکرده است. دیکاستریا کمک به کلیساهای محلی به مهاجران، حمایت از ابتکارات علیه برده‌داری مدرن و همکاری با سازمان‌های بین‌المللی برای حفاظت از حقوق مهاجران جابجا شده را هماهنگ می‌کند.

زمان همه‌گیری: آزمایش بر روی استحکام

در مارس ۲۰۲۰، زمانی که همه‌گیری COVID-19 جهان را فراگرفت، دیکاستریا یکی از کلیدهای هماهنگی پاسخ واتیکان شد. بر اساس درخواست فرانسیس، کمیسیون واتیکان برای COVID-19 ایجاد شد که با همکاری دیگر دیکاستریاها و سازمان‌ها کار می‌کرد. هدف آن نه تنها تسکین رنج‌ها بود بلکه با «علم و تخیل» انسانیت را به سوی «آینده‌ای عادلانه و برابر» هدایت کرد. این تجربه اعتماد دیکاستریا را به این باور تقویت کرد که «همه چیز با هم مرتبط است» — اکولوژی، اقتصاد، سلامت و عدالت اجتماعی غیرقابل جدا کردن هستند.

دیکاستریای امروز: قانون جدید و چالش‌های جدید

با ورود قانون آپوستولیک Praedicate Evangelium (۲۰۲۲) به اجرا، دیکاستریا به یک انگیزه جدید دست یافت. مأموریت آن تأیید و گسترش یافت: «تقویت شخصیت انسانی و ارزش‌های الهی، حقوق انسانی، سلامت، عدالت و صلح». در سال ۲۰۲۶، در زمان پاپ لئو XIV، دیکاستریا به توسعه خود ادامه داد. کمیسیون بین‌دیکاستریایی برای هوش مصنوعی ایجاد شد که توسط فرماندار دیکاستریا رهبری می‌شود. این امر نشان‌دهنده این است که توسعه کامل انسان امروز بدون درک واقعیت دیجیتال ممکن نیست.

نتیجه‌گیری: خدمت به عنوان معادل توسعه

دیکاستریای امور خدمت به توسعه کامل انسان نه یک سازمان اداری واتیکان است. این نشان‌دهنده ایمان عمیق به این است که انسان نه یک فرد جداگانه، بلکه بخشی از یک کل است: اقتصاد باید به مردم خدمت کند و نه برعکس؛ اکولوژی باید خانه مشترک را حفاظت کند؛ مهاجرت تهدیدی نیست بلکه فرصتی برای همبستگی است. در هشت سال وجود خود، دیکاستریا به یکی از فعال‌ترین و تأثیرگذارترین مراکز فکر اجتماعی کاتولیک تبدیل شده است. آن به جهان یادآوری می‌کند که توسعه تنها زمانی معنی دارد که آن توسعه کامل هر فرد و کل انسان باشد، بدون استثنا.

Permanent link to this publication: