رقص و فوتبال. در نگاه اول، بین آنها شکاف بزرگی وجود دارد. یکی هنر است و دیگری ورزش. یکی نیاز به ریتم دارد و دیگری به قدرت. اما اگر دقیق‌تر نگاه کنیم، مشخص می‌شود که فوتبال یک رقص است، فقط ساده‌تر و مردانه‌تر، با کفش‌های فوتبال و روی زمین چمن. دریبل کردن یک پا-ده-ده با توپ است. جشن‌گیری گل یک خروج هنرمندانه است. و سکوهای هواداران که موج ایجاد می‌کنند، یک گروه رقص از هزاران نفر هستند. در این مقاله ما به تمام نقاط تماس فوتبال و رقص خواهیم پرداخت.

فوتبال به عنوان یک رقص: مدرسه برزیلی

برزیلی‌ها فوتبال بازی نمی‌کنند، بلکه آن را می‌رقصند. گارینچا، رونالدینوی، نیمار، وینیسیوس — حرکات آنها مانند سamba است. فینت‌های با تغییر وزن بدن، «چاپا-ده-سویا» (حلقه با تغییر وزن بدن)، حرکات فریبنده با ران — همه اینها از فرهنگ رقص است. مربیان اروپایی اغلب برزیلی‌ها را به دلیل «تئاتر بیش از حد» انتقاد می‌کنند و از آنها می‌خواهند که پрагماتیک باشند. اما وقتی رونالدینوی با رقص گل می‌زند، کل جهان تحسین می‌کند. جشن‌گیری برزیلی پس از گل یک کارناوال کوچک است. بازیکنان روی زمین بازی می‌رقصند، گاهی اوقات زیر موسیقی از سیستم‌های صوتی (مانند آنچه نیمار در «پاری سن ژرمن» انجام داد). فیفا مدت‌ها با رقص‌ها مبارزه کرد، آنها را به عنوان تحریک‌کننده تلقی می‌کرد، اما تسلیم شد.

جشن‌گیری پس از گل به عنوان یک رقص

هر فوتبالیستی پس از گل یک رقص خاصی دارد. کریستیانو رونالدو («سیوو»): پرش، چرخش در هوا، فرود با دست‌های باز — این رقص قهرمان است. مسی به سمت آسمان اشاره می‌کند — یک رقص یادبود برای مادربزرگ. بیل قلب را با دست‌هایش نشان می‌دهد. گریزمانن حرکات از Fortnite تکرار می‌کند. باشگاه‌ها سنتهای «رقصی» خاص خود را دارند: «لیدرپول» تیم به طور کامل دست‌های خود را به قفل در می‌آورد؛ «رئال» — آغوش‌های گروهی. فوتبالیست‌های خلاق پیش از این تمرین می‌کنند.

فینت‌های شکل‌دار: از منتوز تا الاستیکو

عناصر فنی دریبل کردن نام‌های رقص دارند. «الاستیکو» (از کلمه‌ی elastic) — حلقه‌ای که توپ ابتدا به یک سمت حرکت می‌کند و سپس به طور ناگهانی به سمت دیگر می‌رود. این شبیه حرکت دست‌ها در رقص شکم است. «ربون» — ضربه با پایی که به پا پشتی نقل مکان می‌کند (مانند در سالسا). «فینت با تغییر وزن بدن» — شبیه‌سازی حرکت پا، مانند در رقص استپ. «پاس معکوس پاستا» — پاس از خود. دفاع‌کنندگان از دریبل‌کنندگان رقص‌دار متنفر هستند، اما هواداران عاشق آنها هستند.

فوتبال خیابانی و فوتزال: رقص در محدودیت

فوتبال خیابانی آزادی بیشتری دارد. هیچ مربی و هیچ تاکتیکی وجود ندارد. فقط یک باله روی آسفالت است. فینت‌ها، دیواری‌ها، چک‌اند. فوتزال (فوتبال کوچک) به دلیل اندازه‌های کوچک و توپ سبک نیز به رقص نزدیک‌تر است: بازیکنان سریع می‌چرخند، پاس‌ها را با پاها می‌دهند، شبیه‌سازی انتقال می‌کنند. فوتبالیست مشهور فالکو (برزیل) به دلیل ضربات آکروباتیک خود به عنوان بهترین شناخته شد.

رقص هواداران: تیفو و موج‌ها

هواداران روی سکوها نیز می‌رقصند. فریاد زدن زیر صدای ضربات دست — این رقص صداست. «موج»، وقتی مردم بلند می‌شوند و می‌نشینند، این یک رقص جمعی است. اльтرس یک «تیفو» ترتیب می‌دهند: بیلبوردهای بزرگ، مозаیک از کارت‌ها، پیروتیک. در ایتالیا و آرژانتین هواداران تمام بازی را می‌خوانند و می‌رقصند. این رقص یکپارچگی است.

مربیان و دستیارهای رقص‌دار

مربیان روی خط نیز می‌توانند رقص کنند. یورگن کلپپ به دلیل تکنیک پرش خود برای جشن‌گیری گل معروف است، وقتی به هواداران می‌دوید و به آنها می‌پرد. ژوزه مورینوی، وقتی «رئال» گل می‌زند، حرکات چرخشی با دست‌ها انجام می‌دهد. این نیز یک رقص است. دستیاران گاهی اوقات به زمین می‌روند و کانکن می‌رقصند. حتی قاضیان نیز (گاهی اوقات از خوشحالی که بازی پایان یافته) می‌رقصند.

کروس‌ور: رقاص‌های فوتبالی، فوتبالیست‌های رقاص

برخی از رقاص‌های معروف به صورت حرفه‌ای فوتبال بازی کرده‌اند و برعکس. مایکل جکسون در ویدئو کلیپ «Jam» با مایکل جردان در بسکتبال بازی می‌کند، اما فوتبال نیز وجود دارد. رقاص معروف سروژی پولونین اعتراف کرده است که حرکات او از فینت‌های فوتبال الهام گرفته است. فوتبالیست پیتر چیک (معروف در گذشته) برای بهبود هماهنگی به رقص باله پرداخت. در هلند باشگاه‌های فوتبالی وجود دارند که تمرینات رقص باله را برای جلوگیری از آسیب‌ها انجام می‌دهند.

تجاری‌سازی: تبلیغاتی که رقص و فوتبال با هم هستند

آدیداس و نایک کلیپ‌های ویدیویی می‌سازند که فوتبالیست‌ها زیر موسیقی می‌رقصند. تبلیغات «نوشتن آینده» (۲۰۱۰) با حضور ستارگان، دنس بрейک رونالدینوی. بازی‌های سری FIFA شامل جشن‌های رقص هستند. مدارس رقص پیشنهاد می‌دهند که فینت‌های فوتبال را آموزش دهند. این یک جریان اصلی است.

رقص و فوتبال یک استعاره نیستند. این واقعیت است. وقتی روی زمین هستی، تو با توپ، با رقیب، با جمع می‌رقصی. تو از شادی، از نومیدی، از خشم می‌رقصی. و در این رقص زندگی است.

Permanent link to this publication: