امانتیپاسیون دختر — درباره مبارزه با مردان نیست. درباره مبارزه با وابستگی است. از مادر، از پدر، از نظر عمومی، از ترس اینکه "چه بگویند". دختر باید به زنی تبدیل شود که خودش تصمیم می‌گیرد چه کسی باشد، با چه کسی زندگی کند، چگونه درآمد کسب کند. اما راه امانتیپاسیون سخت‌تر از پسران است: استEREotypes، پرورش فرزند، استانداردهای دوگانه.

امانتیپاسیون دختر چیست

این فرآیند کسب استقلال، حق رای، آزادی انتخاب است. در معنای گسترده — پایان دادن به این که "ملاک" مرد یا والدین باشد. از کودکی شروع می‌شود (من خودم لباسم را انتخاب می‌کنم)، در دوران نوجوانی شکوفا می‌شود (اولین قرار، انتخاب حرفه) و تا ۲۰-۲۵ سالگی به پایان می‌رسد (استقلال مالی، خانواده یا عدم وجود آن).

زنی که امانتیپاسیون شده، هیچ کس را نمی‌باید. می‌تواند خانه‌دار باشد — اگر بخواهد. یا مدیرعامل — اگر بخواهد. حق انتخاب او کسی نمی‌تواند به چالش بکشد.

چرا امانتیپاسیون دختر مهم است

دختری که امانتیپاسیون نشده، خطر افتادن در روابط وابسته را دارد. ممکن است از آزار و اذیت تحمل کند زیرا "مرد اول است". نمی‌تواند از شوهر بدی بگریزد زیرا از فقر می‌ترسد. از تنهایی می‌ترسد. نمی‌داند چگونه مالیات بپردازد، وام بگیرد، شرکت خصوصی تاسیس کند. زندگی می‌کند بر اساس دستور دیگران: مادر، شوهر، مدیر.

زنی که امانتیپاسیون شده، به خودش اعتماد دارد. می‌تواند به تنهایی به شهر دیگری برود، بدون ترس از استعفا، به هارمزمنی بگوید "نه". حقوقش بالاتر است (تحقیقات: درخواست‌های امانتیپاسیون شده، درآمد ۳۰٪ بیشتر است). بچه‌هایش شادتر هستند.

مراحل امانتیپاسیون

۳-۵ سال: «من خودم». دختر می‌خواهد لباس‌ها را انتخاب کند، روبان‌ها را ببندد. اگر دوست دارد آبی، نروزی به او نروید. ۶-۹ سال: مدرسه. دختر باید به تنهایی مسئول امتیازاتش باشد (والدین پروژه نمی‌کنند). وظایف خانگی (آب بازیابی، میز غذاخوری را پهن کند). ۱۰-۱۲ سال: پیش-نوجوان. مهم نیست که ظاهر او را نکریت کنید، رژیم غذایی را ننمایید. یاد بدهید که بگوید «نه» (فشار همتایان، لمس‌های غیرمطلوب).

۱۳-۱۵ سال: شورش. دختر می‌تواند موهایش را سیاه کند، جین‌های پسرانه بپوشد، رپ گوش دهد. این طبیعی است. ممنوع نکنید (اگر خطرناک نباشد). درباره اینکه چرا این را انتخاب کرده است، صحبت کنید. مالیات‌شناسی را آموزش دهید: پول جیبی بدهید، بگذارید خودش هزینه‌ها را برنامه‌ریزی کند. ۱۶-۱۸ سال: آماده‌سازی برای زندگی بزرگسالی. یاد بدهید که ماشین رانندگی کند، از برنامه‌های بانکی استفاده کند، اظهارنامه‌ها را پر کند. ارزش حرفه او را نکاهش نکنید (تو دختر هستی، به معلمی برو).

۱۸+: رها کنید. به روابطش دخالت نکنید، پسرش را نکریت کنید، فرزندان را بخواهید. او خودش تصمیم می‌گیرد.

اشتباهات والدین

پرورش فرزند: «تو هنوز کوچک هستی، نیا، آنجا خطرناک است». دختر عادت می‌کند که جهان دشمن است و از خطرات اجتناب می‌کند. استانداردهای دوگانه: به پسر می‌توان تا ۱۰ شب گشت، به دختر تا ۸ شب. دختر احساس ناعدالتی می‌کند. کنترل خارجی: بررسی تلفن، دفترچه. دختر یاد می‌گیرد که دروغ بگوید. نقش‌های زنانه را تحمیل کنید: «تو باید مادر باشی」，「مرد شکارچی است، و تو محافظ خانه‌ای». تحقیر حرفه: «چرا به دانشگاه می‌روی، بهتر است ازدواج کنی».

ممنوعیت احساسات: «ناراحت نشو، تو دختر هستی». دختر یاد می‌گیرد که خشم را سرکوب کند، که منجر به افسردگی می‌شود.

نقش پدر در امانتیپاسیون

پدر اولین مرد در زندگی دختر است. از رابطه او بستگی دارد که او چگونه با پسران ارتباط برقرار خواهد کرد. امانتیپاسیون به این معنا نیست که پدر باید ضعیف باشد. او باید دختر را احترام بگذارد، نظر او را در نظر بگیرد، برای موفقیت‌هایش تشویق کند، ظاهر او را نکریت کند.

پدری که می‌گوید: «تو می‌توانی همه چیز را انجام دهی، من به تو اعتماد دارم» — بهترین امانتیپاتور است. و آن کسی که ممنوع می‌کند، نکریت می‌کند، تحقیر می‌کند — امانتیپاسیون را کند می‌کند.

امانتیپاسیون در فرهنگ‌های مختلف

در کشورهای اسکاندیناوی، دختران از کودکی یاد می‌گیرند که مستقل باشند. آنها نقش‌های جنسیتی ندارند: دختران می‌توانند با ماشین‌ها بازی کنند، پسران با عروسک‌ها. امانتیپاسیون بالا است. در روسیه، دختران اغلب محدود می‌شوند: «با پسران دوست نشو」，「لباس کوتاه نپوش». امانتیپاسیون کندتر است. اما نسل ۲۰۲۶ آزادتر است. دختران به طور فعال در ورزش، IT، سیاست شرکت می‌کنند.

امانتیپاسیون به این معنا نیست که از زنانه‌گی دست می‌کشد. می‌توان نرم و قوی بود.

امانتیپاسیون دختر سرمایه‌گذاری در آینده اوست. او می‌تواند حرفه‌ای بسازد، شریک معقولی پیدا کند، زندگی‌ای شاد داشته باشد. والدین ممکن است دردناک باشند، اما لازم است. به یاد داشته باشید: دختر شما نه مال شماست. او یک شخصیت است. کمک کنید تا به خودش تبدیل شود.

Permanent link to this publication: