تنیس بزرگ نه تنها رackets، توپ‌ها و زمین‌های بازی است. این پول‌های زیادی است. جوایز تورنمنت‌ها به میلیون‌ها دلار می‌رسد، اما بیشتر از آن قراردادهای اسپانسرین است. روجر فدرر در طول زندگی خود بیش از یک میلیارد دلار کسب کرده است، از جمله 130 میلیون دلار جوایز. بقیه تبلیغات است. ما درباره اینکه بازار اسپانسرین در تنیس چگونه عمل می‌کند، چه کسی چه مقدار می‌پردازد و چگونه یک بازیکن تازه‌کار اسپانسر خود را پیدا کند، می‌گوییم.

چه کسی تنیس را اسپانسر می‌کند

دسته‌های اصلی. برندهای ساعت: Rolex، Audemars Piguet، Richard Mille. آن‌ها خود را با دقت، ظرافت و وضعیت مرتبط می‌کنند. Rolex همه تورنمنت‌های گرند اسلم را اسپانسر می‌کند (به جز ویمبلدون که اسپانسر خود را دارد — Slazenger). Richard Mille ساعت‌هایی برای رافائل نادال و دیگر ستارگان می‌سازد (هزینه ساعت‌ها از 500000 دلار شروع می‌شود).

ماشین‌ها: Mercedes، BMW، Jaguar، Kia. تورنمنت‌ها و بازیکنان را با ماشین‌ها تأمین می‌کنند. Mercedes خودرو رسمی تورنمنت افتتاحیه استرالیا است. بانک‌ها: Barclays، BNP Paribas. شرکت‌های بیمه. برندهای ورزشی: Nike، Adidas، Asics، New Balance، Lacoste، Fila. اطاق‌های لباس (لباس، کفش، رackets) را اسپانسر می‌کنند. تولیدکنندگان رackets: Wilson، Babolat، Head، Yonex. نوشیدنی‌ها: Gatorade، Powerade، Evian، Coca-Cola. شرکت‌های هواپیمایی: Emirates (اسپانسر US Open و تعدادی از تورنمنت‌ها)، Qatar Airways.

در روسیه اسپانسرها: Gazprom (اسپانسر جام قصر克里姆ین)، Rosneft، VTB، Sber. به ندرت قراردادهای فردی با بازیکنان (مثلاً میش科夫 با Tinkoff همکاری می‌کرد).

بازیکنان برتر چقدر از اسپانسرها کسب می‌کنند

نووکوویچ (در سال 2026) قراردادی با Lacoste (لباس) دارد — 10 میلیون یورو در سال. Asics (کفش) — 2 میلیون. Audemars Piguet (ساعت) — 5 میلیون. Jacob’s Creek (شراب) — 1 میلیون. مجموع حدود 20 میلیون یورو در سال فقط از اسپانسرها. رافائل نادال: Nike — 15 میلیون، Richard Mille — 6 میلیون، Kia — 5 میلیون. دانیل میشکوف: Lacoste — 5 میلیون، BMW — 2 میلیون، Tinkoff — 1 میلیون. آرینا سوبولنکو: Nike — 3 میلیون، Bulgari (ساعت/جواهرات) — 1,5 میلیون، Wilson — 500 هزار.

قراردادها معمولاً به مدت 3-5 سال امضا می‌شوند. در آن‌ها بونوس‌های برنده شدن در تورنمنت‌های گرند اسلم و اولین مکان در رتبه‌بندی نوشته شده است.

بازیکنان خارج از 50 بازیکن برتر می‌توانند از 50-200 هزار دلار در سال از یک اسپانسر انتظار داشته باشند.

اسپانسرها چه چیزی به بازیکنان می‌دهند

پول — البته. تجهیزات: رackets، رشته‌ها، کفش، لباس. تنیس‌باز می‌تواند پول خود را برای این موارد خرج نکند. خدمات: گاهی اسپانسرها هزینه مربی، فیزیوتراپیست، پروازها را پرداخت می‌کنند. مثلاً Nike برنامه پشتیبانی از استعدادهای جوان را دارد (هزینه‌های تورنمنت‌ها را پرداخت می‌کند). تبلیغات: اسپانسر تبلیغات با بازیکن را انجام می‌دهد، شناخته‌شدگی او را افزایش می‌دهد، که منجر به قراردادهای جدید می‌شود. وضعیت: قرارداد با Rolex یا Mercedes به طور خودکار وضعیت بازیکن را افزایش می‌دهد.

این یک «گاو کار» است — بازیکن باید در مراسم‌های اسپانسر حضور پیدا کند (کنفرانس‌های مطبوعاتی، عکس‌های تیم)، لباس با لوگوی اسپانسر را بپوشد، مصاحبه دهد.

چگونه اسپانسرها بازیکنان را انتخاب می‌کنند

اولین: نتایج. رتبه، برنده شدن در تورنمنت‌های گرند اسلم، ثبات. دوم: رسانه‌ای. بازیکن باید به مردم خوش آید، عکس‌های زیبا باشد، مصاحبه‌های روشن دهد. شخصیت مهم‌تر از استعداد است؟ اغلب بله. سوم: رفتار. اسپانسرها دوست ندارند کسانی که دعوا می‌کنند، معتادها، شورشی‌ها (اما گاهی این باعث جلب توجه می‌شود، مانند جان مکینروی).

چهارم: ملیت. اسپانسر علاقه‌مند به ورود به بازار کشور بازیکن است. مثلاً شرکت‌های ژاپنی (Yonex) کی نیشیکوری را اسپانسر می‌کنند. چینی‌ها — لی نا (کریس را به پایان رساند). پنجم: پتانسیل رشد. بازیکنان جوان (18-20 سال) می‌توانند قراردادی به مدت 5 سال امضا کنند و امیدوار باشند که ستاره شوند. این یک ریسک است، اما بهره‌وری دارد.

چگونه یک تنیس‌باز تازه‌کار اسپانسر خود را پیدا کند

مرحله 1: رتبه خود را به دست آورید. حتی اگر در رده 500 باشد، برای برندهای محلی جذاب است. در چلنجرها و فوتشرها شرکت کنید. مرحله 2: رسانه‌ای خود را ایجاد کنید. اینستاگرام/TikTok را مدیریت کنید، تمرینات و زندگی خود را نشان دهید. دنبال‌کنندگان — ارز هستند. 10 هزار دنبال‌کننده می‌تواند یک اسپانسر فروشگاه لباس ورزشی را جذب کند.

مرحله 3: به فدراسیون تنیس بپردازید. در روسیه — FTR (فدراسیون تنیس روسیه). آن‌ها گاهی بورسیه‌ها را اختصاص می‌دهند و کمک می‌کنند اسپانسر پیدا کنند. مرحله 4: اسپانسرهای محلی را جستجو کنید. سالن زیبایی، کارگاه ماشین‌سازی، پیتزا. آن‌ها به تبلیغات نیاز دارند. عکس‌های شما با لوگوی آن‌ها روی لباس — تبلیغات ارزان است. مرحله 5: کراودفاندرینگ. پلتفرم‌های Planeta.ru، Boomstarter. بنویسید: «کمک کنید تا به تورنمنت در اروپا بروم». به عنوان معاوضه — کارت پستال، تی‌شرت.

حتی اگر از نوشتن نامه به شرکت‌ها نترسید. کوتاه: چه کسی هستید، دستاوردها، چند دنبال‌کننده دارید، چه چیزی پیشنهاد می‌دهید. مثال: «10 هزار مشاهده از عکس‌های من با لوگوی شما در ماه».

در سال 2026، شرکت‌هایی ظاهر شدند که به جوانان ورزشی کمک می‌کنند اسپانسر پیدا کنند و از آن‌ها درصد (معمولاً 10-20%) دریافت می‌کنند.

مشکلات اسپانسرین در تنیس

ناپرسایی. 10 بازیکن برتر میلیون‌ها دلار دریافت می‌کنند، بازیکنان برتر 100 بازیکن — هزاران دلار. شکاف عظیم است. تجاری‌سازی. بازیکنان مجبورند در تورنمنت‌ها شرکت کنند نه به خاطر ورزش، بلکه به خاطر تعهدات اسپانسرین. خستگی. حضور مداوم در جلسات عکس‌برداری، مصاحبه‌ها، سفرها — از تمرینات باز می‌ماند. خطر آسیب دیدگی. اسپانسر ممکن است قرارداد را فسخ کند اگر بازیکن مدت طولانی بازی نکند (مثلاً خوان مارتین دلف پوترو چندین قرارداد از دست داد به دلیل آسیب دیدگی). سیاست. در سال 2022، ویمبلدون بازیکنان روس و بلاروس را منع کرد، برخی از اسپانسرها تهدید به فسخ قرارداد کردند. تنظیم. WTA و ATP قوانین دارند برای قرار دادن لوگوی برندها روی لباس (حداکثر دو تولیدکننده).

در سال 2026، مسئله اخلاقیت نیز مهم است: آیا شرکت‌هایی که دارای اعتبار مشکوکی هستند (بیمه‌کنندگان، شرکت‌های نفتی) اسپانسر می‌شوند؟ بازیکنان مجبورند بین پول و وجدان خود انتخاب کنند.

اسپانسرین در تنیس موتور کل ورزش است. بدون آن، نیمی از بازیکنان نمی‌توانستند سفر کنند و تورنمنت‌ها جوایز نداشتند. این یک کسب‌وکار است، اما بدون آن تنیس شغل ثروتمندان بود. تا زمانی که اسپانسرها به ستاره‌ها اعتماد دارند، ستاره‌ها به خود اعتماد دارند. و ما، تماشاگران، از بازی لذت می‌بریم.

Permanent link to this publication: