فوتبال — این است ۱۱ بازیکن روی زمین. اما برنده‌ها نه ستاره‌های تنها، بلکه تیم هستند. تاریخ گانی‌های فردی بزرگ (مارادونا، مسی) را می‌شناسد، اما بدون پشتیبانی آنها برنده نشدند. بازی تیمی — هنر فداکاری، باور به شریک، بازی کردن روی پاس. در اینجا دلیل اینکه چرا فوتبال — بهترین تشبیه به کار تیمی را توضیح می‌دهیم.

فوتبال تیمی چیست

نه «ستاره همه چیز را حل می‌کند»، بلکه ۱۱ نفر که وظایف خود را می‌دانند. دفاع‌کننده می‌داند کی باید پشتیبانی کند، هافبک — کی باید پاس بدهد، و حمله‌کننده — کی باید باز شود. فوتبال تیمی — حرکت بدون توپ (ایجاد فضاهای آزاد). پاس، نه چرخش (اگر شریک در موقعیت بهتری باشد). فشار (دفاع‌کنندگان حمله می‌کنند، حمله‌کنندگان دفاع می‌کنند). انضباط (نه ترک موقعیت برای گل).

مثال: «بارسلونا» گواردیولا (۲۰۰۸-۲۰۱۲) — نمونه بازی تیمی.

چرا تیم مهم‌تر از ستاره است

ستاره ممکن است در شرایط بد باشد، زخمی شده یا اخراج شده باشد. اگر تیم برای او ساخته شده باشد، شکست می‌خورد. تیم متعادل است: اگر یکی اشتباه کند، دیگری پشتیبانی می‌کند. بازیکنان با نقش‌های مختلف (تخریب‌کننده، دسپتچر، گلزن) یکدیگر را کامل می‌کنند. روانی‌تر است که با هم ببازیم تا به تنهایی. بازی تیمی طول عمر بازی را طولانی‌تر می‌کند: نیازی نیست به هر توپ بدوی.

چگونه روح تیمی را پرورش می‌دهند

از کودکی: بازی کردن فوتبال در پارک (نه دنبال یک نفر). نه انتخاب حمله‌کننده برای کل بازی (تغییر). تشویق نه فقط به گل، بلکه به پاس و تکل. در حرفه‌ای‌ها: اردوها که با هم زندگی می‌کنند; شام‌های تیمی; کاپیتان که متحد می‌کند. تمرینات روانشناختی برای اعتماد به نفس.

فوتبال یاد می‌دهد: نمی‌توان به تنهایی برنده شد.

مثال‌هایی که تیم بر ستاره غلبه کرد

greece در اروپایی ۲۰۰۴ — ستاره‌ای نبود، اما دفاع و انضباط داشت. تورنمنت را برنده شد. لستر در لیگ برتر ۲۰۱۶ — تیمی بدون ستاره‌های بزرگ (به جز مارزا) بزرگ‌ترین‌ها را شکست داد. جام جهانی ۲۰۱۰: اسپانیا بدون شخصیت‌های برجسته (به جز اینیستا، ویلی) کنترل تیمی داشت. تیم ملی آلمان ۲۰۱۴ — ۷ گل به برزیل زد، بازی کردن روی پاس.

گاهی ستاره‌ها آسیب می‌زنند (پرتغال با رونالدو: او غالب است، و تیم برای او کار می‌کند).

چیزی که تیم را از بین می‌برد

egoism: بازیکن پاس نمی‌دهد، خودش می‌زند و فرصت را از دست می‌دهد. تقسیم به گروه‌های مختلف (بزرگسالان vs جوانان، خارجی‌ها vs محلی‌ها). نابرابری در حقوق (ستاره ۱۰ میلیون دریافت می‌کند، شریک ۱۰۰ هزار). تغییر مربی هر نیمه (فاقد سیستم). انتقاد در رسانه‌ها (بازیکنان شروع به دفاع می‌کنند). بازی تیمی زمانی می‌میرد که هر کسی به خود فکر می‌کند.

بنابراین وظیفه مربی این است که یک «خانواده» ایجاد کند.

فوتبال مدل جامعه است. فقط با هم می‌توان برنده شد. هنگامی که دوباره در پارک بازی می‌کنید یا برای تیم ملی تماشا می‌کنید، این را به یاد داشته باشید. نه «من گل زدم»، بلکه «ما برنده شدیم».

Permanent link to this publication: