تصور کنید: آوریل ۱۹۱۷. ایستگاه فنلاندی، زره‌ای، سخنرانی معروف «هیچ چنین حزبی!». اما ولادیمیر ایلیچ آن را به صورت شفاهی نمی‌گوید — او پستی در کانال تلگرام می‌نویسد. هزاران کارگر و سرباز لایک می‌گذارند، «تزيس‌های آوریل» را در پابلیک «درگاه‌های رosta» بازنشر می‌کنند و مارکسیست‌های کوچک‌تر سعی می‌کنند او را به دلیل اطلاعات نادرست مسدود کنند. به نظر می‌رسد که این یک دیوانگی است، اما بیایید تصور کنیم: اگر در سال ۱۹۱۷ لنین اینترنت مدرن داشت؟ موبایل، شبکه‌های اجتماعی، ویدیوهای ویروسی و الگوریتم‌های توصیه — چگونه ممکن بود که مسیر انقلاب، جنگ داخلی و شاید کل قرن بیستم را تغییر دهند؟