مباحثه‌های معماری بحثی زاهه حاضی: بین نبوغ و تناقض آثار زاهه حاضی، علیرغم شناخت جهانی و جوایز، در طول حرفه او با انتقاد شدید و حوادث همراه بود. تصمیمات معماری رادیکال او که استانداردهای موجود را شکست، اغلب موضوع بحث‌های عمومی، دادگاه‌ها و اتهامات عدم عملی، غیراخلاقی بودن و تخریب بافت شد. این بحث‌ها بخشی از میراث او بودند که ماهیت تحریک‌کننده معماری او را برجسته می‌کند. 1. درگیری‌های بافت و اتهام به «غیربومی‌گی» پروژه: مجموعه مسکونی «پیک» در هنگ کنگ (The Peak، 1982-83). این پروژه اولیه و نیمه‌تمام، که پس از پیروزی در مسابقه به او معروفیت آورد، حاوی ذرات درگیری‌های آینده بود. ساختمان به شکل صفحات کریستالی شکافته، که بالای کوه می‌پارند، به عنوان تجاوز جغرافیاگرایانه هندسه‌های تهاجمی به محیط طبیعی درک شد. منتقدان آن را به نادیده گرفتن محیط طبیعی و مقیاس دیدند، اگرچه از دیدگاه امروز این یک پروژه نوآورانه بود. پروژه: گوگنهایم-هرمیتاژ ویلنیوس (2008، غیرفعال). پروژه موزه‌ای که شبیه مجموعه‌ای از زمین‌لغزها یا یخچال‌های طبیعی است، موجب اعتراضات شدیدی در مرکز تاریخی ویلنیوس شد. جامعه و متخصصان حاضی را به ساخت یک ساختمان هیولا متهم کردند که مناظر شهر قدیمی (مورد ثبت میراث جهانی یونسکو) را از بین می‌برد و کاملاً با مقیاس ساخت و ساز باروک هماهنگ نیست. این پروژه نمونه‌ای از اتهام به «استعمار معماری» بود، جایی که یک معماری مشهور شهر خود را با حرکت خودخواهانه‌ای تحمیل می‌کند، بدون توجه به روح و تاریخ آن. تحت فشار، پروژه لغو شد. 2. هزینه‌های عملکردی برای شکل: انتقاد از عدم عملی پروژه: ساختمان اداره بنادر آنتورپ (Port Authority، 2016). این پروژه اجرا شده، که به عنوان یک برلیان عظیم یاد می‌شود که روی یک «پای» قرار دارد، با مشکلات عملی جدی مواجه شد. اشتباهات اقلیمی: سطح‌های بزرگ شیشه‌ای زیر زاویه خاص خورشید باعث ایجاد اثر لنز عظیم شد که نور خورشید را متمرکز می‌کند و آسفالت در محدوده نزدیک را می‌سوزاند و عناصر پلاستیکی خودروها را ذوب می‌کند. این مشکل با استفاده از چسب مخصوص روی شیشه فوری‌التر حل شد. دشواری در نگهداری: شکل‌های منحصر به فرد پوسته و داخلی باعث شد که نظافت و نگهداری معمولی و خدمات فنی بسیار گران و پیچیده شود، که نیاز به تجهیزات خاص و کوهنوردان دارد. پروژه: استادیوم ملی توکیو (2012، پروژه لغو شد). علاوه بر افزایش قابل توجه بودجه، استادیوم به دلیل مشکلات دید برای تماشاگران در برخی از مکان‌ها به دلیل شکل پیچیده و کج‌الاینه سقف، مورد انتقاد قرار گرفت. عملکرد بخشی از قربانی تصویر مجسمی بود. 3. درگیری‌های اخلاقی و انسانی درگیری حول استادیوم جام جهانی 2022 در قطر. حاضی در مرکز یک حادثه رسانه‌ای قرار گرفت، که به شرایط کار مهاجران در ساخت استادیون «الوکره» او مربوط بود. وقتی که روزنامه‌نگاران دولت قطر را به سوءاستفاده و مرگ کارگران متهم کردند، حاضی گفت که این «مسئولیت او نیست»، بلکه مشکل دولت و پیمانکاران است. این بیانیه به عنوان نشان از سینیکالیسم و جدایی‌طلبی یک معماری ستاره‌ای از هزینه‌های اجتماعی اجرای پروژه‌های بزرگ‌مقیاس او درک شد. بعداً دفتر او اعلام کرد که از مشتریان درخواست می‌کند که معیارهای اخلاقی را رعایت کنند، اما خاطره باقی ماند. پروژه تئاتر اپرای گوانگژو (2010). دفتر حاضی در مسابقه برنده شد، اما بعداً مشخص شد که معماری محلی، که در هیئت داوران بود، به طور همزمان مشاور ZHA برای این پروژه بود، که یک درگیری اهالی بود. این موضوع سوالات در مورد شفافیت مسابقات بین‌المللی بزرگ و اخلاق رفتار دفاتر معماری جهانی را برجسته کرد. 4. هیجان‌ورزی و ناکافی بودجه تقریباً همه پروژه‌های بزرگ حاضی از افزایش قابل توجه بودجه رنج می‌بردند. مرکز فرهنگی حیدر علی‌اف در باکو بودجه اولیه آن حدود 250 میلیون دلار ارزیابی شد، اما به گفته برخی از داده‌ها، هزینه نهایی به 600-700 میلیون دلار نزدیک شد. استادیوم توکیو لغو شد دقیقاً به دلیل افزایش هزینه از 1.3 میلیارد دلار به 2.2 میلیارد دلار شگفت‌انگیز. منتقدان دفتر را به دلیل فرم‌های پارامتری که فنی بهینه‌سازی نشده‌اند و منجر به هزینه تولید عناصر منحصر به فرد فوق‌العاده بالا می‌شوند، متهم کردند که این هزینه‌ها را در نهایت مالیات‌دهندگان یا رژیم‌های خودکامه پرداخت می‌کنند. 5. انتقاد شهری: نادیده گرفتن بافت شهری معماری حاضی اغلب به دلیل ایجاد اشیاء منفرد، «جزیره‌های معماری»، که با ساخت و ساز اطراف خود در تعامل نیستند و به خودی خود مقاومت می‌کنند، مورد انتقاد قرار گرفت. این موضوع به ویژه در پروژه‌های در شهرهای تاریخی صدق می‌کرد. ساختمان‌های او، اگرچه شاهکارهایی هستند، می‌توانند بافت شهری پیچیده را بشکنند و فضاهای مرده، غیرانسانی اطراف خود را ایجاد کنند که فقط برای تحسین از دور مناسب هستند. حقیقت: پارادوکس انتقاد ironically، بسیاری از ویژگی‌های مورد انتقاد به دلیل نوآوری او بودند. پیچیدگی فنی و هزینه بالا بهای پرداخت برای عدم پذیرش راه‌حل‌های معمولی بود. درگیری‌های بافت به دلیل عدم میمیکری به محیط اطراف بود. مشکلات اخلاقی به عنوان سایه یک实践 جهانی بود که با مشتریان سیاسی پیچیده کار می‌کند. حاضی بهای پرداخت برای اولین و رادیکال‌ترین بودن را پرداخت کرد. نتیجه‌گیری: قیمت انقلاب معماری تصمیمات بحثی زاهه حاضی بازوی نبوغ او هستند. معماری او به طور عمدی تحریک‌کننده بود، که به چالش کشیدن کنسرواتوریسم صنعت ساختمان، ذوق عمومی و استانداردهای برنامه‌ریزی موجود می‌پرداخت. انتقاد از او نه تنها «نافهمیدن» بود، بلکه بخش مهمی از دیالوگ حرفه‌ای و عمومی درباره مرزهای معماری بود. او سوالات را مطرح کرد: کجا خط بین بیان هنری و عملکرد کاربردی است؟ 社会责任 و اخلاقی معماری ستاره‌ای چیست؟ آیا معماری باید در بافت قرار گیرد یا حق دارد آن را به طور رادیکال تعریف کند؟ حاضی پاسخ‌های راحتی برای این سوالات نداشت. او ساختمان‌هایی را باقی گذاشت که همچنان منجر به بحث، آزار و تحسین می‌شوند. در اینجا قدرت میراث او است: او جهان را به بحث درباره معماری واداشت، آن را از یک پس‌زمینه زندگی به یک موضوع بحث عمومی شدید تبدیل کرد، جایی که زیبایی، سیاست، اقتصاد و اخلاق در یک گره ناپذیر و دردناک پیچیده شدند. تناقض‌های او تناقض‌های خود زمانه جهانی‌سازی، فناوری‌های دیجیتال و «معماری به عنوان برند» هستند.
© library.af

Permanent link to this publication:

https://library.af/m/articles/view/مبارزه-های-معماری-زاها-حداقت