هumor در کار — مثل نمک در آبگوشت. بدون آن خشک است، با آن خوشمزه، اما اگر بیش از حد نمک بزنید، همه چیز خراب می‌شود. در فرهنگ کاری، شوخی می‌تواند ابزار کاهش تنش، روشی برای ایجاد تیم یا حتی نشانه‌ای از هوش باشد. اما آن می‌تواند به سلاحی تبدیل شود که آوازه، شغل و روانی همکاران را نابود می‌کند. جایی که این مرز نازک بین شوخی مناسب و تمسخر زننده وجود دارد؟ و چگونه می‌توانید از این مرز عبور نکنید، به ویژه اگر شما مدیر یا فقط یک شوخ‌باز معروف در دپارتمان هستید؟

چرا به humor در دفتر نیاز داریم

هumor در مکان کار فقط سرگرمی نیست. سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش می‌دهد، خلق و خو را بهبود می‌بخشد و حتی کارایی را افزایش می‌دهد. تحقیقات نشان می‌دهد که تیم‌هایی که جایی برای humor سالم دارند، کمتر خسته می‌شوند و بهتر با وظایف دشوار برخورد می‌کنند. شوخی به کاهش تنش در زمان درگیری کمک می‌کند، توجه کمتر به اشتباهات یا فقط به زیبایی یک جلسه خسته‌کننده را می‌افزاید. علاوه بر این، humor اجتماعی را تقویت می‌کند: وقتی شما با همکار خود می‌خندید، احساس نزدیکی می‌کنید. در این معنا، شوخی خوب یک سرمایه‌گذاری در فرهنگ سازمانی است. اما فقط اگر آن واقعاً خوب و امن باشد.

وقتی شوخی دیگر شوخی نیست

مشکلات وقتی شروع می‌شود که humor به ابزار تحقیر تبدیل می‌شود. تمسخر ظاهر، لهجه، سن، وضعیت خانوادگی یا اشتباهات دیگر نه humor است، بلکه cyberbullying است. حتی اگر شوخی در حالت دوستانه‌ای باشد، می‌تواند صدمه بزند. به ویژه اگر آن تکرار شود یا از سوی کسی که قدرت دارد بیاید. مدیری که به تاخیر در آمدن زیردستان خود می‌خندد — یک چیز است. مدیری که در حضور همه او را «کسی» صدا می‌کند و هر روز صبح درباره دقیقیت او صحبت می‌کند، یک چیز دیگر است.

مرزهایی که نمی‌توان از آنها عبور کرد

اولین مرز فضای شخصی است. شوخی‌ها درباره ظاهر، سلامت، باورهای مذهبی یا سیاسی تابو هستند. دومین مرز توانایی حرفه‌ای است. خندیدن به اشتباهات همکاران در حضور همه تیم به معنای زیر سوال بردن اعتبار او و ایجاد محیطی سمی است. سومین مرز وضعیت است. شوخی‌های از پایین به بالا ممکن است به دوستی احساس شود. شوخی‌های از بالا به پایین ممکن است به تحقیر احساس شود. چهارمین مرز محیط است. در جلسات با مشتریان یا در زمان بحران، humor نامناسب است، حتی اگر آن بی‌خطر باشد. توانایی حس کردن محیط — یک مهارت کلیدی برای شوخ‌باز دفتری است.

تست امنیت شوخی

اگر مطمئن نیستید که شوخی مناسب است یا خیر، سه سوال از خود بپرسید. اول: «آیا این برای کسی که با او شوخی می‌کنم خنده‌دار است؟». دوم: «آیا این شوخی ارزشمند است؟». سوم: «چه اتفاقی می‌افتد اگر این شوخی را مدیر یا HR بشنوند؟». اگر به حداقل یک سوال شک کنید، بهتر است سکوت کنید. به یاد داشته باشید: هدف شما ایجاد خلق و خو خوب است، نه نشان دادن هوشمندگی به هزینه دیگران.

چه کسی با شوخی مورد آزار قرار گرفته

مهم است که ناراحتی خود را نپذیرفت. سعی کنید بدون خشونت واکنش نشان دهید. به عنوان مثال، بگویید: «این برای من ناخوشایند بود، اجازه دهید که در آینده از این نوع شوخی‌ها استفاده نشود». اگر شوخی تکرار شود یا از سوی مدیر بیاید، ارزش دارد که این واقعیت را به صورت نوشتاری ثبت کنید و به HR مراجعه کنید. در برخی شرکت‌ها کانال‌های خاصی برای گزارشات درباره microaggression ایجاد شده‌اند. از استفاده از آنها نترسید.

هumor در کشورها و فرهنگ‌های مختلف

مرزهای humor بستگی به بافت فرهنگی دارد. در ایالات متحده به خودیرانی بیشتر تسلیم می‌شوند، اما به شوخی‌های سیاسی کمتر. در آلمان دقت را می‌قدرش می‌گذارند و سارکاسم ممکن است قابل فهم نباشد. در روسیه اغلب از humor سیاه علاقه‌مند هستند، اما آن همیشه در شرکت‌های بین‌المللی مناسب نیست. اگر در محیط چند فرهنگی کار می‌کنید، بهتر است از موضوعات خنثی پیروی کنید: هوای، قهوه، اتاق کنفرانس پر از مردم. و هرگز درباره استرآپ‌های ملی شوخی نکنید.

چگونه humor بر شغل تأثیر می‌گذارد

هumor به میزان مناسب می‌تواند مزیت رقابتی شما باشد. همکاران به شما نزدیک‌تر می‌شوند، مدیران شما را به عنوان کسی که راحت در ارتباط است می‌پذیرند. اما اگر به عنوان کسی که همیشه همه را آزار می‌دهد شناخته شوید، رشد شغلی شما ممکن است متوقف شود. به یاد داشته باشید: شوخی باید در جای مناسب، در جای مناسب و بدون عواقب برای دیگران باشد.

نتیجه‌گیری

هumor در کار هنر است. نیاز به همدلی، نظارت و احساس میزان دارد. اگر بتوانید به طوری شوخی کنید که همه را راحت کنند، شما یک کارمند ارزشمند هستید. اگر نه، بهتر است زبان خود را نگه دارید. از قوانین ساده پیروی کنید: تحقیر نکنید، شخصی‌ها را لمس نکنید، قدرت را سوءاستفاده نکنید و همیشه به این فکر کنید که شوخی شما چگونه توسط دیگران دیده می‌شود.

Permanent link to this publication: