بایسندژی: استقلال بی‌صدا

این نژاد از آفریقا مرکزی به این دلیل شناخته می‌شود که نمی‌آهی (آن‌ها صداهای خش خش می‌کنند). بایسندژی بسیار تمیز هستند (مانند گربه‌ها خودشان را می‌شویند)، که این ویژگی برای آپارتمان خوب است. آن‌ها باهوش، اما خودرأی هستند. تنهایی را اگر به آن‌ها بازی‌های سرگرم‌کننده بدهید، به خوبی تحمل می‌کنند. اما بایسندژی اگر کسالت داشته باشند، می‌توانند دیوارها را جوید. بنابراین آماده‌سازی آپارتمان و خسته کردن آن‌ها قبل از رفتن مهم است.

چاو-چاو: خواب‌آلودان با شخصیت شیر

چاو-چاو سگ‌های گربه‌ای هستند. آن‌ها دوست دارند روزی ۱۲-۱۴ ساعت بخوابند و نیازی به بازی‌های فعال ندارند. برای کسانی که از ۹ تا ۱۸ کار می‌کنند، ایده‌آل هستند. چاو-چاو اگر محیط خود را امن بدانند، به موضوعات اطراف بی‌تفاوت هستند. اما موی آن‌ها نیاز به مراقبت دارند و شخصیت آن‌ها نیاز به صبر دارد. آن‌ها از تنهایی نمی‌ترسند، بلکه از آن لذت می‌برند. مشکل: چاو-چاو از صداهای بلند متنفر هستند و ممکن است به همسایگان پر سر و صدا به صورت تهاجمی واکنش نشان دهند، اما این با تنهایی مرتبط نیست.

شی-تцу: زنبق‌های کاناپه

کوچک، ساکت و نیازی به فضای زیادی ندارند. شی-تцу برای امپراتوران چینی به عنوان سگ‌های خانگی پرورش داده شده‌اند. آن‌ها اگر به آن‌ها دسترسی به ظرف دستشویی داشته باشند، می‌توانند تنهایی را به خوبی تحمل کنند (البته بهتر است آن‌ها را پیاده‌روی کنید). آن‌ها به تخریب گرایش ندارند، اما می‌توانند اگر به آن‌ها آموزش ندهید، سوت بزنند. مهم است: شی-تцу ریزش مو دارند، اما کم آهی می‌کنند. مناسب برای آپارتمان‌هایی با کودکان کوچک که در مدرسه هستند.

لویترک (برزایی ایتالیایی): آرام و مهربان

کوچک، ساکت و موی کوتاه. لویترک می‌توانند تا ۱۶ ساعت در روز بخوابند. آن‌ها نیازی به پیاده‌روی طولانی مدت ندارند (البته دوست دارند کمی بدوند). تنهایی را نسبتاً به خوبی تحمل می‌کنند، اما ممکن است اگر به آن‌ها آموزش ندهید، از جدایی رنج ببرند. آن‌ها به راحتی آموزش دیده می‌شوند. مشکل: از سرما می‌ترسند، بنابراین در خانه به لباس یا پتو نیاز دارند. برای آپارتمان‌هایی با سیستم گرمایش مرکزی عالی هستند.

فرانسوی بولدوگ: خانه‌نشین با حس شوخ‌طبعی

فرانسوی بولدوگ عاشق صاحبان خود هستند، اما اگر از کودکی به آن‌ها آموزش داده شوند، به کمبود توجه نمی‌ترسند. آن‌ها کم آهی می‌کنند و می‌توانند تمام روز بخوابند. آن‌ها هیچ پشم زیرین ندارند، بنابراین ریزش مو آن‌ها کم است. مشکلات: آن‌ها باد می‌کنند (گاز معده)، هیس می‌کنند و ممکن است در گرمای شدید با مشکلات تنفسی مواجه شوند. اما برای آپارتمان‌های شهری گزینه‌ای عالی هستند. مهم است: دو عدد از آن‌ها نگه ندارید، در غیر این صورت در کاناپه با هم دعوا می‌کنند.

آکیتا-اینو: سامورایی محتاط

نژادی بزرگ، اما بسیار آرام. آکیتا-اینو بدون دلیلی نمی‌آهی و می‌تواند ساعت‌ها در جایی بماند و به چیزی که در حال وقوع است، نگاه کند. آن‌ها سگ‌های مستقل هستند که نیازی به ارتباط مداوم با انسان ندارند. اما نیاز به پیاده‌روی‌های طولانی مدت دارند تا انرژی خود را آزاد کنند. در زمانی که نیستند، سگ‌های آپارتمانی ایده‌آلی هستند. منفی: ریزش مو بسیار زیاد (دو بار در سال با تکه‌های بزرگ).

بوردر-کوللی؟ نه، اینطور نیست

بسیاری فکر می‌کنند که بوردر-کوللی باهوش و می‌توانند به تنهایی بمانند. این یک اشتباه خطرناک است. بوردر-کوللی سگ‌های کار هستند که برای چراندن دام طراحی شده‌اند. بدون کار و صاحب، آن‌ها در یک ساعت آپارتمان را تخریب می‌کنند، آهی می‌کنند و رفتار تخریبی نشان می‌دهند. بنابراین در لیست ما نیستند. این موضوع برای هاسکی، مالموت، بیشتر تری‌ها و گله‌ها نیز صادق است.

چگونه هر سگی را به تنهایی عادت دهیم

حتی اگر نژاد مستقل‌ترین باشد، می‌تواند به یک نروتیک تبدیل شود اگر به درستی آموزش ندهید. با ۵ دقیقه شروع کنید و به تدریج زمان را افزایش دهید. بازی‌های سرگرم‌کننده با لакомی در اختیار آن‌ها قرار دهید. از خداحافظی و سلامتی پر هیجان خودداری کنید. محیط امنی (قفسی یا تختخواب در گوشه‌ای ساکت) ایجاد کنید. هرگز به خاطر تخریبی که وقتی شما نبودید رخ داده است، تنبیه نکنید (سگ نمی‌تواند آن را با گذشته ارتباط دهد).

هنگام انتخاب سگ برای آپارتمان شهری، نه تنها ویژگی‌های نژادی بلکه شخصیت فردی را در نظر بگیرید. حتی در میان چاو-چاو‌های آرام نیز موجودات ترسو وجود دارند. بهترین راه این است که یک سگ بزرگسال از یک پناهگاه بگیرید، جایی که شخصیت آن شناخته شده است. اما اگر سگ نوجوانی انتخاب می‌کنید، از نژادهایی که در بالا ذکر شده با احتمال زیاد یک حیوان آرام و بی‌دردسر خواهید داشت که از ۸ ساعت کار روزانه شما متنفر نیست.

Permanent link to this publication: