آlexанدر سεργئیچ پوشکین. برای برخی — دردسر مدرسه، برای برخی دیگر — نامی بر بنای یادبود. اما او امروز در سال ۲۰۲۶، وقتی ذهنهای کلیپی و شبکههای عصبی شعر مینویسند، چه معنایی دارد؟ تناقض: پوشکین نه تنها مرده نیست، بلکه کد فرهنگی شده است. کدی که ما حتی وقتی از آن بیخبریم، از آن استفاده میکنیم. «در لکوموریه کهنساب، کهنساب کهنساب» هر کسی میداند، حتی اگر «روسلان و لودمیلا» را خوانده باشد. «من به شما مینویسم، چه چیزی بیشتر؟» — نقل قولی در نامهنویسی. «ما همه کمکم یاد گرفتیم» — توصیف طنزآمیز. پوشکین به ممها، تبلیغات و زبان روز نفوذ کرده است. او معیار «خود/دیگر» شده است: اگر کسی نقل قولی از «یوگنی او نژینا» را بفهمد، او خود است.
زبان ادبیات مدرن روسی تا حد زیادی زبان پوشکین است. قبل از او، روسی به عنوان «زبان ناهنجار» برای نویسندگی هنری شناخته میشد. پوشکین زبان مردم، اصطلاحات قدیم و وامهای غربی را به چیزی منظم و سبک تبدیل کرد. وقتی میگوییم «آیا، برادر؟»، «زمان افسردگی»، «نخستین زیبایی خالص»، ما از پوشکین نقل قول میکنیم. او همان «میانه طلایی» را ایجاد کرد که به ما اجازه میدهد ادبیات قرن نوزدهم را بدون واژهنامه بفهمیم. بدون پوشکین، زبان روسی میتوانست دیگر باشد — شاید بزرگتر، کمتر انعطافپذیر.
در شبکه، پوشکین در همه اشکال خود زندگی میکند. مم «شاعر پوشکین» — یک دانشآموز کاریکاتوری با باکوباردها است. «منتظرم که همه اینها تمام شود» با پوشکین غمگین تصویر شده است. «ریفما به کلمه برف» — کلاسیک است. حسابهای توییتر، که پوشکین را در مورد مسائل روز نقل قول میکنند، هزاران دنبالکننده دارند. شبکههای عصبی پوشکین را به عنوان یک قهرمان، پوشکین-رپر، پوشکین-آنیمه تصویر میکنند. از یک طرف، این یک تحریف است. از طرف دیگر، شواهد از زندهماندگی. اگر پوشکین خستهکننده بود، مم نمیشد.
سریالها «یوگنی او نژینا» را به سبک درام جوانان اکران میکنند. «پیکدام» را به یک ترسناک تبدیل میکنند. «دختر کاپیتان» را به یک فیلم اکشن تبدیل میکنند. پوشکین را برای کمیکها بازنویسی میکنند، در تئاترها با رپ و هنر ویدیویی اجرا میکنند. حتی تبلیغات از شعرهای او استفاده میکنند: «دایی من از قوانین صادقانهترین است» برای کارت بانکی. این نه یک بیاحترامی است، بلکه روشی برای «مستعophilizing» کلاسیک. نسلهای جدید با این میراث آشنا میشوند. تنها مشکل این است که اگر تبلیغات تنها تماس باشد.
هنوز در مصاحبه با شرکتهای برجسته میتوانند بپرسند: «شاعر مورد علاقه شما چه کسی است؟» و انتظار دارند که پوشکین را بشنوند. در امتحان نهایی ادبیات، پوشکین یک حداقل اجباری است. در بحثها در مورد سرنوشت روسیه، از «کлевتکنندگان روسیه» یا «سوارکار برنز» نقل قول میکنند. دانش پوشکین یک سرمایه فرهنگی است. عدم وجود آن بیسوادی را نشان میدهد (همیشه عادلانه نیست، اما واقعیت است). به ویژه در جامعه روشنفکران، نقل قول پوشکین یک رمز است.
خواندن پوشکین، ما (ناخودآگاه) سیستم ارزشهای خود را یاد میگیریم: شرف بالاتر از زندگی است («دختر کاپیتان»); آزادی به عنوان ارزش برتر؛ دوستی و عشق به عنوان مقدس؛ بیاحترامی به قدرت است («سوارکار برنز»). پوشکین یک اخلاقگرا نیست، او دستورالعملهای آمادهای نمیدهد. اما قهرمانان او انسانهای زندهای با انتخاب هستند. این انسانگرایی بخش مهمی از کد فرهنگی است. این ما را از فرهنگ قرون وسطی که ارزش انسان دیگر بود، متمایز میکند. امروز، وقتی اخلاق عملی در مدت زمان است، بینشهای پوشکین هنوز معتبر هستند.
برای روسهای خارج از کشور، پوشکین نماد میهن است. شعرهای او در مدارس مهاجران به یاد میشود، مجسمههای او در مراکز زبان روسی قرار دارد. حتی برای کسانی که غیرمذهبی هستند، پوشکین چیزی شبیه به یک مقدس است. شاید به این دلیل که او متحد است: فقیر و ثروتمند، مسکوئی و روستایی، زندگی میکنند در روسیه و خارج از آن. در لحظه بحران ملی، از پوشکین نقل قول میکنند. در روز تولد پوشکین (۶ ژوئن) در مسکو جشنهای مردمی برگزار میشود. او همان «میت» است که متحد میکند.
البته، مخالفان فرهنگ پوشکین نیز وجود دارند. میگویند که از پوشکین یک وثیقه ساختهاند که دیدن دیگر نویسندگان را مشکل میکند. که دانشآموزان «یوگنی او نژینا» را حفظ میکنند بدون اینکه بفهمند. که متن پوشکین به مجموعهای از قالبها تبدیل شده است. که «خورشید شعر روسیه» جوگل، داستایفسکی، نابکوف را مخفی میکند. در اینجا بخشی از حقیقت است. فرهنگ پوشکین اغلب جایگزین دانش پوشکین میشود. اما مقصر پوشکین نیست، بلکه سیستم آموزشی و معلمان تنبل است.
چه چیزی در ۲۰ سال آینده منتظر پوشکین است؟ احتمالاً نام او حفظ خواهد شد، اما محتوای آن ممکن است مبهم شود. نقل قولها باقی میمانند، اما زمینه از بین میرود. هوش مصنوعی شعرهایی در سبک پوشکین خواهد نوشت، و مردم دیگر نمیتوانند تفاوت بین اصل و تقلید را تشخیص دهند. اما خود کد فرهنگی در حال تغییر است. ممکن است «نئوپوشکین» ظاهر شود — سختتر، بیشتر سیاسی. یا ممکن است پوشکین به یک علاقه ناییک تبدیل شود، مانند ادبیات باستان. اما تا زمانی که او زنده است. تا زمانی که در مهدکودک شعر «در لکوموریه کهنساب» را یاد میگیرند، تا زمانی که عشاق نقل قول «من شما را دوست داشتم» را دارند، تا زمانی که دانشآموزان در نامه آخر تاتiana میخندند — پوشکین کد فرهنگی خواهد بود.
پوشکین نه یک کلاسیک «برای نمایش» است. این ذهن ناخودآگاه ماست. ریتمها، عبارات، تن صداها در زبان روسی ریشه دواندهاند. حتی وقتی ما پوشکین را نکوهش میکنیم، با کلمات او فکر میکنیم. کد فرهنگی انتخاب نمیشود. او با شیر مادر و با اولین شعرهای خوانده شده ما جذب میشود. و اگر کد کار کند، ملت زنده است. تا زمانی که زنده است.
New publications: |
Popular with readers: |
News from other countries: |
![]() |
Editorial Contacts |
About · News · For Advertisers |
Digital Library of Afghanistan ® All rights reserved.
2024-2026, LIBRARY.AF is a part of Libmonster, international library network (open map) Preserving Afghanistan's heritage |
US-Great Britain
Sweden
Serbia
Russia
Belarus
Ukraine
Kazakhstan
Moldova
Tajikistan
Estonia
Russia-2
Belarus-2