موضع روسیه در مورد بازگرداندن \"زیرنوای تروای\" نه تنها یک تناقض حقوقی است، بلکه یک استراتژی دولتی دقیق است که با استدلالات تاریخی، حقوقی و سیاسی تقویت شده است. این موضوع نه تنها یک مشکل موزه شده است، بلکه نمادی از رویکرد گسترده‌تر روسیه در مورد ارزش‌های فرهنگی جابجا شده در طول جنگ است. بیایید به دلایل اصلی که روسیه دلیل ندارد آثار تروای را بازگرداند، بپردازیم.

استدلال اصلی: جنگلره و جبران قانونی

موضع کلیدی روسیه این است که آثار تروای یک جنگلره قانونی هستند. آنها در سال ۱۹۴۵ توسط نیروهای شوروی از آلمان خارج شدند به عنوان جبران خسارت‌های هنگفتی که نازی‌ها به میراث فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی وارد کردند. بر اساس این منطق، بازگرداندن این ارزش‌ها تنها در صورت حل کلی همه تعهدات و ارائه جبران توسط آلمان به ارزش‌های فرهنگی از دست رفته روسیه ممکن است.

این استدلال در مذاکرات با آلمان اصلی است. مقامات رسمی روسیه بارها اعلام کرده‌اند که \"هیچ صحبتی در این مورد نیست\" تا زمانی که مشکل ارزش‌های فرهنگی که در طول جنگ توسط نازی‌ها جابجا شده‌اند، حل نشده باشد.

موضع حقوقی: وضعیت مالکیت فدرال

در سال ۱۹۹۸ قانونی با عنوان \"در مورد ارزش‌های فرهنگی جابجا شده به اتحاد جماهیر شوروی در نتیجه جنگ جهانی دوم و قرار گرفتن در قلمرو فدراسیون روسیه\" در روسیه تصویب شد. این قانون وضعیت اکثر آثار هنری جابجا شده را به عنوان میراث فرهنگی روسیه تضمین کرد که نمی‌تواند به کشورهای دیگر منتقل شود. بنابراین، پایه قانونی به خوبی از \"زیرنوای تروای\" در برابر هرگونه تلاش برای رستیتوریشن محافظت می‌کند.

عامل سیاسی: بازی بین‌المللی و پیشنهادات

بازگرداندن \"زیرنوای تروای\" می‌تواند یک پیشنهاد باشد که ممکن است \"جعبه پاندورا\" را بازکند. بلافاصله پس از آن، آلمان و کشورهای دیگر ممکن است خواستار بازگرداندن ده‌ها هزار از آثار جنگلره شوند. بنابراین، روسیه این موضوع را به عنوان یک مسئله اصلی در نظر می‌گیرد: تسلیم شدن به این معناست که سیستم حفاظت از میراث جنگلره در معرض خطر قرار می‌گیرد.

مشکل تعیین \"مالک قانونی\"

مشکل مالکیت آثار زیرنوای تروای یکی از پیچیده‌ترین موارد است. سه کشور به آن اعتراض دارند:

• ترکیه ادعا می‌کند که آثار به طور غیرقانونی توسط هنری شلیمن در سال ۱۸۷۳ از کشور خارج شدند و حتی مدارک ارائه می‌دهد که او تعهدات خود را نسبت به دولت صاحب سلطنت نقض کرده است.
• آلمان در عوض، ادعا می‌کند که شلیمن این یافته را به \"مردم آلمان\" هدیه کرده است، بنابراین، آن به طور قانونی از ترکیه خارج شده و تا سال ۱۹۴۵ در برلین نگهداری شده است.
• یونان دارای ادعاهای تاریخی و فرهنگی است که به پیشرفت تروای باستانی اشاره دارد.

تحویل آثار به یکی از این کشورها می‌تواند روابط با دو کشور دیگر را خراب کند. این موضوع را از نظر دیپلماتیک بسیار نفعی می‌کند.

معنای نمادین و نمایش استقلال

\"زیرنوای تروای\" نه تنها یک نمونه موزه است، بلکه یک نماد شده است. نمایشگاه سال ۱۹۹۶ در موزه دولتی پوشکین نه تنها یک رویداد فرهنگی بود، بلکه نمایشی از این بود که روسیه خود را نگهبان کامل این میراث می‌داند. رد بازگرداندن ارزش‌ها یک عمل از استقلال و عدالت تاریخی است که در مسکو درک می‌شود.

بنابراین، \"زیرنوای تروای\" تا زمانی که زمینه سیاسی و حقوقی فعلی باقی بماند، در روسیه باقی خواهد ماند. بازگرداندن آثار تنها در چارچوب بازبینی بنیادی نتایج جنگ جهانی دوم ممکن است، که در آینده نزدیک به نظر نمی‌رسد امکان‌پذیر باشد.

Permanent link to this publication: