اگر شما تا به حال در صفحات مربوط به تاریخ یا نостالژی کمونیستی سرک کرده‌اید، احتمالاً با «اظهارات» لنین درباره اینترنت، تلفن اینترنتی یا «دشمنان در صفحه نمایش» برخورد کرده‌اید. گاهی اوقات آن‌ها با صورت جدی ارائه می‌شوند، و گاهی اوقات به عنوان یک موم. پاسخ کوتاه: لنین نمی‌توانست هیچ چیزی درباره اینترنت بگوید. او در سال ۱۹۲۴ مرد و اولین نمونه اولیه شبکه جهانی (ARPANET) ۴۵ سال بعد، در سال ۱۹۶۹، ظاهر شد. با این حال، نقل قول‌های نادرست زندگی می‌کنند، در شبکه‌های اجتماعی پخش می‌شوند و حتی به نوشته‌های مدرسه‌ای نفوذ می‌کنند. ما به بررسی بیشترین دروغ‌ها و منشأ آن‌ها و مکانیزم‌های تولد فولکلور اینترنت کمونیستی می‌پردازیم.

استدلال زمانی: لنین و کامپیوترها

برای اینکه وضعیت را به طور کامل روشن کنیم: لنین در ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴ مرد. اولین ماشین الکترونیکی محاسباتی (ENIAC) در سال ۱۹۴۵ ساخته شد. شبکه‌بندی بسته، که بدون آن اینترنت وجود ندارد، توسط لئونارد کلاین‌روک در سال ۱۹۶۱ توصیف شد. اولین اتصال در جهان با پروتکل TCP/IP در سال ۱۹۷۵ رخ داد. درباره اینترنت روس به عنوان یک شبکه عمومی، تنها در دهه ۱۹۹۰ صحبت شد. فنی‌اً لنین حتی یک کامپیوتر کارآمد را ندیده بود. بنابراین هر نقل قولی که او از کلمات «اینترنت»، «شبکه جهانی»، «آنلاین»، «فضای سایبری»، «پست الکترونیکی» استفاده می‌کند، بی‌شک جعلی است.

۱۰ نقل قول جعلی معروف لنین درباره اینترنت

• «اینترنت بزرگترین اختراع سرمایه‌داری است» — در منابع وجود ندارد، اولین ذکر‌ها در بلاگ‌های دهه ۲۰۱۰ یافت می‌شود.
• «کسی که اینترنت را کنترل می‌کند، جهان را کنترل می‌کند» — استایل‌بندی از «کسی که اطلاعات را کنترل می‌کند، جهان را کنترل می‌کند» (ناتان روتشیلد، قرن نوزدهم).
• «کمونیسم این است: قدرت شوروی‌ای加上 اینترنت برای همه» — یک پارادایز بر روی فرمول معروف «کمونیسم این است: قدرت شوروی‌ای加上 برق‌رسانی به کل کشور» (از مکالمه با گ. م. کریژانوفسکی در سال ۱۹۲۰).
• «در اینترنت هر کسی دشمن خود را پیدا می‌کند» — در کتاب‌های جمع‌آوری نقل قول‌های معروف، که در سال ۲۰۰۵ یا پس از آن ظاهر شد.
• «تلفن اینترنتی IP — راهی به سوی انقلاب جهانی است» — یک نادرستی تاریخی است: پروتکل‌های VoIP در دهه ۱۹۷۰ ظهور کردند، و استفاده تجاری آن‌ها در دهه ۱۹۹۰ بود.
• «آموزش بگیرید، شبکه را به دست آورید، رفقای گرامی» — استایل‌بندی از نوشتارهای پولیتیک دهه ۱۹۲۰، اما بدون تایید واقعی.
• «دولت به مردمی با ذهن روشن نیاز ندارد، دولت به کاربرانی مطیع نیاز دارد» — یک ساختار ضد کمونیستی و ضد لیبرالیستی است، که هیچ نویسنده‌ای ندارد.
• «اینترنت مرز‌ها را از بین می‌برد» — یک شعار است که لنین نمی‌توانست آن را بگوید به دلیل فقدان مفهوم «مرز دیجیتال».
• «بیایید سانسور را حذف کنیم! اینترنت آزاد را بپرستیم!» — با سیاست‌های دولتی سال‌های ۱۹۱۸–۱۹۲۴ مخالف است (سانسور در جمهوری سوسیالیستی فدرال روسیه وجود داشت، محدودیت‌های چاپ اعمال شد).
• «رونت — همه چیز ماست» — یک شوخی آشنا، که به قصد شناختپذیری ایجاد شده است.

منشأ نقل قول‌های جعلی لنین

مکانیزم ظهور نقل قول‌های نادرست نسبتاً ساده است. سه منبع اصلی وجود دارد. اولین منبع — فولکلور شوروی و پس از شوروی. لنین به عنوان یک شخصیت ایده‌آلized شده بود، و تصویر او با صدها افسانه احاطه شده بود. اینترنت یک «محل جدید» بود که به آن موضوعات فعلی پروژه شده بود. دومین منبع — پارادایز و چهره‌های سیاه. برخی از نقل قول‌ها به عنوان شوخی نوشته شده بودند، اما بعدها به عنوان واقعیت گسترش یافتند. سومین منبع — تبلیغات هدفمند یا مانیپولاسیون سیاسی. نقل قول‌هایی به لنین نسبت داده می‌شوند که به گروه‌های خاصی سود می‌رساند (برای قانونی کردن کنترل بر شبکه یا برعکس، مبارزه با آن).

فرمول کلاسیک: «کمونیسم = شوروی‌ها + برق‌رسانی به کل کشور»

این یک دروغ نیست، بلکه یک فکر واقعی لنین که به عنوان پایه برای پارادایزهای اینترنتی تبدیل شد. در هشتمین کنگره شوروی‌های جمهوری‌های فدرال (۱۹۲۰) لنین گفت: «کمونیسم این است: قدرت شوروی‌ای加上 برق‌رسانی به کل کشور». این عبارت پس از آن به فرمول کاهش یافت. دقیقاً این عبارت مهد بسیاری از تغییرات طنزآمیز است: «کمونیسم این است: شوروی‌ها + Wi-Fi)، کمونیسم این است: شوروی‌ها + اینترنت)، کمونیسم این است: عدالت اجتماعی plus پنج امتیاز برای نظر دادن». اما ولتیر ولا دی‌لین در این زمینه به هیچ وجه به اینترنت اشاره نکرد.

چرا مردم به دروغ‌ها ایمان می‌آورند

شبکه‌ای از استدلال‌های پیشگویی عمل می‌کند. لنین واقعاً بسیاری از چیزها را پیش‌بینی کرد: رشد دستگاه دولتی، تشدید مبارزه طبقاتی در دوره امپریالیسم، اهمیت نفت به عنوان یک منبع استراتژیک. بنابراین برای عوام آسان است که باور کنند که او «پیش‌بینی کرده» است که اینترنت. دلیل دیگر — زیبایی پارادوکس. وقتی به یک رهبر انقلابی واژه‌های مدرن نسبت داده می‌شود، این به نظر می‌رسد که هوشمندانه و آسان به خاطر می‌ماند. در نهایت، تفکر انتقادی قطع می‌شود: بسیاری از مردم هرگز مجموعه آثار کامل لنین را باز نکرده‌اند و اولین منبع را بررسی نمی‌کنند.

«لنین و کامپیوترها» — یک اشتباه واقعی تاریخی

گاهی اوقات می‌توان ادعا کرد که لنین به طور مستقیم درباره «ماشین‌های محاسباتی» یا «آوتوماتیک‌سازی حسابداری» نوشته است. بله، این اصطلاحات در زمان او وجود داشتند (تابلوی مکانیکی، ماشین‌های حساب، به جز محاسبات‌کنندگان رله‌ای). اما مفهوم کلی «کامپیوتر» وجود نداشت. بنابراین حتی اگر او در جایی به «تکنولوژی محاسباتی» اشاره کرده باشد، این به هیچ وجه به کامپیوتر شخصی یا اینترنت مربوط نمی‌شود. به عنوان مثال، در دهه ۱۹۲۰ در اتحاد جماهیر شوروی پروژه‌ای به نام «شبکه رادیو تلفونی جمهوری‌های فدرال» توسعه یافت — اما این یک پیشروی در رادیو بود، نه اینترنت.

چگونه نقل قول‌های جعلی را تشخیص دهیم: لیست بررسی

• آیا از کلمات استفاده می‌شوند که در سال ۱۹۲۴ وجود نداشتند؟ ("اینترنت"، "آنلاین"، "فضای سایبری"، "وب"، "سایت")؟
• آیا به جلد خاص و صفحه‌ای از مجموعه کامل آثار لنین ارجاع داده می‌شود؟ (دروغ‌ها معمولاً به "جلد ۵۵" بدون شماره صفحه یا استفاده از نام‌های ساختگی مقاله اشاره دارند).
• آیا نام واقعی شخصی که با لنین صحبت می‌کرده، ذکر شده است؟ (کрупسکایا، تروتسکی، بucharin). اگر مکالمه‌کننده تخیلی باشد، دلیل برای شک و تردید وجود دارد.
• آیا نقل قول در چاپ‌های رسمی شوروی ذکر شده است؟ (روزنامه "حق"، مجله "بزرگشویک"، مؤسسه مارکسیسم-لنینیسم)؟
• آیا نقل قول به صورت "مدرن" به نظر می‌رسد (طنز درباره آیفون، موم‌های ویروسی)؟

«برق‌رسانی به کل کشور» به عنوان پیشروی‌گر فلسفی اینترنت

اگرچه نقل قول‌های لنین مستقیم درباره اینترنت وجود ندارد، نمی‌توان انکار کرد که ایده‌های او درباره "پیوستگی جهانی" و "حذف نابرابری اطلاعاتی" با فلسفه اولیه اینترنت همخوانی دارد. لنین معتقد بود که دانش، کتاب‌ها، اخبار باید به سرعت به دورترین گوشه‌های کشور برسند. امروز این نقش را شبکه جهانی انجام می‌دهد. بنابراین برخی از نویسندگان علاقه‌مند به ایجاد تشابهات — اما این یک نقل قول نیست، بلکه یک تفسیر است. بنابراین دروغ‌ها زیاد هستند، و هیچ نقل قول واقعی "عهد لنین درباره اینترنت" وجود ندارد. و این کاملاً طبیعی است، زیرا لنین با واقعیات زمان خودش عمل می‌کرد، نه ما.