اليافم‌ها هیچ مخترع منفردی ندارد. این نهاد حقوقی طی قرن‌ها در فرهنگ‌ها و کشورهای مختلف شکل گرفته است. قدیمی‌ترین یاداشت‌های نوشته شده در مورد وظیفه حمایت از زن سابق و فرزندان در قوانین شاه بابل حمورابی، که به حدود سال 1750 قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد، وجود دارد.

در روم باستان، تعهدات اليافمی نیز رسمیت یافت، اما بیشتر به زنان طلاق‌خورده مربوط بود و نه فرزندان. قانون روم به مراقبت از فرزندان توجه بسیار کمتری نسبت به قوانین مدرن نشان داد.

در اروپای میانه‌دره، کلیسای مسیح تأثیر قابل توجهی بر توسعه قوانین اليافمی داشته است. قانون کانونی دستور می‌دهد که شوهران باید از زن‌های سابق خود حمایت کنند، که این عمل را در سنت حقوقی اروپا تقویت کرد.

جالب است که در اواخر قرن یکم میلادی، در دوره امپراتور روم نرو، برنامه دولتی‌ای به نام \"اليافما\" وجود داشت. اما این برنامه نهاليافم‌های مدرن از والدین بود، بلکه کمک اجتماعی به یتیمان از صندوق دولتی — شبیه به کمک‌های مالی کودکان امروزی.

تفسیر مدرن اليافم‌ها به عنوان وظیفه والدین برای حمایت از فرزندان غیرمature در قرن‌های نوزدهم و بیستم در فرآیند توسعه حقوق خانواده در کشورهای اروپایی و روسیه شکل گرفته است. این اصل در قوانین همه کشورهای متمدن به تصویب رسیده و امروزه یک معیار جهانی است.

بنابراین، اليافم‌ها یک اختراع شخصی نیستند، بلکه محصول تکامل چندصد ساله آگاهی حقوقی، احکام مذهبی و سیاست‌های دولتی در زمینه حفاظت از خانواده و کودکان است.

Permanent link to this publication: