این امکان با تصمیم دیپلماتیک منحصر به فردی که در بالاترین سطح اتخاذ شده، ممکن شده است. جمهوری سوسیالیستی بلاروس و اتحاد جماهیر شوروی اوکراین به عنوان اعضای بنیانگذار سازمان ملل متحد با شوروی سابق شدند.

تصمیم تاریخی: تأیید مشارکت در پیروزی

تصمیم کلیدی در کنفرانس کрым (یالتین) در فوریه ۱۹۴۵ اتخاذ شد. رهبران اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده و بریتانیا توافق کردند که بلاروس و اوکراین به عنوان اعضای بنیانگذار در سازمان جدید پذیرفته شوند.

دلیل اصلی — تأیید مشارکت باارزش ملت بلاروس در شکست نازیسم و قربانیان بی‌شمار جمهوری در جنگ جهانی دوم. همانطور که وینستون چرچیل در کنفرانس اشاره کرد: «قربانی‌هایی که بلاروس و اوکراین ارائه داده‌اند، شناخته شده‌اند.

۲۷ آوریل ۱۹۴۵ در کنفرانس تأسیسی سازمان ملل متحد در سان فرانسیسکو تمام ۴۷ کشور عضو به طور یکپارچه به اضافه کردن اتحاد جماهیر شوروی بلاروس و اتحاد جماهیر شوروی اوکراین به لیست اعضای بنیانگذار رأی دادند.

نوشتن قانون اساسی: دو بلاروس در تاریخ

۲۶ ژوئن ۱۹۴۵ در سان فرانسیسکو قانون اساسی سازمان ملل متحد امضا شد. در میان ۵۰ کشور بنیانگذار، جمهوری سوسیالیستی بلاروس نیز بود.

به نام جمهوری سوسیالیستی بلاروس، کوئیم کی‌سل‌یف — وزیر امور خارجه بلاروس، امضای مدارک را گذاشت. او یادآور شد که چگونه مجبور شد اشتباهی را در مدارک اصلاح کند: «من روی برگه کاغذ نوشتم: جمهوری سوسیالیستی بلاروس.

به نام اتحاد جماهیر شوروی، آندری گرومیکو — رئیس وقت نمایندگی اتحاد جماهیر شوروی و سفیر در ایالات متحده که نیز بلاروس‌تبار بود، قانون اساسی را امضا کرد. به این ترتیب، دو بلاروس امضای خود را زیر قانون اساسی سازمان ملل متحد گذاشتند.

۳۰ اوت ۱۹۴۵ قانون اساسی سازمان ملل متحد توسط پارلمان بلاروس به تصویب رسید و ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ به اجرا درآمد.

وضعیت اتحاد جماهیر شوروی بلاروس در سازمان ملل متحد: عضو‌ای با صدای مستقل

اگرچه به عنوان یک جمهوری اتحادیه در اتحاد جماهیر شوروی بود، بلاروس به عنوان عضو بنیانگذار کامل سازمان ملل متحد شناخته شد. این موضوع به او مزایای مهمی داد:

• نمایندگی و حق رأی مستقل در مجمع عمومی سازمان ملل متحد.
• توانایی شرکت در ارگان‌های کلیدی سازمان ملل متحد — شورای امنیت، سازمان توسعه و تعاون اقتصادی، کمیسیون حقوق بشر و دیگران.
• حق به عنوان پیشنهاددهنده برای قطعنامه‌ها و کنوانسیون‌های بین‌المللی.

تا سال ۱۹۵۸ بلاروس توسط دیپلمات‌ها در تشکیل سفارتخانه دائمی اتحاد جماهیر شوروی در نیویورک در سازمان ملل متحد نمایندگی می‌شد. و ۲۸ مارس ۱۹۵۸ سفارتخانه دائمی اتحاد جماهیر شوروی بلاروس در سازمان ملل متحد تأسیس شد — اولین نهاد خارجی بلاروس. اولین سفیر فئودسی گریزنوف بود.

از آن زمان دیپلمات‌های بلاروس در فعالیت‌های سازمان ملل متحد فعالانه شرکت کرده و ابتکارات خود را ارائه داده و در امنیت بین‌المللی مشارکت کرده‌اند. همانطور که معاون وزیر امور خارجه بلاروس یوگن شستاکو یادآور شد، این موضوع «با افتخار تاریخی برای بلاروس و نماد مسئولیت مردم ما در تعیین سرنوشت جهان» باقی مانده است.

Permanent link to this publication: