ما به بحران به عنوان یک فاجعه فکر می‌کنیم. از دست دادن شغل، شکست روابط، بیماری، مرگ عزیز — همه این‌ها به عنوان پایان دنیا پذیرفته می‌شوند. اما اگر بحران پایان نیست، بلکه شروع است؟ اگر در لحظه‌ای که جهان قدیمی از هم می‌پاشد، شخصیت جدیدی متولد می‌شود؟ روانشناسان و فیلسوفان این را «ظهور» می‌نامند — ظهور کیفیت جدیدی که قبلاً وجود نداشت. در این مقاله ما بررسی می‌کنیم که چگونه بحران به نقطه جمع‌آوری هویت جدید تبدیل می‌شود.

چرا ما از بحران می‌ترسیم

ترس از بحران ترس از ناشناخته است. ما نمی‌دانیم که بدون کار، بدون شریک، بدون روال عادی چه کسی هستیم. از دست دادن پشتیبان‌های خارجی، پوسته داخلی‌مان را به نمایش می‌گذارد. بسیاری سعی می‌کنند این ترس را سرکوب کنند — با الکل، با کار، با روابط جدید. اما فرار از بحران باعث نمی‌شود که رشد کنیم. فقط با پذیرفتن بحران به عنوان واقعیت می‌توانیم با آن برویم. اولین قدم این است که بحران را «مشکل» ننامیم و آن را «گذر» بنامیم.

مراحل گذر بحران

بحران یک فرآیند است. فازهایی دارد. ابتدا — انکار. «این نمی‌تواند باشد». سپس — خشم. «چرا من؟». سپس — مذاکره. «اگر من این کار را بکنم، همه چیز به حالت اول برمی‌گردد». سپس — افسردگی. و سپس — پذیرش. فقط در مرحله پذیرش تولد جدید شروع می‌شود. اما نمی‌توان از مراحل پرید. باید آن‌ها را زندگی کرد. زندگی کردن به این معنا نیست که گیر بیفتیم. مهم است که احساسات را احساس کنیم، اما با آن‌ها یکی نشویم. بحران شما نیست، بلکه چیزی است که با شما رخ می‌دهد.

بحران به عنوان نابود کردن «من» نادرست

تا بحران ما در دنیای توهم زندگی می‌کنیم. ما باور داریم که ما محافظت می‌شویم، که هویت ما پایدار است. بحران این توهم را نابود می‌کند. اما با این حال، با نابود کردن محافظت نادرست، هویت نادرست را نیز نابود می‌کند. ما دیگر «آن کسی که در این شرکت کار می‌کند»، «آن کسی که در این روابط است» نیستیم. ما بدون نقش‌ها می‌مانیم. و این ترسناک است. اما دقیقاً در این خالی بودن، «من» واقعی شروع به رشد می‌کند. آنچه که از ویژگی‌های خارجی وابسته نیست. کسانی که از بحران عبور کرده‌اند می‌گویند: «من خودم را فقط پس از از دست دادن همه چیز پیدا کردم».

نقش رنج در تولد شخصیت

درد دشمن نیست. یک سیگنال است. آن به ما نشان می‌دهد که قدیمی‌تر دیگر کار نمی‌کند. بسیاری از فیلسوفان (از داستایفسکی تا نیچه) درباره اینکه رنج مدرسه است نوشته‌اند. در رنج ما با چیزی که نمی‌توانیم کنترل کنیم مواجه می‌شویم. و این تسلیم — نه ضعف، بلکه قدرت است. آن به ما اجازه می‌دهد که با واقعیت بجنگیم و با آن در شرایط جدید تعامل کنیم. تولد شخصیت جدید همیشه دردناک است. اما مانند این که یک کودک نمی‌تواند بدون سقوط به دنیا بیاید، شخصیت جدید هم نمی‌تواند بدون بحران به دنیا بیاید.

منابع درون بحران

در بحران منابعی وجود دارد. اولین — زمان. وقتی که روال عادی نابود می‌شود، یک وقفه ایجاد می‌شود. می‌توانید به خود نگاه کنید. می‌توانید به خود سوال بپرسید: «من واقعاً چه کسی هستم؟ چه چیزی می‌خواهم؟» دومین — عمق. بحران لایه‌های سطحی را برمی‌دارد. ما شروع به دیدن چیزهایی می‌کنیم که قبلاً نمی‌دیدیم. سومین — آزادی. اگر همه چیز نابود شده است، چیزی برای از دست دادن نیست. پس می‌توانیم خطر کنیم. بحران فرصتی برای شروع مجدد می‌دهد — نه از صفر، بلکه با تجربه.

چگونه به خود در بحران کمک کنیم

اولین قدم این است که به خود اجازه دهیم که ضعیف باشیم. نباید در ۲۴/۷ قوی باشیم. می‌توانیم بگرییم، عصبانی شویم، بترسیم. دومین — خود را در انزوا نگه نداریم. با کسانی که ارزش نمی‌گذارند، به اشتراک بگذاریم. سومین — سریع عمل نکنیم. تولد جدید در یک هفته اتفاق نمی‌افتد. چهارمین — به دنبال معنا بگردیم. حتی اگر دیده نمی‌شود، می‌توان آن را «ساخت» کرد. پنجمین — از خود مراقبت کنیم. غذا، خواب، پیاده‌روی — آن‌ها ما را در واقعیت نگه می‌دارند. و ششمین — به خود اجازه دهیم که متفاوت باشیم. نه آن کسی که قبل از بحران بودید.

بحران به عنوان واکسن از ترس

کسانی که از بحران عبور کرده‌اند، دیگر نمی‌ترسند. زیرا می‌دانند که می‌توانند تحمل کنند. بحران تجربه‌ای است که فرد را پایدارتر می‌کند. این به این معنا نیست که بعد از بحران درد وجود ندارد. اما این به این معناست که فرد «ایمنی» به ترس پیدا می‌کند. او می‌داند که حتی اگر همه چیز نابود شود، او می‌تواند بقا کند و سپس رشد کند. این دانش بی‌نظیر است. آن را نمی‌توان در کتاب‌ها پیدا کرد. آن را فقط از طریق عبور از آن می‌توان دریافت.

بحران یک نقطه نیست. یک خط است که پس از آن یک فصل جدید شروع می‌شود. در آن ممکن است سخت، دردناک، نامفهوم باشد. اما در آن چیزی وجود دارد که قبلاً وجود نداشت — خود شما. نه آن کسی که می‌شناختید، بلکه کسی که هنوز نمی‌شناسید. و این کشف — مهم‌ترین چیزی است که می‌تواند در زندگی رخ دهد.

Permanent link to this publication: