کشف جزیره مارتینیکا

۱۵ ژوئن ۱۵۰۲. دریای کارائیب. یک کشتی کوچک فلاگشپ کریستوفر کلمب به سمت ساحل ناشناخته‌ای که با سبز پوشیده شده نزدیک می‌شود. این مارتینیکا بود — جزیره‌ای که به فرانسوی، میزبان امپراتریس ژوزفین، مرکز روم و مکان جذب گردشگر شد. اما در آن روز کلمب تنها یک صفحه دیگر را در نقشه باز کرد. چگونه بود؟ چه کسی آنجا زندگی می‌کرد؟ چرا جزیره به این نام نامیده شد؟ بیایید به قرن شانزدهم برویم.

کلمب و سفر چهارم او

کریستوفر کلمب چهار سفر به ساحل‌های امریکا انجام داد. چهارمین (۱۵۰۲-۱۵۰۴) بدترین بود: کشتی‌ها پوسیده بودند، خدمه شورش کردند، کشف‌های کمی داشتند. ۱۵ ژوئن ۱۵۰۲، در حال حرکت به سمت اسپانیول (امروزه هائیتی)، او جزیره‌ای بلند و کوهستانی را مشاهده کرد. کلمب آن را «مارتینیکا» (Martinica) نامید. بر اساس یک نسخه، به نام سنت مارتین (San Martin)، بر اساس نسخه دیگر، به نام جزیره سنت مارتین که او قبلاً آن را بازدید کرده بود. بومیان-آراواک، که آنجا زندگی می‌کردند، جزیره را «مادینینا» (جزیره گل‌ها) یا «ماتانیو» (جزیره زنان) می‌خواندند. کلمب تصمیم به پیاده‌روی نکرد، از ترس بومیان دشمن، و به سمت دیگر حرکت کرد.

کسانی که قبل از اروپایی‌ها در مارتینیکا زندگی می‌کردند

اولین ساکنان مارتینیکا بومیان-سایبونی (حدود ۴۰۰۰ سال پیش) بودند، سپس آراواک‌ها (حدود ۳۰۰ سال پس از میلاد) از آمریکای جنوبی به آنجا آمدند، و در قرن سیزدهم کاراییب‌ها. کاراییب‌ها قبیله‌ای جنگجویانه بودند، آن‌ها آراواک‌ها را بیرون کردند و نام کارائیب‌ها را به دریای کارائیب دادند. تا زمان ورود اروپایی‌ها به مارتینیکا، کاراییب‌ها بر جزیره حکمرانی می‌کردند. آن‌ها در خانه‌های بلند زندگی می‌کردند، مانیوک، توتون، پنبه، و کلوچه‌های چوبی پرورش می‌دادند. کاراییب‌ها کاننبا (اگرچه میزان کاننبا توسط اروپایی‌ها بزرگنمایی شده است) بودند. کلمب و تیم او از کاراییب‌ها ترسیده بودند، بنابراین تصمیم به پیاده‌روی نکردند.

چرا کشف به فوری‌ترین колонیزاسیون منجر نشد

پس از کشف کلمب، جزیره تقریباً یک قرن توسط اروپایی‌ها مسکون نبود. اسپانیایی‌ها ترجیح می‌دادند جزیره‌های بزرگ‌تر (کوبا، اسپانیول، پورتوریکو) را که طلا داشتند را انتخاب کنند. مارتینیکا اما طلا نداشت و کاراییب‌ها مقاومت می‌کردند. اولین تلاش‌های برای колонیزاسیون توسط فرانسوی‌ها در سال ۱۶۳۵ (پییر بلن د‌اسنامبویک) انجام شد. آن‌ها شهر سنت-پیر را تأسیس کردند که پایتخت فرانسوی‌های آنتیل شد. اسپانیا تنها در سال ۱۶۹۷ (بر اساس قرارداد ریسویک) قدرت فرانسه را بر مارتینیکا به رسمیت شناخت. بنابراین کلمب کشف کرد، اما آن را به مالکیت نکرد.

ژوزفین و دیگر افراد معروف

مارتینیکا میزبان ژوزفین بورگن، اولین همسر ناپلئون بوناپارت است. او در سال ۱۷۶۳ در لی-تروآ-ایل در خانواده‌ای کشاورز به دنیا آمد. در سال ۱۷۷۹ با وکالت بورگن ازدواج کرد و پس از اعدام او به امپراتریس تبدیل شد. تأثیر او بر ناپلئون و سرنوشت جزیره (لغو برده‌داری، بازگشت برده‌داری) داستان دیگری است. فرد دیگر شاعر امه سزر (زاده ۱۹۱۳)، که جنبش نگریتود را تأسیس کرد. شعرهای او درباره مارتینیکا در سراسر جهان خوانده می‌شود. همچنین بازیگر انریتتا کولا (نام مستعار آننا کارینا) در آنجا به دنیا آمد.

مارتینیکای مدرن

امروزه مارتینیکا یک بخش خارجی فرانسه و بخشی از اتحادیه اروپا است. جمعیت حدود ۳۷۵۰۰۰ نفر است. به فرانسوی و کریولی صحبت می‌کنند. اقتصاد بر اساس گردشگری، کشاورزی (انگور، شکر، روم) استوار است. جزیره در لیست مناطق زیستی سازمان ملل متحد قرار دارد. جاذبه اصلی کوه پله (آتشفشان) است که در سال ۱۹۰۲ سنت-پیر را نابود کرد و ۳۰۰۰۰ نفر را کشت. گردشگران برای ساحل‌های سیاه، آبشارها، جنگل‌ها می‌آیند.

کشف مارتینیکا توسط کلمب تنها اولین خط در تاریخ طولانی جزیره است. جزیره از استعمار، برده‌داری، انقلاب‌ها، انفجارهای آتشفشان عبور کرده است. اما همچنان «جزیره گل‌ها» باقی مانده است، مکانی که فرهنگ اروپایی با فرهنگ آفریقایی و بومی آمیخته شده است. ۱۵ ژوئن — روز غیررسمی کشف مارتینیکا است. اگر شما آنجا باشید، یک لیوان روم برای کلمب که حداقل این زمین را دید، بلند کنید.

Permanent link to this publication: