نقشه‌ی دنیای خشک: جایی که امروز حتی آب با درجه نمی‌توانید بنوشید

ما عادت کرده‌ایم که یک لیوان شراب در شام، یک پینت آبجو در یک بار یا یک لیوان مشروب قوی در جشنواره — این یک امر عادی است که تقریباً در هر نقطه‌ای از سیاره‌ی زمین در دسترس است. اما جاهایی روی کره‌ی خاکی هستند که الکل نه تنها مورد تشویق نیست، بلکه به صورت قانونی ممنوع است. و اگر شما در آنجا با یک بطری در دست باشید، نه تنها خطر اینکه تعطیلات خود را خراب کنید، بلکه به یک حکم واقعی و حتی تنبیهات جسمی را به خود می‌زنید. کجا امروز قانون ممنوعیت الکل در معنای واقعی آن اعمال می‌شود؟ چرا برخی از کشورها همه فروشگاه‌های آبجو را بسته‌اند، در حالی که برخی دیگر مجوز نوشیدن را می‌دهند، اما فقط برای انتخاب‌شده‌ها؟ بیایید به سفر به نقشه‌ی پرهیزکاری برویم که بسیار گسترده‌تر از چیزی است که می‌توان تصور کرد.

ممنوعیت کامل: کشورهایی که الکل در قانون ممنوع است

در جهان کشورهایی هستند که الکل برای همه ممنوع است — و نه تنها برای مردم محلی بلکه برای توریست‌ها. در اینجا نه بار وجود دارد، نه فروشگاه شراب، نه بطری در هتل. تلاش برای وارد کردن یا مصرف الکل با عواقب جدی مواجه می‌شود.

عربستان سعودی

اینجا یکی از سخت‌ترین قوانین خشک در جهان است. فروش، خرید، وارد کردن و مصرف الکل برای هیچ کسی ممنوع است — نه مسلمانان، نه خارجی‌ها. بارها، کارت شراب و حتی استثنا برای دیپلمات‌ها وجود ندارد. متخلفان با زندان، جریمه و شلاق مواجه می‌شوند. حتی در طول رویدادهای بزرگ ورزشی که کشور میزبان است، مقامات هیچ تسهیلی برای تماشاگران نمی‌کنند.

کویت

یکی از سخت‌ترین رژیم‌ها در منطقه است. وارد کردن، فروش و مصرف الکل به طور کامل ممنوع است. بطری خریداری شده از فروشگاه‌های غیرمصالحه، در مرزها ضبط می‌شود. در هتل‌ها الکل سرو نمی‌شود و ورود به مکان‌های عمومی در حالت مستی می‌تواند به از دست دادن آزادی منجر شود.

لیبی

این کشور به طور سنتی یک کشور خشک است، جایی که الکل در هر شکل ممنوع است. راه قانونی برای خرید آن وجود ندارد و تلاش برای پیدا کردن آن در بازار سیاه خطر بهداشتی و آزادی را به همراه دارد. تولید، فروش یا مصرف الکل با حکم زندان مجازات می‌شود.

سودان

رسمی‌اً برخی استثناها برای غیرمسلمانان وجود دارد، اما در عمل توریست‌ها زیر ممنوعیت عمومی قرار می‌گیرند. حتی تلاش برای وارد کردن الکل یک تخلف جدی محسوب می‌شود. پس از اصلاحات اخیر، غیرمسلمانان مجوز مصرف الکل به صورت خصوصی دریافت کرده‌اند، اما برای بیشتر مردم کشور الکل همچنان به طور کامل ممنوع است.

سومالی

این کشور با قوانین شریعت، الکل به طور کامل ممنوع است. این ممنوعیت شامل وارد کردن، فروش و مصرف است. متخلفان با مجازات‌های سختگیرانه مواجه می‌شوند، از جمله زندان.

موریتانی

این جمهوری اسلامی، جایی که الکل تولید، فروش و مصرف نمی‌شود. فقط چند مکان برای «گروه کوچک» وجود دارد، اما برای توریست عادی کشور کاملاً بدون الکل است.

افغانستان

در اینجا قانون ممنوعیت کامل اعمال می‌شود. شهروندان به شدت ممنوع شده‌اند که الکل داشته باشند و مصرف کنند، و برای این کار با حکم زندان مواجه می‌شوند. هرچند که گاهی استثناها برای توریست‌های خارجی وجود دارد، اما این بسیار خطرناک است.

یمن

مشروب‌های الکلی در بیشتر مناطق کشور ممنوع هستند، اگرچه استثناها وجود دارد — به عنوان مثال، در شهر عدن، جایی که مشروب‌های الکلی در مکان‌های خاص فروخته می‌شود. خارجی‌های غیرمسلمان می‌توانند مقدار محدودی الکل را برای مصرف شخصی وارد کنند.

ایران

تولید، فروش، نگهداری و مصرف الکل برای جمعیت مسلمان ممنوع است. اما استثناها برای مسیحیان و اقلیت‌های مذهبی دیگر وجود دارد که می‌توانند الکل را برای نیازهای مذهبی تولید و مصرف کنند.

برونئی

در این کشور کوچک در شمال اندونزی، الکل به طور عمده برای مسلمانان ممنوع است. غیرمسلمانان و افراد بالای ۱۷ سال می‌توانند مقدار محدودی الکل را وارد کنند، اما مصرف آن فقط به صورت خصوصی مجاز است.

ممنوعیت‌های جزئی: الکل برای انتخاب‌شده‌ها

در برخی از کشورها قانون الکل را به طور کامل ممنوع نمی‌کند، بلکه مصرف آن را برای گروه‌های خاصی از شهروندان یا در مکان‌های خاصی محدود می‌کند. این ممنوعیت‌ها اغلب با معیارهای مذهبی مرتبط هستند، جایی که الکل برای مسلمانان گناه محسوب می‌شود.

بنگلادش

در اینجا ممنوعیت فروش و مصرف الکل فقط برای مسلمانان اعمال می‌شود. غیرمسلمانان و توریست‌ها می‌توانند در مکان‌های خصوصی و همچنین در برخی هتل‌ها و رستوران‌های مخصوص توریست‌ها نوشیدن کنند.

پاکستان

قانون ملی الکل برای شهروندان مسلمان ممنوع است. غیرمسلمانان می‌توانند الکل بخرند، اما برای این کار نیاز به مجوز خاصی دارند. در کشور حدود ۶۰ فروشگاه وجود دارد که الکل با کیفیت بالا فروخته می‌شود، اما دسترسی به آنها محدود است.

مالdives

در جاهای معروف، الکل قابل دسترسی است، اما فقط در جزایر دارای مجوز. در پایتخت و جزایر محلی ساکن، الکل برای ساکنان محلی ممنوع است و توریست‌هایی که در گستره‌های معمولی زندگی می‌کنند، نمی‌توانند الکل بخرند.

اندونزی

مقامات تلاش می‌کنند که ممنوعیت کامل را اعمال کنند، اما تاکنون فقط در استان آچه اعمال شده است. در مناطق دیگر، غیرمسلمانان می‌توانند الکل مصرف کنند، اما خرید آن در همه جا ممکن نیست. فروش الکل در ساحل و نزدیکی آن ممنوع است.

هند

در این کشور هیچ ممنوعیت یکپارچه‌ای وجود ندارد، اما در برخی ایالت‌ها مانند گجرات، بیهار، ناگالند و منیپور، قانون ممنوعیت کامل اعمال می‌شود. در مناطق دیگر الکل به صورت آزاد فروخته می‌شود.

امارات متحده عربی

الکل برای مسلمانان ممنوع است، اما غیرمسلمانان می‌توانند الکل را در مکان‌های مجوز شده خرید و مصرف کنند. اما نوشیدن در مکان‌های عمومی یا ظاهر شدن در حالت مستی با حکم زندان — تا ۶ ماه زندان — مواجه می‌شود.

مصر

الکل در هتل‌ها و رستوران‌های توریستی قابل دسترسی است، اما در خارج از مراکز توریستی تقریباً غیرقابل یافت است. در جشن‌های مذهبی فروش الکل به طور کامل ممنوع است.

ترکیه

در ترکیه هیچ ممنوعیت کامل‌ای وجود ندارد، اما پیدا کردن مکان‌های فروش الکل پس از ۲۲:۰۰ در بسیاری از شهرها بسیار دشوار است. همچنین در این کشور ممنوعیت تبلیغ مشروب‌های الکلی وجود دارد.

استرالیا

در این کشور پیشرفته، مناطق زیادی وجود دارند که الکل ممنوع است. در قلمرو شمالی می‌توان الکل را فقط در فروشگاه‌های مجوز شده خرید، اما در برخی مناطق ممنوعیت کامل اعمال می‌شود.

قوانین خشک تاریخی: وقتی جهان خشک شد

ممنوعیت الکل — اختراع قرن بیست‌و یکم نیست. در تاریخ قرن بیست، کشورهای زیادی به حالت خشک فرو رفتند و نتایج این آزمایش‌ها بسیار متفاوت بود. در ایالات متحده از ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۳ قانون ممنوعیت الکل اعمال می‌شد که تولید و فروش الکل را ممنوع می‌کرد. این قانون منجر به رشد قاچاق، جنگ‌های گانگستر و کاهش بودجه شد و در نهایت لغو شد.

در روسیه چندین بار قانون ممنوعیت الکل اعمال شد. در سال ۱۹۱۴، با شروع جنگ جهانی اول، فروش وکلیک‌های الکلی ممنوع شد. در سال ۱۹۸۵ میخائیل گورباچف کمپین ضد الکلی را شروع کرد که منجر به بسته شدن فروشگاه‌ها و تولید انبوه آبجو شد[reference:33]. در نروژ، فنلاند و ایسلند در اوایل قرن بیست قانون ممنوعیت الکل اعمال شد.

چرا ممنوع می‌کنند: مذهب، سلامت و سیاست

دلیل اصلی ممنوعیت‌های کامل و جزئی الکل معیارهای مذهبی است. در اسلام، مصرف الکل به عنوان گناه (هارم) در نظر گرفته می‌شود بنابراین کشورهایی که شریعت اساس قانون است، اغلب محدودیت‌های سختگیرانه‌ای را اعمال می‌کنند. اما دلایل دیگری نیز وجود دارد: توجه به سلامت جمعیت، مبارزه با جرم و جنایت و تلاش برای حفظ سنت‌های سنتی. در برخی مناطق، مانند ایالت‌های هند، ممنوعیت‌ها با جنبش‌های سیاسی و اصلاحات اجتماعی مرتبط هستند.

مجموعاً در جهان حداقل ۱۷ کشور وجود دارد که الکل به طور کامل یا برای بیشتر جمعیت ممنوع است. همچنین در ده‌ها کشور محدودیت‌های جدی وجود دارد. این نقشه مدام تغییر می‌کند، اما یک نکته ثابت است: در جهانی که الکل به نظر می‌رسد در همه جا وجود دارد، نقطه‌هایی هستند که حتی یک مسافر باتجربه نیز نمی‌تواند آن را پیدا کند.

Permanent link to this publication: