گسترش یوگا و اطلاق‌دهی آن — دو روی یک سکه هستند: مسیر از یک فعالیت اسرارآمیز و محرمانه برای افراد منتخب به یک پدیده جهانی و ساختار داخلی که این فعالیت را مرتب‌سازی می‌کند.

گسترش یوگا: از هند به جهان

یوگا در یک روز صادر نشده است. مسیر آن به غرب — داستانی از ترجمه، تطبیق و ساده‌سازی اجتناب‌ناپذیر است.

نقطه شروع

شخصیت کلیدی عطای وویکانندا بود. در سال ۱۸۹۳، او در مجمع مذهب‌ها در شیکاگو یوگا را نه به عنوان یک مذهب، بلکه به عنوان یک سیستم علمی و فلسفی معرفی کرد. این موضوع شوک بزرگی ایجاد کرد و آغاز علاقه طبقه بالا به این فعالیت بود. وویکانندا بیشتر درباره جنبه‌های معنوی و مدیتیاتی صحبت می‌کرد، نه درباره وضعیت‌های فیزیکی.

آغاز قرن بیستم: اکولتیزم و روسیه

در روسیه، یوگا از طریق انجمن‌های تئوسوفیک و چرخه‌های اکولتیزم گسترش یافت. آن را به عنوان راهی به توانایی‌های فراطبیعی و دانش پنهان می‌پنداشتند، اغلب در مقابل تقاضای مسیحی. در آن زمان این فعالیت یک فعالیت هوشمندانه و مذهبی برای یک گروه کوچک بود.

دهه‌های بیستم و سیزدهم: انقلاب بدن

در این دوره، یوگا در غرب و حتی در هند با فرهنگ بدنی و گیمناستیک نزدیک‌تر می‌شود. تأکید بر وضعیت‌های آسانا — وضعیت‌ها. عکس نقش بزرگی ایفا کرد: امکان چاپ تصاویر وضعیت‌های پیچیده فراهم شد که این فعالیت را قابل مشاهده و عمومی کرد. به واقع، یوگای مدرن به عنوان یک نوع فیتنس در بسیاری از موارد در آن زمان به وجود آمد.

پس از جنگ جهانی دوم: عمومی‌سازی

پس از سال ۱۹۴۷، ایندرا دیوی استودیوی خود را در هالیوود باز می‌کند و افراد معروف را جذب می‌کند. در دهه‌های پنجاه، خودنامه‌ی یوگا به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌ها تبدیل می‌شود. و در سال ۱۹۸۹، بازدید ب.ک.س. آینگار از اتحاد جماهیر شوروی به توسعه یوگا در روسیه که آن را به عنوان یک روش بهداشت و انضباط می‌پنداشتند، انگیزه‌ای قوی داد.

امروز

یوگا به یک صنعت جهانی از رفاه تبدیل شده است و هند از آن به عنوان یک ابزار قدرت نرم استفاده می‌کند و روز جهانی یوگا را تأسیس کرده است.

طبقه‌بندی یوگا: هشت مرحله

طبقه‌بندی در یوگای کلاسیک نه درباره قدرت است، بلکه درباره رشد معنوی است. پاتانجالی در «یوگا سوتراها» یک مسیر هشت‌گانه توصیف کرده است که هر مرحله‌ای بنیادی برای مرحله بعدی است.

1. یاما (کنترل). اخلاق اجتماعی: بی‌عنوانی، صداقت، عدم تملک، تعادل، پاکدامنی.
2. نیاما (نکات). انضباط شخصی: پاکی، رضایت، صوم، خودآگاهی، وفاداری به چیزی بالاتر.
3. آسانا (وضعیت). چیزی که ما به آن یوگا می‌گوییم. وضعیت پایدار و راحت بدن برای آماده‌سازی برای مدیتیشن.
4. پرانیاما (تنفس). کنترل انرژی از طریق تمرینات تنفسی.
5. پراتیاهارا (حذف). توانایی قطع احساسات از اشیاء خارجی، به درون رفتن.
6. دارنا (تمرکز). نگه داشتن توجه بر یک شیء.
7. دیاها (تأمل). مدیتیشن، جریان پیوسته توجه.
8. سامادها (بیداری). هدف بالاتر — هم‌آیند شدن، غلبه بر نوسانات آگاهی.

نکته مهم: امروزه میلیون‌ها نفر فقط مرحله سوم — آسانا — و گاهی تنفس را انجام می‌دهند. طبقه‌بندی کلاسیک به این معناست که وضعیت‌های فیزیکی تنها یک گرم‌کن برای کار با آگاهی هستند.

به طور خلاصه درباره مدارس

علاوه بر مسیر هشت‌گانه، طبقه‌بندی‌های دیگری نیز وجود دارند — بر اساس نوع شخصیت فرد.

• بختی‌یوگا. راه عشق و وفاداری.
• جنا‌یوگا. راه دانش و تفکر.
• کارما‌یوگا. راه عمل بی‌خبر.
• راجا‌یوگا. یوگای شاهانه، کار با آگاهی، شامل مسیر هشت‌گانه.

Permanent link to this publication: