گازون طبیعی قرن‌ها تنها گزینه‌ای بود برای فوتبال، راگبی و تنیس. اما در سال ۲۰۲۶، پوشش‌های مصنوعی به آنها نزدیک شده‌اند. انتخاب بین چمن زنده و مصنوعی یک سوال از پول، محیط زیست و آسیب‌پذیری است. چه چیزی برای مسابقات ورزشی بهتر است؟

گازون طبیعی: مزایا و زیبایی

این کلاسیک است. یک کف سبز و خوشبو از تازگی — کارت پستال «ویمبلی» یا «برنابئو». مزایا: فرود نرم‌تر (کاهش آسیب به مفاصل)، توپ به طور قابل پیش‌بینی حرکت می‌کند، خنکایی در گرمای تابستان. اما گازون طبیعی سختگیر است: نیاز به آبیاری، گرمایش (در زمستان)، برش، مبارزه با قارچ. در باران به یک باتلاق تبدیل می‌شود. و به راحتی در یک بازی توسط بازیکنان پا بریده می‌شود، اگر زمین ضعیف باشد.

گازون مصنوعی: کاربردی بودن قرن بیست و یکم

سنتتیک (پلی‌اتیلن و پلی‌پروپیلن) از سرما، خشکسالی و سه بازی در روز نمی‌ترسد. زمین‌های مصنوعی می‌توانند در تمام سال استفاده شوند. هیچ‌وقت بر روی آنها خیس نمی‌شود. اما معایب دارند: خطر افزایش سوختگی در هنگام افتادن ( آسیب به زمین). گاهی توپ بالاتر از معمول می‌پرد. در آفتاب سنتتیک می‌تواند تا +70°C گرم شود.

روندهای سال ۲۰۲۶: سیستم‌های ترکیبی

میانه گزینه — گازون ترکیبی. این چمن طبیعی، با نخ‌های مصنوعی سوزنی شده است. ریشه‌های چمن با پلاستیک پیچیده شده‌اند، زمین بسیار مقاوم می‌شود. این زمین‌ها در مسابقات جهانی استفاده می‌شوند (مثلاً لوزنی‌ها پس از بازسازی). آنها می‌توانند بارهای راگبی و فوتبال را به طور همزمان تحمل کنند.

چه چیزی برای مسابقات انتخاب کنیم

برای تورنمنت‌های نخبگان (جهانی، لیگ قهرمانان) گازون طبیعی یا ترکیبی انتخاب می‌شود — به دلیل سنت و ایمنی از نظر آسیب‌پذیری. برای ورزش عمومی (مسکو، مناطق) گازون مصنوعی (مقاوم و نیاز به نگهداری کم) انتخاب می‌شود. در سال ۲۰۲۶، فیفا به طور رسمی اجازه بازی در زمین‌های مصنوعی نسل چهارم (با پودر لاستیکی) را داده است.

Permanent link to this publication: