ما و گل‌های رز. به نظر می‌رسد که این گل‌ها همیشه در کنار ما بودند. آن‌ها در حیاط‌های خانه‌های پدربزرگ‌های ما می‌رویند، پنجره‌های آپارتمان‌های شهری را تزیین می‌کنند، روی ویترین‌های گالری‌های گل فروشی‌ها می‌چرخند. آن‌ها در اولین قرار، در جشنواره ازدواج، در روز تولد و در مراسم ختم داده می‌شوند. اما چه چیزی ما را با این زیبایان خار دار مرتبط می‌کند؟ چرا از هزاران نوع گل، انسان‌ها رز را به عنوان شریک خود انتخاب کرده‌اند؟ بیایید سعی کنیم به این اتحاد که طولانی‌مدت است نگاهی بیندازیم.

تاریخ یک عشق

اولین رز‌ها ۴۰ میلیون سال پیش در زمین ظاهر شدند. انسان‌ها حدود پنج هزار سال پیش در چین باستان و پارس آن‌ها را «آزاد کرده‌اند». اما واقعاً پرستش از رز در امپراتوری رم شروع شد: تخت‌های پاتریسیارها با پوسته‌های رز پر شده بودند، آن‌ها را در مراسم پیروزی تزیین می‌کردند. در قرون وسطی کلیسا سعی کرد با این گل «مکتبی» مبارزه کند، اما نتوانست — رز به عنوان نماد دفتر ماریا شد. از آن زمان به بعد، آن در فرهنگ، هنر و زندگی ما جا افتاده است. ما آن را در لوگوها درمی‌آوریم، شعرهای درباره آن می‌نویسیم، حتی سبک‌های معماری را به نام آن نامگذاری می‌کنیم (روکوکو از کلمه «روکایل» — صدف، اما رز‌ها در آنجا هم بودند). امروزه سالانه بیش از ۱۰ میلیارد رز در جهان فروخته می‌شود. و این فقط رز‌های بریده شده است.

آنچه ما در رز می‌جستیم

چرا ما رز را می‌دهیم؟ زیرا در آن ما کمال را می‌بینیم. شکل ایده‌آل، بوی نرم، رنگ‌های بسیاری از سفید تا تقریباً سیاه. رز چیزی را بیان می‌کند که با کلمات نمی‌توان گفت. قرمز — «من عاشق تو هستم»، سفید — «تو بی‌گناهی»، زرد — «ما دوستیم». اما این فقط نیمه‌های کار است. رز همچنین یک چالش است. خارها یادآوری می‌کنند که برای زیبایی اغلب باید بهای آن را بپردازیم. ما با گل در گفتگو هستیم، آن را در دست می‌گیریم، از ترس زخم شدن. در اینجا چیزی عمیق وجود دارد: ما می‌خواهیم زیبا باشیم، اما از سختی‌ها نمی‌ترسیم. یا می‌ترسیم، اما ترس را برمی‌گردانیم.

رز در زندگی ما: از باغچه تا ایموجی

ما رز را پرورش می‌دهیم. برای برخی این یک شغف است، برای برخی دیگر یک کسب و کار، برای برخی دیگر یک درمان. دیدن این که از یک ساقه سبز یک گل آغاز می‌شود و سپس با رنگ پر می‌شود، آیا این یک معجزه نیست؟ ما بوته‌ها را کوتاه می‌کنیم، با تارها مبارزه می‌کنیم، در زمستان پوشانده می‌کنیم. و وقتی پس از زمستان سخت اولین برگ را می‌بینیم، قلب ما توقف می‌کند. ما همچنین رز را مصرف می‌کنیم: عسل از پوسته‌های آن، آب گلاب برای پخت و پز، روغن معطر برای آروماتерапی. حتی در گوشی‌های موبایل ما ایموجی رز زندگی می‌کند —
© library.af

Permanent link to this publication: