روز اولیانوو، یا رنگ زرد چنار: معنای جشنی که بوی عسل و عشق دارد

در تقویم مردمی، ۴ ژوئیه به عنوان یک روز خاص یاد می‌شود — روز اولیانوو، که همچنین به عنوان رنگ زرد چنار نیز شناخته می‌شود. این روز نه فقط یکی از روزهای تابستان است. این یک پیوند بین یادبود مقدس مسیحی، مراسم باستانی چنار مقدس و داستان عشق دو زوجی که هرگز نتوانستند با هم دیدار کنند است. هر نامی که به این جشن تعلق دارد — روز اولیانوو، رنگ زرد چنار، اولیانده — معنای خاص خود، سنت خود و جادوی خود را دارد. برای درک کامل آن، باید در سه بعد آن شناخت: مذهبی، طبیعی و عشقی.

ریشه مذهبی: یادبود مقدس‌مучکب یولیان تارسی

این جشن ریشه در سنت‌های مسیحی دارد. ۴ ژوئیه (به تاریخ قدیم — ۲۱ ژوئن) کلیسای ارتدوکس یادبود مقدس‌مچکب یولیان تارسی را گرامی می‌دارد. این مقدس در قرن سوم و چهارم در شهر تارس (در منطقه کنونی ترکیه) زندگی می‌کرد و از دوران کودکی به دین مسیحیت ایمان آورد. در سن ۱۸ سالگی او از سوی غیرمسیحیان مورد شکنجه قرار گرفت. یولیان به زندان افتاد و سعی کردند او را مجبور کنند از مسیحیت دست بردارد، اما او در ایمان خود پایدار ماند. او و مادرش به طور مشترک به قتل رسیدند. بر اساس افسانه، جوانی را در یک کیسه با مارها قرار دادند و به دریا انداختند. پس از آن، بقایای او به دست آمد و به عنوان معجزه‌های درمانی شناخته شد.

در روسیه نام یولیان به نام آشناتری برای گوش تغییر یافت «اولیان»، بنابراین روز یادبود او نیز به نام مردمی نامگذاری شد — روز اولیانوو. در تقویم مردمی این تاریخ نیز به شدت با احترام به مقدسانی با نام‌های مشابه مرتبط است — کشیش یولیان و دیاکون یولیان، که نام کلی این نام‌ها را تقویت کرد «اولیانوو».

ماهیت طبیعی: شروع شکوفه‌دهی چنار

دومین نام مهم این جشن — رنگ زرد چنار. این نام با این دلیل به آن مرتبط است که در اوایل ژوئیه در مناطق میانه روسیه شکوفه‌دهی چنار شروع می‌شود. در سنت روستایی این یک رویداد مهم بود: چنار به عنوان یک درخت مقدس، درخت مادر، که همه چیز مورد نیاز را می‌دهد، شناخته می‌شد. از این روز شروع به جمع‌آوری رنگ زرد چنار برای تهیه چای‌های درمانی می‌کردند.

رنگ زرد چنار از دوران قدیم به دلیل خواص درمانی آن ارزشمند بود. از آن برای درمان سرماخوردگی، تب، سردرد، سرفه استفاده می‌شد. زنان با آب رزین چنار یا جوشانده از آن برای حفظ زیبایی و جوانی خود استفاده می‌کردند. چنار نه تنها به عنوان یک گیاه دارویی، بلکه به عنوان یک محافظ نیز شناخته می‌شد. وجود داشت که او از سگل زدگی محافظت می‌کند و کسی که چنار را برید، حتماً در جنگل گم می‌شود. همچنین گفته می‌شد که در چنار تگرگ نمی‌زند، بنابراین آن را اغلب در خانه‌ها و کلیساها کاشته می‌شود.

افسانه عشق: اولیان و اولیانا

اما معنای بیش از حد عشق‌انگیز و احساساتی روز اولیانوو مدیون افسانه مردمی درباره دو عاشق — اولیان و اولیانا است. داستان می‌گوید که چگونه جوانی و دختری نمی‌توانستند با هم دیدار کنند. اولیان در مزرعه منتظر عشق خود بود و او در کنار آبجوخانه به دنبال او می‌گشت. آنها جا به جا می‌شدند، اما نتوانستند با هم دیدار کنند.

در مردم این داستان را با عبارت‌هایی مانند «اولیان اولیانا به چهره خود نگاه نمی‌کند» و «اولیان اولیانا می‌خواند، اما اولیانا اولیانا» بازتاب دادند. در قدیم، برای اینکه از سرنوشت قهرمانان افسانه‌ای جلوگیری کنند، عشق‌مندان سعی می‌کردند در این روز بیشتر از همدیگر زمان بگذرانند. در روز اولیانوو، جدی‌ترین ممنوعیت این بود که با عشق خود دعوا نکنند، دعوا نکنند و دعوا نکنند. در عوض، ازدواج‌ها یا عقد‌ها در این روز به عنوان یک پیشامد خوشایند شناخته می‌شدند و به باورها، به زوج‌های جوان پیشگویی می‌کردند که آنها با هم به توافق و زندگی مشترک موفقیت‌آمیز خواهند رسید.

سنت‌ها و ممنوعیت‌های جشن

مانند هر جشن مردمی، روز اولیانوو نیز با بسیاری از سنت‌ها و ممنوعیت‌ها احاطه شده است.

در این روز معمولاً:

• گل‌های چنار را جمع‌آوری می‌کردند، بدون شکستن شاخه‌ها، و آنها را برای چای‌های زمستانی خشک می‌کردند
• با آب رزین چنار یا جوشانده از آن برای زیبایی و سلامتی خود شستشو می‌دادند
• سه بار به طور کامل در آب می‌گرفتند تا بیماری‌ها و نگرانی‌ها را از بین ببرند
• به نیازمندان کمک می‌کردند، مهرآب می‌دادند، اما به چشمان درخواست‌کننده نگاه نمی‌کردند
• چای از رنگ زرد چنار می‌خوردند و زمان را با خانواده می‌گذراندند

جدی‌ترین ممنوعیت‌ها:

• چنار را بریدن، شاخه‌های آن را شکستن یا پوست آن را کندن — این ممکن بود به بلا برسد
• با عشق خود دعوا نکنند، به خصوص با عشق خود
• کارهای جدید یا سفرهای دور را شروع نکنند — آنها ممکن بود به شکست منجر شوند
• وام گرفتن یا دادن — تا از موفقیت مالی دفع شوند
• فعالیت‌های جادویی یا پیشگویی کردن

در این روز نیز به دقت به وضع هوا نگاه می‌کردند. شکوفه‌دهی چنار به معنای تابستان گرم و آفتابی بود، و صدای بلند طولانی — بارش باران مداوم.

نتیجه‌گیری

روز اولیانوو، یا رنگ زرد چنار، نه فقط یک تاریخ تقویمی است. این جشنی است که ایمان، طبیعت و عشق در آن با هم آمیخته شده‌اند. این جشن به ما یادآوری می‌کند که مقدس‌مچکب را که تا پایان ایمان خود باقی ماند، هدیه‌های فراوان چنار که بدن و روح را درمان می‌کند، و کسانی که به دنبال یکدیگر هستند اما می‌ترسند که گم شوند. ۴ ژوئیه — روزی است که باید بایستیم، بوی عسل رنگ زرد چنار شکوفا را استشمام کنیم و به یاد بیاوریم: مهم این است که در غرقاب شلوغ از همدیگر نگردیم.

Permanent link to this publication: