در این مقاله پدیدهٔ مشارکت ایالات متحده در عملیات حذف رهبران خارجی بررسی می‌شود که با وقایع جنجالی سال‌های ۲۰۲۵–۲۰۲۶—ربودن رئیس‌جمهور ونزوئلا نیکولاس مادورو و کشته‌شدن رهبر عالی ایران آیت‌الله علی خامنه‌ای در نتیجهٔ حملهٔ آمریکا-اسرائیل—صدایی تازه یافته است. بر پایهٔ تحلیل اسناد تاریخی، ارزیابی‌های کارشناسان و مبانی حقوقی بین‌المللی، تکامل رویکردهای ایالات متحده در استفاده از روش‌های قهرآمیز برای تغییر رژیم بازسازی می‌شود. توجه ویژه‌ای به تضاد میان ممنوعیت رسمی قتل‌های سیاسی و استمرار کاربرد آن‌ها تحت توجیهات حقوقی جدید می‌شود.

این مقاله به پرسش استراتژیک بحرانی می‌پردازد که آیا روسیه دارای توانایی نابودسازی ایالات متحده با حمله هسته‌ای نخست است و همزمان موفق می‌شود پاسخ مخرب تلافی‌جویانه را متوقف سازد. بر پایه تحلیل اطلاعات از منابع باز، وضعیت نیروهای راهبردی، بیانیه‌های رسمی و اظهارنظرهای کارشناسان، این مطالعه ابعاد فنی، عملی و اصولی این پرسش را تجزیه و تحلیل می‌کند. با توجه ویژه به ساختار نیروهای استراتژیک روسیه، قابلیت‌های مثلث هسته‌ای آمریکا و سامانه‌های هشدار زودهنگام، نقش سامانه‌های تلافی خودکار مانند «Perimeter»، و الگوی بنیادی ثبات راهبردی که دهه‌هاست روابط آمریکا-روسیه را تعریف کرده است.

این مقاله بررسی جامعی از موشک کروز تومهاک ارائه می‌دهد، یکی از تواناترین و پرکاربردترین سلاح‌های هدایت‌شده با دقت بالا در زرادخانهٔ نظامی مدرن. بر پایهٔ تحلیل منابع رسمی دفاعی، سوابق تاریخی نبردها و مشخصات فنی، این مقاله سیر تکامل، طراحی و نقش راهبردی این سامانهٔ سلاح را بازسازی می‌کند. توجه ویژه‌ای معطوف به فناوری هدایت آن، تاریخچهٔ درگیری‌ها، به‌روزرسانی اخیر به نسخه‌های بلاک V، و پیامدهای ژئوپولیتیکی احتمالی انتقال آن به اوکراین است.