ما به طور معمول بدن و روح را جدا می‌کنیم. سلامت بدنی به پزشک و تعادل روحی به روانشناس. اما علم مدرن و اعمال قدیمی اظهار می‌کنند که بدن و روان یک سیستم یکپارچه هستند. درد مزمن کمر می‌تواند نتیجه خشم سرکوب شده باشد، و افسردگی اغلب از کم خوابی و کمبود ویتامین D آغاز می‌شود. در این مقاله ما بررسی می‌کنیم که چگونه سلامت بدنی بر آرامش روحی و برعکس تأثیر می‌گذارد و چه باید کرد تا به آرامش دست یابیم.

بدن چگونه بر حالت روحی تأثیر می‌گذارد

آیا توجه کرده‌اید که پس از دویدن یا شنا کردن حالت روحی شما بهبود می‌یابد؟ این نه «اندورفین‌ها» بلکه یک سری واکنش‌ها است. فعالیت فیزیکی سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش می‌دهد و حساسیت به دوپامین و سروتونین را افزایش می‌دهد. تمرینات منظم (حتی پیاده‌روی ۲۰ دقیقه‌ای) اضطراب را ۳۰-۴۰٪ کاهش می‌دهد. در عین حال، کمبود حرکت منجر به بی‌انگیزگی و افسردگی می‌شود. دلیل این امر این است که خطر اختلالات روانی در کارکنان دفتری که تمام روز پشت کامپیوتر می‌نشینند، ۵۰٪ بیشتر است. بدن ما آزمایشگاه بیوشیمی است و تنظیم آن از ماهیچه‌ها و مفاصل آغاز می‌شود.

خواب — بنای تعادل

بی‌خوابی نه تنها آزاردهنده است بلکه روان را نابود می‌کند. در طول خواب مغز از مواد زائد پاکسازی می‌شود (شامل بتا-آمیلوئید مرتبط با بیماری آلزایمر)، احساسات پردازش می‌شوند، و حافظه تثبیت می‌شود. کم خوابی مزمن (کمتر از ۶ ساعت در روز) خطر افسردگی را ۲-۳ برابر افزایش می‌دهد. ارتباط معکوس: اضطراب به خواب کمک نمی‌کند، و کمبود خواب اضطراب را افزایش می‌دهد — چرخه‌ای مکرر. می‌توان این چرخه را با بهداشت خواب شکست: اتاق تاریک و خنک، رها کردن دستگاه‌های دیجیتال یک ساعت قبل از خواب، رژیم. سلامت بدنی با استراحت شبانه آغاز می‌شود.

تغذیه و حالت روحی

روده را «مغز دوم» می‌نامند. در آن ۹۰٪ سروتونین — هورمون شادی تولید می‌شود. اگر فست‌فود، شیرینی و الکل مصرف کنید، میکروبایوم شما را مختل می‌کنید. التهاب در روده به مغز منتقل می‌شود، و باعث «افسردگی غذایی» می‌شود. برعکس، رژیم غذایی غنی از فیبر، سبزیجات، محصولات فرآوری‌شده (کلم‌ترش، شیره)، اسید چرب امگا-۳ (ماهی، مغز) اضطراب را کاهش می‌دهد و حالت روحی را ثابت نگه می‌دارد. کمبود ویتامین‌ها (D، B12، منیزیم) نیز بر روان تأثیر می‌گذارد. بنابراین، بشقاب نه تنها سوخت است بلکه دارویی است.

درد و تأثیرات روانی آن

درد مزمن (کمر، مفاصل، میگرن) نه تنها از نظر فیزیکی دردناک است بلکه منابع روانی را نیز از بین می‌برد. فرد تحریک‌پذیر می‌شود، علاقه‌اش به زندگی از بین می‌رود، و خود را درون‌گرا می‌کند. ۴۰٪ از افرادی که از درد مزمن رنج می‌برند، از افسردگی رنج می‌برند. درمان درد باید شامل داروهای مسکن و روان‌درمانی (کمپلکس‌پسی، روش‌های آرامش) باشد. و برعکس، کار با روان‌سomatica گاهی اوقات درد را کاهش می‌دهد، زمانی که پزشکان دلایل ارگانیکی پیدا می‌کنند.

تنفس به عنوان پل بین بدن و روح

تنفس تنها عمل خودکار است که می‌توانیم آن را به طور آگاهانه کنترل کنیم. با کند کردن نفس، سیستم عصبی پاراسیمپاتیک (آرامش، استراحت) فعال می‌شود. تنفس سریع سیستم عصبی симпاتیک (حمله، استرس) را تحریک می‌کند. روش‌های تنفسی ساده (تنفس مربعی: ۴-۴-۴-۴) سطح کورتیزول را در ۵ دقیقه کاهش می‌دهد. این یک ضدافسردگی رایگان و بدون نسخه است.

تأثیر تعادل روحی بر سلامت بدنی

استرس، اضطراب، خشم سرکوب شده باعث افزایش کورتیزول می‌شوند. و او سیستم ایمنی را متوقف می‌کند (بیشتر به خطر می‌افتید)، فشار خون را افزایش می‌دهد، به چاقی منجر می‌شود (چربی در شکم)، حافظه را بدتر می‌کند. استرس مزمن عامل خطر سکته قلبی و سکته مغزی است. برعکس، آرامش، خوش‌بینی، توانایی بخشیدن و سپاسگزاری با نشان‌دهنده‌های پایین‌تر التهاب خون مرتبط هستند. تعادل روحی نه تنها خوشبختی بی‌حرکت است بلکه کار فعالانه‌ای بر روی احساسات خود است که عمر را طولانی‌تر می‌کند.

مراحل عملی به سوی وحدت

از کوچک شروع کنید: ۱۵ دقیقه ورزش صبحگاهی (کاهش خون و افزایش حالت روحی). جایگزین میان‌وعده‌های شیرینی با سیب یا مغز کنید. در یک زمان مشخص به خواب بروید (حتی در روزهای تعطیل). هر روز ۵ دقیقه برای سکوت بگذارید (بدون تلفن). قدم بزنید (نور آفتاب ویتامین D تولید می‌کند). با افراد دوستانه ارتباط برقرار کنید. احساسات خود را در خود نگه ندارید: در زیر بالش فریاد بزنید، نامه‌هایی بنویسید که نمی‌فرستید. و به خاطر داشته باشید: بدن و روان لوله‌های ارتباطی هستند. درمان یکی بدون دیگری مانند تعمیر تلفن بدون باتری است.

Permanent link to this publication: