معمولاً درباره بحران هویت از نوجوانان صحبت می‌کنند. اما در ۱۰ سالگی نیز کودک سوالات مهمی می‌پرسد: «من کی هستم؟»، «مکان من در کلاس چیست؟»، «آیا من باهوشم یا لوزر؟». این بحران پیش-نوجوانی است که با شروع جدایی از والدین و ورود به دنیای همتاها مرتبط است. در اینجا درباره علائم و روش‌های کمک می‌گوییم.

از کجا شک و تردید می‌آید

در ۱۰ سالگی دنیای کودک گسترده‌تر می‌شود. ستارگان TikTok و شخصیت‌های قدرت کلاسی ظاهر می‌شوند. کودک خود را با دیگران مقایسه می‌کند: «من آیفون ندارم، پس فقیرم»، «من نمی‌توانم فوتبال بازی کنم، پس ضعیفم». همچنین تغییرات فیزیولوژیکی (شروع بلوغ): برخی بزرگ شده‌اند و برخی هنوز کوچکند.

علائم بحران هویت

کودک نقش‌های مختلفی را امتحان می‌کند: امروز گوتیک است، فردا ورزشکار. او اغلب هواها و دوستان خود را تغییر می‌دهد، سبک لباس خود را عوض می‌کند. او از اینکه بامزه به نظر برسد می‌ترسد و به اکثریت خود را وادار می‌کند (مثلاً موسیقی‌ای که همه گوش می‌دهند را گوش می‌دهد). او در حضور والدین با دوستان خود خجالت می‌کشد و به شدت به انتقاد واکنش نشان می‌دهد. ممکن است درباره خود دروغ بگوید (زندگی پولداری را دروغ بگوید).

چه چیزی والدین می‌توانند انجام دهند

شادی او را درباره هواها و علاقه‌هایش مسخره نکنند، حتی اگر فکر می‌کنند «این زودگذر خواهد بود». دامنه آزمایش‌های او را گسترده‌تر کنند: او را به کلاس‌های مختلف ببرند، اجازه دهند که چیزهای جدید را امتحان کند. او را در هنگام که غرور دارد حمایت کنند، اما او را نکشند. برچسب‌ها نزنند: «تو انسانیت ما هستی»، «همیشه تو دانشمند هستی». درباره شک و تردیدهای کودکی خود بگویید.

مهم: بحران هویت در ۱۰ سالگی یک امر طبیعی است. اگر تا ۱۲ سالگی ادامه یابد و با افسردگی همراه باشد، باید به روانشناس مراجعه کرد.

Permanent link to this publication: