چگونه می‌توان یک عفونت انگلی را تشخیص داد

گلیمینتوز، یا عفونت توسط انگل‌ها، بیماری‌های انگلی‌زایی هستند که گسترده‌اند و می‌توانند بدون نشانه یا تحت عنوان سایر بیماری‌ها پنهان بمانند. علائم گلیمینتوز متنوع هستند و بستگی به نوع انگل، مکان آن و مدت زمان حمله دارند. ببینیم که نشانه‌های اصلی عفونت توسط انگل‌ها در انسان چیست.

اغلب گلیمینتوز به طور تصادفی در معاینات برنامه‌ریزی شده یا وقتی فرد با شکایت از ناراحتی عمومی به پزشک مراجعه می‌کند، تشخیص داده می‌شود. عدم وجود علائم واضح تضمین نمی‌کند که انگل وجود ندارد، بنابراین مهم است که نشانه‌های کلیدی را بدانیم و به موقع به مراقبت‌های پزشکی مراجعه کنیم.

علائم عمومی مسمومیت

در طول فرآیندهای حیاتی انگل‌ها، مواد شیمیایی سمی ترشح می‌کنند که بدن انسان را مسموم می‌کنند. این باعث توسعه علائم زیر می‌شود:

• خستگی مزمن و ضعف، کاهش توانایی;
• دردسرسازگی و احساس گیجی;
• مبالغه در تحریک‌پذیری، اختلالات خواب;
• تب سردرد (37,0–37,5 °C) بدون دلیلی واضح;
• واکنش‌های آلرژیک: خارش و بثورات پوستی، اگزما، خارش پوست.

این علائم اغلب به استرس، خستگی مفرط یا بیماری‌های فصلی نسبت داده می‌شوند، اما ترکیب آنها، به ویژه با وجود عوامل خطر، باید هشداردهد.

مشکلات گوارشی

چون بیشتر انگل‌ها در روده قرار دارند، سیستم گوارشی اولین قربانی است. برخی از بیان‌های معمول عبارتند از:

• درد شکم، اغلب در ناحیه ناف، با نوع درد دم‌آور یا تشنجی;
• حساسیت، گاهی استفراغ;
• باد شکمی، تورم شکم;
• اسهال یا برعکس، استفراغ مزمن;
• تغییر در اشتهای (افزایش یا کاهش ناگهانی);
• کاهش وزن با رژیم غذایی عادی.

در طول دوره طولانی‌تر گلیمینتوز، می‌تواند حالت‌های کمبود، مرتبط با اختلال در جذب مواد غذایی، رخ دهد که باعث آنمی، هیپوویتامینوز و استهلاک عمومی بدن می‌شود.

نشانه‌های خاص

برخی از علائم برای نوع خاصی از انگل‌ها خاص هستند. این نشانه‌ها به پزشک کمک می‌کنند تا تشخیص اولیه‌ای بدهد:

• خارش شدید در ناحیه مقعد، که در شب تشدید می‌شود — نشانه‌ای کلاسیک از انگلوز (عفونت توسط کرم‌های ریز);
• آبریزش بینی خشک، نفس نفس زدن، درد سینه — می‌تواند به حرکت لاروهای آسکارید از طریق ریه‌ها (آسکاریدوز) اشاره دارد;
• زردی پوست و sclera، درد در ناحیه راست فمور — می‌تواند نشانه‌ای از آسیب به کبد و مسیرهای گوارشی کبد باشد (مثلاً در موارد opisthorchiasis);
• خارش پوست، بثورات، تورم — اغلب در حالت‌های تکسوکاروز و سایر عفونت‌های انگلی‌زایی مشاهده می‌شود;
• دندان‌خ�i در خواب (بروكسیزم) — اگرچه این نشانه به طور خاص خاص نیست، اما اغلب در حالت‌های انگلی‌زایی در کودکان مشاهده می‌شود.

نشانه‌های آسیب به سیستم عصبی

نوروتوکسی‌هایی که توسط انگل‌ها ترشح می‌شوند، می‌توانند بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر بگذارند. در افراد با انگل‌ها، علائم زیر معمولاً مشاهده می‌شود:

• بی‌خوابی یا خواب ناآرام، اضطراب;
• اضطراب زیاد، حالت‌های افسردگی;
• کاهش تمرکز و کاهش حافظه;
• در کودکان — تاخیر در توسعه روانی و حرکتی، بی‌قراری، گریه.

تشخیص گلیمینتوز

برای شناسایی انگل‌ها، از روش‌های تشخیص زیر استفاده می‌شود:

• بررسی میکروسکوپی مدفوع برای تخم انگل‌ها (کoproovоскопی);
• سابقه انگلوز (وجود کرم‌های ریز);
• تحلیل سرولوژی خون (ایفای‌آ) برای شناسایی آنتی‌بادی‌های به خاصی از انگل‌ها;
• پلیمراز زنجیره‌ای (پای‌سی‌آر) برای شناسایی DNA انگل‌ها;
• روش‌های ابزارهای: اشعه‌یاب، رادیوگرافی، اندوسکوپی در صورت نیاز.

نکته مهمی در مورد دقت آزمایش‌ها

نتیجه منفی یک آزمایش یک‌بارانه تضمین نمی‌کند که عفونت وجود ندارد. تخم انگل‌ها در مدفوع هر روز نیستند بلکه با تناوب خاصی ترشح می‌شوند. بنابراین برای دستیابی به نتیجه دقیق، توصیه می‌شود که حداقل سه بار آزمایش مدفوع را در فاصله چند روز انجام داد.

درمان گلیمینتوز

تجویز داروهای ضد انگل باید تنها پس از تأیید تشخیص توسط پزشک انجام شود. خوددرمانی می‌تواند خطرناک باشد زیرا انواع مختلف انگل‌ها نیاز به داروهای مختلف دارند. علاوه بر این، بسیاری از داروهای آنتی‌گلیمینتوس دارای عوارض جانبی هستند. درمان معمولاً شامل:

• مصرف داروهای آنتی‌گلیمینتوس خاص (مثلاً آلبندازول، میبندهزول، پیرونتل و دیگران);
• درمان ضد حساسیت برای کاهش واکنش‌های آلرژیک;
• بازسازی میکروبیوم روده با استفاده از پروبیوتیک‌ها;
• تحلیل مجدد پس از دوره درمان.

پیشگیری از عفونت توسط انگل‌ها

جلوگیری از گلویمینتوز بسیار آسان‌تر از درمان آن است. اقدامات اصلی پیشگیری شامل:

• شستن دست‌ها با صابون قبل از خوردن غذا و پس از استفاده از دستشویی;
• مصرف میوه‌ها، سبزیجات و گیاهان وحشی که شسته شده‌اند;
• گرمای کافی برای گوشت و ماهی;
• جوشاندن یا فیلتر کردن آب آشامیدنی;
• پاکسازی مرطوب منظم در منازل;
• تخمین دوره‌ای انگل‌های خانگی;
• برنامه‌های پیشگیری از انگل‌ها برای کودکان در مجموعه‌های سازمان‌یافته بر اساس دستور پزشک.

در صورت مشاهده هرگونه علائم مشکوک، به ویژه اگر این علائم با عوامل خطر (تماس با حیوانات، مصرف غذای نپخته یا کم‌ترمیم شده، سفر به کشورهای گرمسیری) ترکیب شوند، باید به پزشک عمومی، عفونت‌شناس یا پزشک انگل‌شناس مراجعه کرد. تشخیص به موقع و درمان مناسب می‌تواند از بروز عوارض جدی جلوگیری کند و به حفظ سلامتی کمک کند.

Permanent link to this publication: