کودیکوله. برای کودک — آزادی است. برای بزرگسال — دردسر. کودک آرزو دارد که تا ظهر بخوابد، با کامپیوتر بازی کند، قدم بزند. بزرگسال فکر می‌کند: کجا بگذارمش، چه کاری بکنم، چگونه از دیوار نزنم. شکاف در درک‌ها بسیار بزرگ است. اما چرا اینطور است؟ و آیا می‌توان کودیکوله را برای همه خوشحال‌کننده کرد؟

از دیدگاه کودک

کودیکوله — استراحت خوشحال‌کننده از مدرسه است. از معلم‌ها، نمره‌ها، تکالیف خانه. زمانی که می‌توان (بالاخره) مشغول کارهای دوست‌داشتنی شد. خوابیدن، هر چقدر که می‌خواهی. دیدار با دوستان (نه فقط در نوبت‌های تعطیل). سفر با خانواده. هیچ کاری نکردن («آرام نشستن روی کاناپه» — فعالیت کامل است). کودک به سود نیندیشیده. او به شادی فکر می‌کند.

برای او کودیکوله — هدیه‌ای است. حتی اگر در خانه بنشیند، خوشحال است که نیازی به بلند کردن زود صبح نیست.

از دیدگاه بزرگسال

بزرگسال (پدر و مادر) کودیکوله را به عنوان مشکل می‌بیند. اگر هر دو کار می‌کنند، با چه کسی بگذارمش؟ چگونه وقت‌گذرانی را سازماندهی کنم تا تمام روز در تلفن نگاه نکنم؟ چقدر این هزینه می‌کند (اردوگاه، معلم‌های خصوصی، کلاس‌های مختلف)؟ چگونه برنامه مدرسه را فراموش نکنم؟ در نهایت کودیکوله به یک ماجراجویی لجستیکی تبدیل می‌شود.

بزرگسال می‌خواهد که کودک استراحت کند، اما و همزمان رشد کند. اغلب این اهداف با هم در تضاد هستند. از اینجا استرس والدین و ناامیدی کودکان می‌آید.

نظر کودک درباره برنامه‌های بزرگسال

والدین: «ما تو را در اردوگاه ثبت‌نام می‌کنیم، آنجا خوش خواهد بود». کودک: «نمی‌خواهم در اردوگاه بروم، می‌خواهم به خانه برسم». والدین: «ما در تابستان ۲۰ کتاب می‌خوانیم». کودک: «هیچ‌وقت خواندن را دوست نداشتم». والدین: «ما به ساحل می‌رویم، اکسکورسیون‌ها می‌خریم». کودک: «بهتر بود که در تبلت بازی می‌کردم». بزرگسالان اغلب تصورات خود را از استراحت خوب به کودک تحمیل می‌کنند. کودک مقاومت می‌کند.

راه‌حل: انتخاب دادن. «تو چی می‌خواهی: اردوگاه یا سفر به مادربزرگ؟» نه «چه کاری انجام می‌دهیم»، بلکه «کدام گزینه از دو گزینه».

نظر بزرگسال درباره خواسته‌های کودک

کودک: «می‌خواهم تمام روز در تلفن بنشینم». بزرگسال: «این مضر است، بینایی، ستون فقرات». کودک: «می‌خواهم تا ظهر بخوابم». بزرگسال: «در این صورت شما ضعیف می‌شوید». تضاد اجتناب‌ناپذیر است. اما می‌توان به توافق رسید. سازش: ۲ ساعت تلفن در روز + پیاده‌روی. خوابیدن تا ۱۰، اما بعد از ظهر ننشینید.

مهم است که نه بگیریم، بلکه محدود کنیم و جایگزین پیشنهاد کنیم.

کودیکوله ایده‌آل: جستجوی تعادل

برای کودک: آزادی، بازی، دوستان، وظایف کم. برای بزرگسال: امنیت، رشد، استراحت کودک و استراحت خود. ایده‌آل ممکن است اگر: کودک برنامه‌ای برای روز دارد، اما نه سختگیرانه. مثلاً صبح — مفید، بعد از ظهر — بازی، شب — فیلم. بخشی از زمان کودک با والدین می‌گذرد (هobby مشترک، آشپزی). بخشی — به صورت مستقل (ملاقات با دوستان، کلاس‌ها). زمانی برای «هیچ‌کاری نکردن» وجود دارد.

مهم‌ترین چیز: کودک در برنامه‌ریزی مشارکت دارد. در این صورت او احساس مسئولیت می‌کند.

درک کودیکوله از سوی کودک و بزرگسال متفاوت است، اما نه مخالف. کودک می‌خواهد خوشحال باشد، بزرگسال — آرامش. اگر بنشینیم و توافق کنیم، می‌توانیم تعادلی طلایی پیدا کنیم. و در این صورت کودیکوله بهترین زمان سال خواهد شد، نه آزمایشی.

Permanent link to this publication: