این نه یک اشتباه و نه نشان بی‌احترامی به رقیب است، بلکه یک برنامه تاکتیکی واضح که اخیراً در فوتبال جهانی به یک روند تبدیل شده و توسط بسیاری از تیم‌های برتر استفاده می‌شود.

هدف این حرکت این است که از اولین لحظه شروع به پرسینگ بالا می‌کنیم و بازی را در نیمه زمین رقیب شروع می‌کنیم، بدون اینکه به رقیب اجازه دهیم ساختار دفاعی خود را برقرار کند. به جای اینکه توپ را از مرکز بازی بکنیم، بازیکن (معمولاً یک هافبک با پاس خوب) به عمد توپ را به اوت در نزدیکی فلاگ گوشه یا خط رودر نیمه زمین رقیب می‌فرستد.

چرا این سودمند است؟

• آشفتگی به جای ساختار: در یک بازی استاندارد با شروع از مرکز، رقیب وقت دارد تا دفاع خود را در موقعیت‌های خاص برقرار کند و شروع یک حمله علیه یک دفاع سازمان‌یافته دشوار است. اوت باعث می‌شود که تیم در حالت غافلگیر شود: بازیکنان به طور کامل به موقعیت‌های خود نرسیده‌اند و انجام یک پاس دقیق از خط جانبی سخت‌تر است.
• شرایط ایده‌آل برای پرسینگ: به محض اینکه توپ از زمین خارج می‌شود، کل تیم به طور یکجا به جلو می‌رود و پرسینگ بالا را شروع می‌کند. رقیب مجبور می‌شود که توپ را از یک موقعیت ناخوشایند به داخل بازی برگرداند، و بازیکنان حمله‌کننده همه مسیرهای انتقال توپ را ببندند. اگر بتوانید توپ را بگیرید، حمله در نزدیکی محوطه جریمه رقیب شروع می‌شود.
• فواید روانی: این شروع پرانرژی باعث می‌شود که تناوب بازی بالا برود و رقیب را در اولین لحظات بازی تحت تأثیر قرار دهد، نشان می‌دهد که چه کسی در اینجا شرایط را تعیین می‌کند.

چه کسی و چه زمانی این را ابداع کرد؟

آغازگر این روند سرمربی تیم \"پاری سن ژرمن\" لوئیز انریکه بود. تیم او این حرکت را در لیگ قهرمانان اروپا و در قهرمانی جهان تیم‌های باشگاهی به طور فعال استفاده می‌کرد و این باعث پیروزی در قهرمانی اروپا شد.

در جام جهانی ۲۰۲۶، بسیاری از تیم‌های ملی از این تاکتیک استفاده کردند، از جمله فرانسه، ایالات متحده و مراکش. برای تیم ملی فرانسه، این شروع بخشی از استراتژی کلی برای غلبه و کنترل بازی از اولین لحظات است.

Permanent link to this publication: