نو سال و خیریه: سنت‌ها و نوآوری‌ها در محاسبه اجتماعی-فرهنگی مقدمه: جشن به عنوان زمان همبستگی نو سال، به عنوان یک مرز زمانی جهانی، نه تنها موضوع نوآوری و شادی را در آگاهی جمعی به ارمغان می‌آورد، بلکه ایده پاکسازی اخلاقی، جمع‌بندی و گسترش مرزهای «جامعه خود» را نیز به ارمغان می‌آورد. خیریه در این دوره از یک عمل خصوصی به یک رitus اجتماعی عمومی تبدیل می‌شود که ریشه‌های باستانی، دستورالعمل‌های مذهبی و استراتژی‌های رسانه‌ای مدرن در آن با هم پیچیده می‌شوند. بررسی این پدیده به ما کمک می‌کند تا بفهمیم چگونه فرهنگ جشن مدل‌های رفتار اجتماعی را می‌سازد و پشتیبانی می‌کند. I. سنت‌های تاریخی و فرهنگی: از صدقه به کمک سیستماتیک سنت توجه به بی‌بضاعت‌ها در دوره جشن‌های زمستانی ریشه‌های عمیق و اغلب غیرمسیحی دارد. در ساتورنالیای رومی و شب‌های کولادو در اسلاوها، از طریق رituال‌های رژه و کولادو، مرزهای اجتماعی به طور موقت محو می‌شود و دادن غذا و سکه‌های کوچک به بی‌بضاعت‌ها به عنوان عملی که بهبود بخشیدن به دهنده در سال آینده را تضمین می‌کند، در نظر گرفته می‌شود. با تثبیت مسیحیت، این عمل به توجیه الهی دریافت. رژیم نذری و جشن کریسمس، که پیش از سال نو در بسیاری از فرهنگ‌ها است، بر ارزش‌های رحمت و کمک به همسایه تأکید داشت. در امپراتوری روسیه تا پایان قرن نوزدهم، جشن‌های خیریه برای بی‌بضاعت‌ها، توزیع سبد‌های کریسمس و وعده‌های ناهار جشن، یک پدیده اجتماعی قابل توجه بود که اغلب توسط گیلد‌های بازرگانان و جمع‌های اشرافی سازماندهی می‌شد. واقعیت جالب: در سال ۱۸۹۷، در مسکو به پیشنهاد موسسه محافظت از بی‌بضاعت‌ها، ۱۳۵ جشن عمومی برگزار شد که تا ۵۰ هزار کودک از طبقات پایین جمع‌آوری می‌کردند، که به دموکراتیزه کردن خود جشن کمک کرد. عصر شوروی، با لغو کریسمس، بخشی از فعالیت‌های خیریه را به سال نو به عنوان کمک اجتماعی دولتی در قالب (پست‌های به خانه‌های کودکان، سازماندهی جشن‌های صبحگاهی) منتقل کرد، اما خیریه خصوصی به حوزه روابط غیررسمی و تقریباً پنهان منتقل شد. II. نوآوری‌ها و مکانیسم‌ها: فیلانتریپ دیجیتال و اتیکای جدید هدیه‌دهی بازگشت و تغییر خیریه‌های نو سال در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم با چند عامل کلیدی مرتبط است: مادی‌سازی و «بازاریابی خیریه». ماراتون‌های تلویزیونی و رادیویی کریسمس (مثل «آهنگ سال» شوروی، اما با گرایش فیلانتریپ) جمع‌آوری پول را به یک نمایش عمومی تبدیل کرد. پرداخت‌های تلفنی و SMS، و پس از آن پلتفرم‌های آنلاین (مانند Planeta.ru در روسیه یا GlobalGiving) عمل هدیه‌دهی را لحظه‌ای و عمومی کرد. این باعث ایجاد پدیده‌ای به نام «فیلانتریپ موقت» شد که به زمینه احساسی جشن وابسته بود. تغییر مدل: از «پایانجویی» به «هدیه‌ای واسطه‌ای». توزیع سنتی پول و غذا به جای آن به فرم‌های پیچیده‌تر تبدیل می‌شود. بیشترین محبوبیت را این موارد کسب کرده‌اند: بازارهای خیریه کریسمس، جایی که درآمد از فروش زینت‌آلات و سوغاتی‌ها به بنیادها می‌رود. «هدیه‌دهی به جای هدیه» (هدیه خیریه). به جای هدیه فیزیکی به همکار یا شریک، مبلغی به عنوان خیریه به بنیاد انتخابی وابسته می‌شود. این نشان‌دهنده تغییر به سمت مصرف آگاهانه است. «خواسته‌های کریسمس» (مانند اقدامات «درخت خواسته‌ها»). داستان عمومی یک کودک یا فرد مسن که می‌تواند خواسته کوچک (به عنوان مثال، اسباب‌بازی، لوازم خانگی) را هر کسی انجام دهد. این کمک را شخصی‌سازی می‌کند و تصور ارتباط مستقیم را ایجاد می‌کند. پاسخگویی اجتماعی شرکت‌ها (CSR) به عنوان یک محرک. برای شرکت‌ها، خیریه کریسمس بخشی استاندارد از سیاست‌های تبلیغاتی است. این نه تنها اهدا پولی است، بلکه فعالیت‌های داوطلبانه کارکنان (آرایش خانه‌های کودکان، برگزاری کلاس‌های هنری)، اهداهای هماهنگی (شرکت اهدا می‌کند دوبرابر مبلغ اهدا کارکنان). نمونه جالب: کمپین آی‌کیا «هدیه‌ای برای امید»، جایی که برای هر اسباب‌بازی نرمی که در دوره جشن‌ها خریداری می‌شود، شرکت ۱ یورو به برنامه‌های آموزشی کودکان اهدا می‌کند. III. تحلیل انتقادی و روند‌ها با وجود انگیزه مثبت، پدیده خیریه کریسمس دارای بعد انتقادی نیز است. محققان (مانند جامعه‌شناس النا یارسکایا-سمیرنوا) خطر فیلانتریپ «فصلی» را یادآوری می‌کنند، زمانی که علاقه به مشکلات اجتماعی در دسامبر شعله‌ور می‌شود و تا فوریه کاهش می‌یابد، بدون حل مشکلات سیستماتیک. علاوه بر این، کمک به زیبایی و فستیوال‌سازی می‌شود، جایی که نه تنها نتیجه، بلکه مشارکت احساسی و نمایش عمومی نیکوکاری (به عنوان اثر فلاش‌های روشن) مهم است. با این حال، روند‌های مثبت نیز آشکار هستند: تخصصی‌سازی: اغلب پول‌ها به جای جمع‌آوری مستقیم، به بنیادها جمع‌آوری می‌شوند که پشتیبانی سیستماتیک و نه یک‌بارانه را فراهم می‌کنند. مateriالی‌سازی: ارزش از خود اشیاء (هدیه) به عمل شرکت و همدردی تغییر می‌کند. گیمیفیکاسیون: استفاده از مکانیزم‌های بازی در برنامه‌های موبایل برای جمع‌آوری پول. نتیجه‌گیری سنت خیریه کریسمس از یک رitus باستانی، که تضمین رونق را فراهم می‌کند، و تعهد مذهبی تا یک سیستم اجتماعی-فرهنگی پیچیده‌تر تکامل یافته است. امروز آن یک مدل ترکیبی است که انگیزه احساسی، فناوری‌های رسانه‌ای، استراتژی‌های شرکت‌ها و تقاضای افزایش یافته برای آگاهی‌بخشی فیلانتریپ را شکل می‌دهد. نو سال یک کاتالبیست قوی است که منابع و توجه جامعه را به مشکلات نابرابری اجتماعی هدایت می‌کند، اما وظیفه آینده این است که این انگیزه جشن را به بافت فعالیت‌های روزمره و پایدار همکاری‌های دوطرفه‌ای یکپارچه کند، و از ماهیت فصلی همدردی عبور کند.
© library.af

Permanent link to this publication:

https://library.af/m/articles/view/نوبر-سال-و-خیریه-سنت-ها-و-نوآوری-ها