دیکنس و دوست او فورستر: همزیستی هوشی و مدیر در انگلستان ویکتوریایی

مقدمه: تیم خلاقانه به عنوان پدیده اجتماعی

روابط چارلز دیکنس (1812-1870) و جان فورستر (1812-1876) نمونه‌ای بی‌نظیر در تاریخ ادبیات از اتحاد عمیق، چندوجهی و ضروری بین هنرمند برجسته و «مرد سیستم» او است. فورستر نه تنها دوست بلکه نماینده ادبی، مدیر تجاری، اولین منتقد، ویراستار، مشاور روحانی و اولین بیوگراف دیکنس بود. دوستی چهل ساله آن‌ها به مهم‌ترین نهاد تبدیل شد که به دیکنس اجازه داد تا با بیشترین کارایی در دنیای پیچیده بازار ادبی ویکتوریا عمل کند، در حالی که همچنان خالق باقی ماند. این تیم نشان‌دهنده فرآیند حرفه‌ای شدن کار نویسندگی و ظهور شخصیت مدیر ادبی است.

1. فورستر به عنوان «مدیر خارجی» و سپر تجاری

دیکنس، که دارای انرژی خلاقانه عظیم بود، احساساتی، اضطرابی و اغلب غیرعملی در مسائل مالی و حقوقی بود. فورستر، که به عنوان وکیل تحصیل کرده و به عنوان روزنامه‌نگار فعالیت می‌کرد، به عنوان یک سپر غیرقابل‌تجاوز برای او شد.

مذاکرات با ناشران. فورستر تمامی مذاکرات مالی را انجام داد، قراردادها را بست و برای دیکنس حقوق دستمزدی رکوردی به دست آورد. او این شرایط رевولوشن‌آمیز را به دست آورد که به جای پرداخت یک‌بارگی، دیکنس از فروش کتبش حق‌النصاب (رویالتی) دریافت کند، که او را مالی مستقل کرد. او همچنین قراردادهای مفید برای اجرای آثار دیکنس را سازماندهی کرد.

محافظت از حق نشر. در دورانی که حقوق نویسندگان بین‌المللی وجود نداشت، ناشران آمریکایی بی‌باک آثار دیکنس را بدون پرداخت هزینه چاپ می‌کردند. فورستر همزمان با چاپ در ایالات متحده، سعی می‌کرد تا حد ممکن فرآیند را کنترل کند و سود ناچیزی به دست آورد.

حل مشکلات شخصی و خانوادگی. فورستر در زمان اختلاف دیکنس با همسرش کاترین در سال 1858، که به دلیل بیماری جدی بود، به عنوان میانجی در این اختلاف درآمد و تمامی فرمالیت‌های حقوقی و ارتباطی ناخوشایند را به عهده گرفت.

2. فورستر به عنوان اولین خواننده و «دلایل» دیکنس

علاوه بر نقش تجاری، فورستر نقش حیاتی‌ای در نقش خلاقانه ایفا می‌کرد.

«مکانی برای آزمایش ایده‌ها». دیکنس به طور کامل به فورستر اعتماد داشت و با او در مرحله اولیه‌ای از ایده‌های آینده‌اش صحبت می‌کرد. فورستر اولین شنونده و منتقد بود. نظر او می‌توانست بر توسعه داستان و شخصیت‌ها تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، او دیکنس را ترغیب کرد تا پایان اولیه‌ای که به طور کامل تراژیک بود را در «فروشگاه قدیمی‌ها» سست کند و زندگی کوچک نل را حفظ کند (گرچه دیکنس بعداً از این تسلیم شدن پشیمان شد).

طراح داستان‌ها. معروف است که فورستر به دیکنس پیشنهاد داد تا مریس گامپ را به عنوان یک شخصیت کمدی ثابت در «مارتین چیزلویت» معرفی کند که از محدوده یک اپیزود فراتر می‌رود. او همچنین در بحث‌های ساختار «دوید کوپرفیلد» و «خانه سرد» شرکت می‌کرد.

حافظنده فرآیند خلاقانه. فورستر اسکریپت‌ها، صفحات خطی و نقشه‌های فصل‌ها را جمع‌آوری و نگهداری می‌کرد که به او اجازه داد تا بیوگرافی دقیقی بر اساس مدارک بنویسد و نه بر اساس شایعات.

3. آسانسور اجتماعی و هماهنگی منافع

دوستی آن‌ها نیز اتحادی بود بین دو مرد خودساخته که از طبقات پایین طبقه متوسط بالا آمده بودند.

دیکنس: پسر یک کارمند دفتری، که در کارخانه واکس کار می‌کرد.

فورستر: پسر یک قصابی از نیوکاسل.
هر دو با تلاش و استعداد به طبقه ادبی و خبری لندن راه یافتند. آن‌ها با دیدگاه‌های سیاسی لیبرال، علاقه به اصلاحات اجتماعی و تئاتر (فورستر منتقد تئاتر بود) هماهنگی داشتند. فورستر دیکنس را به جمع روزنامه‌نگاران و سیاستمداران رادیکال معرفی کرد.

4. اختلافات و مرزهای دوستی

ایده‌آل‌گرایی کامل نبود. فورستر، که به عنوان «عظیم‌الجلال» توسط دیکنس خوانده می‌شد به دلیل برخی از اغراق و آموزش‌گرایی، ممکن بود نویسنده را آزار دهد و او را با دقت و احتیاط خود رنجانده.

اختلافات در مورد اجرای عمومی. فورستر، به عنوان یک مدیر محافظه‌کار، برای مدت طولانی مخالف اجرای خستگی‌برانگیز و خطرناک دیکنس با خوانش آثارش بود و این را کم‌ارزش‌تر از ارزش یک نویسنده بزرگ می‌دانست. دیکنس، که به ارتباط مستقیم با مخاطبان و پول‌های بزرگ علاقه داشت، توصیه‌های او را نادیده گرفت.

اختلافات در مورد سبک. فورستر گاهی اوقات دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری دکتری
© library.af

Permanent link to this publication: